αθηροσκλήρωση

Η αθηροσκλήρωση

είναι μια προοδευτική, πολυπαραγοντική και πολυοργανική νόσος, ασαφούς, ακόμη, αιτιολογίας και αποτελεί τη συχνότερη παθολογική κατάσταση που οδηγεί σε καρδιαγγειακά συμβάματα ακόμα και σε θάνατο.«Τα κύρια χαρακτηριστικά της νόσου είναι η συσσώρευση λιπιδίων, φλεγμονωδών κυττάρων και θρομβογόνων παραγόντων στα τοιχώματα των μεγάλων αρτηριών, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό αθηροσκληρωτικών πλακών και την εκδήλωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων, όπως έμφραγμα του μυοκαρδίου, … cardiology news-κοχιαδακης

Categories: iatrika

Καθημερινή σωματική δραστηριότητα 20-25 λεπτών αντισταθμίζει τον κίνδυνο θανάτου από την καθιστική ζωή

Καθημερινή σωματική δραστηριότητα 20-25 λεπτών αντισταθμίζει τον κίνδυνο θανάτου από την καθιστική ζωή Μόλις 20-25 λεπτά καθημερινής σωματικής δραστηριότητας μπορεί να είναι αρκετά για να αντισταθμίσουν τον αυξημένο κίνδυνο θανάτου λόγω του καθιστικού τρόπου ζωής, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «British Journal of Sports Medicine». Στις ανεπτυγμένες χώρες οι ενήλικες περνούν κατά μέσο όρο εννιά έως δέκα ώρες καθημερινά καθιστοί, κυρίως κατά τις εργάσιμες ώρες. Ωστόσο, ο ιδιαίτερα καθιστικός τρόπος ζωής … πηγη ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ-cardiology news

Categories: iatrika

Δόντια Vs καρδιά

Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023 1. Κάθε πότε πρέπει να ελέγχονται οδοντιατρικά οι ασθενείς; Το πρόγραμμα επανάκλησης των ασθενών πρέπει να είναι εξατομικευμένο εξαρτώμενο σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία του ασθενούς, την βαρύτητα και την έκταση της αρχικής νόσου, την ύπαρξη εκτεταμένων επανορθωτικών εργασιών και εμφυτευμάτων αλλά και την αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή σωστής στοματικής υγιεινής. 2. Ποιες είναι οι πιο συχνές παθήσεις στόματος στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια; Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζουν τις ίδιες παθήσεις στόματος που αντιμετωπίζουν και όλοι οι υγιείς ασθενείς. Αυτό που έχει όμως ιδιαίτερη σημασία είναι η διαχεριση των ασθενών αυτών. Έτσι, συνίσταται η μικρής διάρκεια συνεδρία αν είναι δυνατόν πρωινή ώρα, η χορήγηση κάποιου ηρεμιστικού σε αγχώδεις και ανήσυχους ασθενείς και η διακοπή ή και αποφυγή της θεραπείας σε ασθενείς που αισθάνονται κόπωση ή δυσπνοια. 3. Ποιες παθήσεις του στόματος είναι επικίνδυνες (και ποια τα συμπτώματά τους; Οι πιο συχνές παθήσεις του στόματος είναι η τερηδόνα (πόνος στο κρύο, στο ζεστό, στο γλυκό), τα νοσήματα των ούλων όπως η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα (αιμορραγία από τα ούλα, αποστήματα, κινητικότητα δοντιών) και η οδοντική διάβρωση (ευαισθησία ή και πόνος στα διάφορα ερεθίσματα). Εκτός από αυτά όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο στόμα εμφανίζονται και μία πληθώρα άλλων νοσημάτων καθώς και καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι. Ο καρκίνος του στόματος ο οποίος έχει συνήθως θανατηφόρα έκβαση αν δεν αντιμεωπστεί εγκαίρως, εμφανίζεται σε συχνότητα 4-5% των συνολικών καρκίνων και στα αρχικά στάδια δεν δίνει καθόλου συμπτωματολογία. Το 75% των καρκίνων του στόματος σχετίζεται μετο κάπνισμα, το αλκοόλ και κυρίως τον συνδυασμό τους. 4. Ποια φάρμακα μπορεί να βλάψουν τη στοματική υγιεινή; Φάρμακα όπως αντισταμινικά, αντικαταθλιπτικά, ψυχοτρόπα, αντιχολινεργικά, διουρητικά κ.α έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένη ροή σιέλου με επακόλουθο ελκώσεις, στοματίτιδα, δυσφαγία, τερηδόνες και περιοδοντικά προβλήματα. Πολλά αντιβιοτικά προκαλούν μυκητιάσεις ενώ τα χημειοθεραπευτικά και τα ανοσοκατασταλτικά με τη σειρά τους είναι υπέυθυνα για έλκη, λοιμώξεις και αιμορραγία των ούλων. Η φαινυντοίνη και οι αναστολείς των διαύλων Ca μπορούν να προκαλέσουν διόγκωση των ούλων. Τα διφωσφονικά (Zometa, Bonviva, Actonel, Fosamax) και η δενοσουμάμπη (prolia) που συνταγογραφούνται για οστεοπόρωση, μεταστατικούς καρκίνους μαστού-προστάτη, νόσο paget, πολλαπλούν μυέλωμα κ.α ενοχοποιούνται για νεκρώσεις των γνάθων . 5. Να πάρω τα φάρμακά μου πριν πάω στον οδοντίατρο; Γενικά θα πρέπει στην πρώτη επίσκεψη του ασθενή στο οδοντιατρείο να λαμβάνεται από τον οδοντίατρο το πλήρες ιατρικό και φαρμακευτικό ιστορικό του ασθενή. Έχει ιδιαίτερη σημασία να αναφέρουμε στον οδοντίατρο και τα φάρμακα που λαμβάναμε σε προγενέστερο χρόνο γιατί ορισμένα από αυτά όπως τα διφωσφονικά παραμένουν στον οργανισμό για πολλά χρόνια και διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στον προγραμματισμό της θεραπείας. Στην πλειονότητα των ασθενών που παίρνουν κάποια φαρμακευτική αγωγή, αυτή θα πρέπει να συνεχίζεται κανονικά τόσο πριν όσο και μετά τη θεραπεία. 6. Πρέπει να αντικαταστήσω τα φάρμακά μου με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους; Οι ασθενείς που λαμβάνουν sintrom και έχουν 27. Πρέπει ο καρδιολογικός ασθενής να λάβει χημειοπροφύλαξη πριν από οδοντιατρικές πράξεις; Η χημειοπροφύλαξη θα πρέπει να δίνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: – Ασθενείς με καρδιακές βαλβίδες – Ασθενείς με ιστορικό ενδοκαρδίτιδας – Ασθενείς με συγγενείς καρδιοπάθειες – Ασθενείς με ρευματική βαλβιδοπάθεια – Ασθενείς με ιστορικό υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας – Ασθενείς με πρόπτωση μιτροειδούς ή ανεπάρκεια βαλβίδας με παλινδρόμιση – Σε άλλες ειδικές περιπτώσεις 8. Πώς διαχειριζόμαστε τα αντιπηκτικά/ αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα πριν από τις οδοντιατρικές επεμβάσεις;

Συνήθως την αντιαιμοπεταλιακή αγωγή δεν την διακόπτουμε εκτός και αν πρόκειται για διπλή οπότε και διακόπτουμε το ένα από τα δύο αντιαιμοπεταλιακά. Στα αντιπηκτικά τύπου sintrom και 23 μπορεί να γίνει γεφύρωση με ηπαρίνη χαμηλού Μ.Β ενώ στα νεότερα αντιπηκτικά (eliquis, pradaxa), αυτό που συνήθως γίνεται είναι η παράλειψη της πρώτης δόσης του φαρμάκου και εν συνεχεία η κανονική πρόσληψη αυτού το βράδυ. Για το xarelto το οποίο δίνεται μία φορά/μέρα, καθυστερούμε την πρωινή δόση και εν συνεχεία την παίρνουμε μετά από 4-5 ώρες. Ορισμένες φορές και σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας και κακή νεφρική λειτουργία προχωράμε στην διακοπή των παραπάνω αντιπηκτικών 24-48 ώρες πριν την επέμβαση. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι θα πρέπει να υπάρχει η απόλυτη συνεργασία μεταξύ οδοντιάτρου και θεράποντος ιατρού του ασθενή για να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα για τον τελευταίο. Δεν πρέπει να παραλείπουμε βέβαια την ανάγκη διενέργειας επεμβάσεων με πολύ υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας σε νοσοκομειακό χώρο. Eπιμέλεια: Ηλίας Τσούγκος, Καρδιολόγος, Διευθυντής της ΣΤ’ Καρδιολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, Επίκουρος Καθηγητής Καρδιολογίας του Ευρωπαϊκού Πανεπιστήμιου της Κύπρου (EUC) και Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Καρδιολογίας και Μεταβολισμού Πηγή: https://tsougos.gr/for-the-patient/proliptiki-kardiologia/teeth-vs-heart-how-do-they-affect-its-function/

Categories: iatrika

Κολπική Mαρμαρυγή: Εξετάσεις και επεμβάσεις που καλύπτει το ασφαλιστήριο

Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023 Ενημερωθείτε για τις νοσοκομειακές και εξωνοσοκομειακές δαπάνες που καλύπτουν τα ασφαλιστήρια υγείας σχετικά με τη συχνότερη καρδιακή αρρυθμία Περί τους 250.000 Έλληνες πάσχουν από κολπική μαρμαρυγή, τη συχνότερη αρρυθμία του καρδιακού ρυθμού που πολλαπλασιάζει έως και πέντε φορές τον κύνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο αριθμός αναμένεται πολλαπλάσιος τα επόμενα χρόνια λόγω της γήρανσης του πληθυσμού καθώς και της αύξησης του επιπολασμού παραγόντων κινδύνου για την κολπική μαρμαρυγή όπως η παχυσαρκία, η υπέρταση και ο διαβήτης. Ευάλωτα είναι επίσης τα άτομα με πνευμονοπάθειες και παθήσεις του θυρεοειδούς. Ειδικοί αναφέρουν πως όσο περισσότεροι παράγοντες συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εκδήλωσης κολπικής μαρμαρυγής. Το γνωστό ως «φτερούγισμα στο στήθος» αποτελεί το κύριο σύμπτωμα, ακολουθούμενο από δύσπνοια, ζάλη, σύγχυση, αδυναμία και καταβολή. Η άμεση αντιμετώπιση της αρρυθμίας κρίνεται αναγκαία ώστε να αποφευχθεί κάποιο θρομβοεμβολικό επεισόδιο, η σοβαρότερη επιπλοκή. Ανάλογα με τον τρόπο και τη συχνότητα που εκδηλώνεται η κολπική μαρμαρυγή, διακρίνεται σε: A/παροξυσμική, οπότε εμφανίζεται υπό μορφή περιστασιακών επεισοδίων που σταματούν μόνα τους χωρίς παρέμβαση. Για την επαναφορά του καρδιακού ρυθμού στη φυσιολογική λειτουργία μπορεί να μεσολαβήσουν δευτερόλεπτα έως ημέρες. Ωστόσο σήμερα προτείνεται η επέμβαση κατάλυσης (ablation) σε άτομα νεαρής ηλικίας με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή. B/εμμένουσα κατά την οποία η αρρυθμία δεν παρέρχεται μόνη της αλλά χρήζει παρέμβασης που περιλαμβάνει φάρμακα και ηλεκτρική ανάταξη (καρδιομετατροπή) για την επαναφορά του φυσιολογικού ρυθμού. C/χρόνια, με την αρρυθμία να υπερβαίνει το έτος και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις να αποτυγχάνουν. Ασφαλιστικές καλύψεις για τη διάγνωση και αντιμετώπιση Για τη διάγνωση της κολπικής μαρμαρυγής αρκεί τις περισσότερες φορές ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα του καρδιακού ρυθμού, ώστε ο θεράπων ιατρός να προχωρήσει στην κατάλληλη θεραπεία που περιλαμβάνει πρωτίστως αντιπηκτική αγωγή για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου. Ασφαλισμένοι με έντονα συμπτώματα λόγω π.χ. μιας εμμένουσας κολπικής μαρμαρυγής μπορούν να κάνουν χρήση του νοσοκομειακού τους συμβολαίου και να αναζητήσουν ιατρικές υπηρεσίες σε κάποιο από τα νοσοκομεία του δικτύου υγείας της εταιρείας, όπου ενδεχομένως να χρειαστεί ηλεκτρική ανάταξη -«μικρή» συνήθως καρδιολογική επέμβαση στους πίνακες των συμβολαίων- και νοσηλεία δύο ή τριών ημερών. Ωστόσο, σημειώνουν καρδιολόγοι-αρρυθμιολόγοι, η απουσία συμπτωμάτων ή μικρή περιοδικότητα των επεισοδίων θα καταστήσουν δύσκολη τη διάγνωση και μεγαλύτερο τον κίνδυνο επιπλοκών για τον ασθενή. Εν προκειμένω, το Holter Καρδιακού Ρυθμού για την 24ωρη καταγραφή του καρδιακού ρυθμού αποτελεί μια εξέταση που περιλαμβάνει συνήθως ο τυπικος καρδιακός έλεγχος. Ασφαλισμένοι που φέρουν παράγοντες κινδύνου ή έχουν συμπτώματα, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το ετήσιο check-up που προσφέρουν δωρεάν στους πελάτες τους οι ασφαλιστικές εταιρείες (περισσότερα εδώ). Η μέθοδος της κατάλυσης (ablation)

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής έχει διπλό στόχο: αφενός να αποτρέψει τα θρομβοεμβολικά επεισόδια και δη το εγκεφαλικό επεισόδιο και, αφετέρου, η ελάττωση των υποτροπών της κολπικής μαρμαρυγής με τη διατήρηση του κανονικού φλεβοκομβικού ρυθμού με χορήγηση αντιαρρυθμικών φαρμάκων είτε επεμβατικά με τη μέθοδο της κατάλυσης (ablation). Η μέθοδος της κατάλυσης ενδείκνυται για άτομα με κολπική μαρμαρυγή που εξακολουθούν να εκδηλώνουν συμπτώματα παρά τη θεραπεία με ένα ή περισσότερα αντιαρρυθμικά φάρμακα καθώς και ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε νεότερους ασθενείς με έντονα συμπτωματική παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή. Η «κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής» δεν εντοπίζεται ρητώς στις παροχές, ούτε όμως και τις εξαιρέσεις των συμβολαίων υγείας. Για το λόγο αυτό, εξηγούν στο ygeiamou έμπειροι ασφαλιστές, εφόσον η επέμβαση πραγματοποιηθεί σε συμβεβλημένο νοσοκομείο και ο θεράπων ιατρός την προκρίνει ως αναγκαία θεραπευτική προσέγγιση, η εταιρεία θα καλύψεις τις νοσοκομειακές δαπάνες. Εντούτοις, στις εξαιρετικά βαριές συνήθως καρδιολογικές επεμβάσεις εντοπίζεται η «διαδερμική ενδαγγειακή καταστροφή παραπληρωματικού δεματίου (ablation)», μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδο που σταματά τα επεισόδια ταχυκαρδίας και απαλείφει την πιθανότητα κάποιου μελλοντικού επεισοδίου αρρυθμίας. Συστήνεται σε ασθενείς με σοβαρό αρρυθμικό επεισόδιο όπως κολπική μαρμαρυγή με υπερταχεία κάθοδο των ερεθισμάτων από το δεμάτιο. Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/%ce%b1%cf%83%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82/296987/kolpiki-marmarigi-exetasis-ke-epemvasis-pou-kalipti-to-asfalistirio/

Categories: iatrika

Υπέρταση: Διαφορετικές οι Επιδράσεις του Αλατιού σε Άνδρες και Γυναίκες

Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023 Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 1.3 εκατομμύρια άτομα ηλικίας 30-79 ετών παγκοσμίως πάσχουν από υπέρταση. Μάλιστα οι διαγνώσεις της νόσου έχουν σχεδόν διπλασιαστεί από το 1990. Σήμερα γνωρίζουμε αρκετούς διαφορετικούς παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο υπέρτασης. Σε αυτούς περιλαμβάνονται: Η ηλικία Η φυλή Το σωματικό βάρος Η κατανάλωση αλκοόλ Το κάπνισμα Το φύλο Το ιστορικό χρονίων νόσων (καρδιαγγειακή νόσος, διαβήτης, χρόνια νεφρική νόσος, υψηλή χοληστερόλη) Ένας λιγότερο γνωστός παράγοντας κινδύνου για την υπέρταση είναι η ευαισθησία στο αλάτι, δηλαδή η τάση του οργανισμού να κατακρατά το αλάτι, αντί να το απομακρύνει μέσω των νεφρών. Μία μεγάλη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hypertension υποστηρίζει ότι οι γυναίκες όλων των ηλικιών και εθνικοτήτων έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στο αλάτι από τους άνδρες, ενώ αυτή η διαφορά διευρύνεται ακόμα περισσότερο μετά την εμμηνόπαυση. Τι είναι η Ευαισθησία στο Αλάτι; Το αλάτι αποτελείται κατά περίπου 40% από ιόντα νατρίου και 60% από ιόντα ιωδίου. Ο οργανισμός χρειάζεται μόλις 500mg καθημερινά για να καλύψει τις ανάγκες του σε αλάτι, το οποίο χρησιμοποιείται σε διάφορες λειτουργίες. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν πολύ υψηλότερες ποσότητες αλατιού στην καθημερινότητά τους. Το μεγαλύτερο ποσοστό της πρόσληψης αλατιού μάλιστα προέρχεται από επεξεργασμένα τρόφιμα, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες. Σύμφωνα με δεδομένα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει καθημερινά περίπου 9-12γρ αλατιού, ενώ το όριο που έχει θέσει ο WHO για τη διατήρηση της υγείας του καρδιαγγειακού είναι τα 5γρ. Ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να αποβάλλουν την περίσσεια αλατιού από τους νεφρούς, με αποτέλεσμα η αυξημένη κατανάλωση να μην αυξάνει την αρτηριακή τους πίεση. Ωστόσο, σε αρκετούς ανθρώπους μία αύξηση στην κατανάλωση αλατιού μπορεί να συνοδεύεται από σημαντική αύξηση της πίεσης. Οι ασθενείς αυτοί λέμε ότι έχουν ευαισθησία στο αλάτι. Σύμφωνα με τις παρούσες εκτιμήσεις από το American Heart Association, περίπου το 51% των ασθενών με υπέρταση έχουν ευαισθησία στο αλάτι. Αλάτι και Αρτηριακή Πίεση σε Άνδρες και Γυναίκες Σήμερα είναι γνωστό ότι οι άνδρες κάτω των 65 ετών έχουν αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης σε σχέση με τις γυναίκες ίδιας ηλικίας, ωστόσο ο κίνδυνος αυτός εξισώνεται στα δύο φύλα μετά την εμμηνόπαυση στις γυναίκες. Η νέα έρευνα, ωστόσο, έδειξε ότι οι γυναίκες έχουν αυξημένη ευαισθησία στο αλάτι, επομένως η παραπάνω θεωρία δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα. Όπως υποστηρίζει η ομάδα της μελέτης, δεδομένα από πειραματόζωα, αλλά και ανθρώπους εθελοντές έχουν δείξει ότι οι νεφροί των γυναικών απομακρύνουν το αλάτι πιο αποτελεσματικά από αυτούς των ανδρών. Ωστόσο, το αλάτι προκαλεί επίσης αγγειοδιαστολή, μία δράση η οποία είναι περιορισμένη σε όσους έχουν ευαισθησία στο αλάτι. Όταν τα αγγεία διαστέλλονται, η αρτηριακή πίεση μειώνεται. Αντίστοιχα, όταν τα αγγεία συστέλλονται, η αρτηριακή πίεση αυξάνεται. Σε αρκετές γυναίκες, τα αγγεία δεν διαστέλλονται επαρκώς, γεγονός που αυξάνει την ευαισθησία τους στο αλάτι. Ο Ρόλος των Ορμονών στην Αρτηριακή Πίεση Η παρούσα μελέτη παρατήρησε επίσης ότι η αρτηριακή πίεση στις γυναίκες που έχουν ευαισθησία στο αλάτι μπορεί να αυξηθεί μετά την εμμηνόπαυση, όταν μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι γυναικείες ορμόνες του φύλου (όπως η οιστραδιόλη) πιθανώς προστατεύουν από την υπέρταση.

«Δεδομένα από τις αναλύσεις μας αλλά και από τη βιβλιογραφία έχουν δείξει ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να ρυθμίσουν εξίσου αποτελεσματικά με τους άνδρες τα επίπεδα της αλδοστερόνης, μίας ορμόνης που συνδέεται με τη διαστολή των αγγείων, αλλά και με την κατακράτηση αλατιού. Η έρευνά μας δείχνει ότι πιθανώς η μειωμένη διαστολή των αγγείων στις γυναίκες συνδέεται και με διαταραχές των επιπέδων της αλδοστερόνης», καταλήγουν οι συγγραφείς. Επιμέλεια:Αντώνιος Δημητρακόπουλος MD, PhD, Ειδικός Παθολόγος Διευθυντής Γ’ Παθολογικής Κλινικής Ερρίκος Ντυνάν HC, ΕΔΙΠ Παθολογίας-Ανοσολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Πηγή: https://pathologia.eu/enimerosi/eswterikh-pathologia/ypertasi-diaforetikes-oi-epidraseis-tou-alatiou-se-andres-kai-gynaikes/

Categories: iatrika

ΠΡΟΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΟΣΗΣΗ ΑΠΟ COVID

ΠΡΟΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΟΣΗΣΗ ΑΠΟ COVID Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022 Οι αναρρώσαντες από COVID-19 οφείλουν να επανέλθουν στο προ της λοίμωξης επίπεδο καθημερινής ζωής και δραστηριοτήτων και για να το επιτύχουν αυτό με ασφάλεια, οφείλουν σε αρκετές περιπτώσεις να προβούν σε καρδιολογικό έλεγχο για να αποφύγουν πιθανές καρδιαγγειακές παθήσεις. Ανάλογα την περίπτωση, το ιστορικό και την κλινική πορεία της νόσου τους, ιδιαίτερα εάν υπήρχαν σημεία καρδιαγγειακών επιπλοκών (κλινικά, απεικονιστικά, αύξηση τιμών τροπονίνης ορού), οφείλουν να εξεταστούν για κλασικούς καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου (δυσλιπιδαιμία, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης). Πρέπει, επίσης, να ελεγχθούν ως προς τον έλεγχο της καρδιακής λειτουργίας, με ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο, με 24ωρη περιπατητική καταγραφή του καρδιακού ρυθμού για την ανεύρεση αρρυθμιολογικών επεισοδίων και με δοκιμασίες ισχαιμίας ή πλέον εξελιγμένες απεικονιστικές τεχνικές (όπως μαγνητική τομογραφία καρδιάς) κατά περίπτωση. Σκοπός του καρδιολογικού ελέγχου είναι αρχικά να τεθεί με ασφάλεια η διάγνωση της καρδιαγγειακής προσβολής εφόσον υπάρχει, να εκτιμηθεί η έκταση αυτής, να συμβάλει στη θεραπεία και την καρδιολογική παρακολούθηση όσων ασθενών εμφάνισαν καρδιαγγειακές επιπλοκές κατά τη φάση της ενεργής νόσου από COVID-19.

Επίσης να εκτιμηθεί η υποκλινική προσβολή του αγγειακού δικτύου από COVID-19. Είναι επίσης ευκαιρία οι ασθενείς που νόσησαν και παρουσιάζουν υποκείμενους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου που αγνοούσαν ή αμελούσαν, να τους αντιμετωπίσουν (σακχαρώδης διαβήτης, το κάπνισμα, η νεφρική ανεπάρκεια, η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία και η παχυσαρκία) και να μπουν σε ένα πρόγραμμα εντατικής παρακολούθησης και συστηματικής αντιμετώπισης. ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σύμφωνα με την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, σε ασθενείς μετά από COVID-19 κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια κάποιων βασικών και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και πιο εξειδικευμένων εξετάσεων επί κλινικών ενδείξεων. Οι προτεινόμενες εξετάσεις που δύναται να ζητηθούν μέσα στον πρώτο μήνα της ανάρρωσης από COVID-19, αναλόγως κλινικής υποψίας είναι: Ηλεκτροκαρδιογράφημα, ακτινογραφία θώρακος, δοκιμασία κόπωσης/ δυναμική υπερηχοκαρδιογραφία, υπερηχοκαρδιογράφημα, holter Ρυθμού, γενική αίματος, σάκχαρο και γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, ουρία, κρεατινίνη, D Dimers, Troponin I/T, NΤ-proBNP, hsCRP. Στον τρίτο μήνα από την νόσηση από COVID-19 δύναται περαιτέρω να συνταγογραφηθεί: Μαγνητική τομογραφία καρδιάς (επί κλινικών ενδείξεων μυοκαρδίτιδας), Καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης (εργοσπιρομετρία) ιδίως για την επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες. Επιμέλεια: Δημήτριος Ν.Καψούδας, Καρδιολόγος Πηγή: https://dimitriskapsoudas.gr/proathlitikos-kardiologikos-elegchos-meta-tin-nosisi-apo-covid/

Categories: iatrika

Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19

 

Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19: μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή

Η κολχικίνη μπορεί να μειώσει την ανάγκη για συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου και τη διάρκεια της νοσηλείας σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νόσο κοροναϊού 2019 (COVID-19), σύμφωνα με αυτή τη μικρή μελέτη.

Αρχεία:

• Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19 μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή

ORIGINAL RESEARCH

Beneficial effects of colchicine for moderate to severe COVID-19: a randomised, double-blinded, placebocontrolled clinical trial

Outcomes

At least half of the patients receiving colchicine stopped using supplemental oxygen for the fourth day (median 4.0; IQR 2.0–6.0days) of intervention, while the same happened to the patients receiving placebo on the seventh day (median 6.5; IQR 4.0–9.0days; p<0.001). Significant difference (p=0.003) between the groups was found for the time of hospitalisation, in detriment of the placebo group (median 7.0; IQR 5.0–9.0days vs median 9.0; IQR 7.0–12.0days).

The majority of adverse events (table 2) was mild (exception for pneumonia) and, to some extent, attributable to the viral infection itself or its complications, not entailing patients withdrawal. It seems to be the case of aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase transient elevations, under 3× the upper limit of normal, with no difference between the groups (data not shown). New or worsened diarrhoea was more frequent in the intervention group (17% vs 6%). None of the patients suffered dehydration, and the diarrhoea was controlled with the prescription of an antisecretory agent (eg, racecadotril). Cardiac adverse events, undoubtedly the main issue on the use of hydroxychloroquine and/or azithromycin for COVID-19, did not have an augmented frequency by adding colchicine. No participant had QT interval above 450 ms during the observational period (data not shown). No difference between the groups on QT interval variation was observed from the value of day 0 to the highest value.

CONCLUSIONS Patients who received colchicine in this randomised, double-blinded, placebo-controlled clinical trial presented better evolution in terms of the need for supplemental oxygen and the length of hospitalisation. Serum CRP was a laboratory marker of clinical improvement. Colchicine was safe and well tolerated. Clinical trials with larger numbers of patients should be conducted to further evaluate the efficacy and safety of colchicine as an adjunctive therapy for hospitalised patients with moderate to severe COVID-19.

Author affiliations 1 Department of Internal Medicine, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 2 Department of Pharmacology, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 3 Department of Cell Biology, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 4 Department of Emergency Medicine, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 5

Categories: iatrika

Καινοτομίες στην επέμβαση καρδιάς “Bypass”

 

Αναρτήθηκε απο :ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2021

 

Με τη συλλογή δεδομένων από πολλαπλές μελέτες για την καλύτερη μετεγχειρητική διαχείριση του ασθενούς, έχουν δημιουργηθεί πρωτόκολλα για την ταχεία και ασφαλή ανάρρωση του ασθενούς.

Η επέμβαση bypass είναι η πιο συνηθισμένη επέμβαση καρδιάς.  Όπως υποδηλώνει και το όνομα της επέμβασης, δημιουργείται μια παράκαμψη γύρω από μια αρτηρία της καρδιάς που έχει στένωση.  Από την δεκαετία του 1960 που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά έχουν υπάρξει πολλές εξελίξεις. Κάποιες από αυτές αφορούν στη διεξαγωγή της επέμβασης και κάποιες αφορούν στη διασφάλιση ποιότητας. 

Τα αίτια

Υπάρχουν πολλά αίτια που προκαλούν την στεφανιαία νόσο. Μεταξύ αυτών είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), ο σακχαρώδης διαβήτης, το άγχος, το κάπνισμα, ή αυξημένη χοληστερίνη, και το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου. 

Τα συμπτώματα

Συνήθως ο ασθενής με στεφανιαία νόσο νιώθει πόνο στο στήθος κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης ή κόπωσης. Σε γυναίκες και διαβητικούς μπορεί να μην παρουσιαστούν τα κλασικά συμπτώματα αλλά να αισθανθούν δύσπνοια, ζαλάδα, ναυτία, ή βάρος στο στήθος. 

Ποιες είναι οι συνέπειες;

Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά η στεφανιαία νόσος οδηγεί σε έμφραγμα, που σημαίνει ότι ένα μεγάλο τμήμα της καρδιάς θα νεκρωθεί και η καρδιά θα δυσκολεύεται στο έργο της.

Η επέμβαση

Η στεφανιαία νόσος αντιμετωπίζεται με χρήση στεντ (stent) και με αορτοστεφανιαία παράκαμψη, γνωστό και ως bypass.  Το bypass προτιμάται σε περιπτώσεις με στένωση πολλών αρτηριών (γνωστό και ως «νόσο τριών αγγείων») και στη στένωση της κύριας αρτηρίας της καρδιάς (αρτηρία που λέγεται «στέλεχος»).  Επίσης, οι διαβητικοί ασθενείς επωφελούνται περισσότερο από το bypass  επειδή αυτή η νόσος συνήθως επηρεάζει κατά μήκος όλη την αρτηρία. Για την παράκαμψη της στένωσης των στεφανιαίων αρτηριών χρησιμοποιούνται άλλα αγγεία (αρτηρίες και φλέβες) του σώματος. Ο χειρουργός έχει να επιλέξει ανάμεσα στην αριστερή μαστική αρτηρία, δεξιά μαστική αρτηρία, κερκιδική αρτηρία, και την σαφηνή φλέβα. 

Η χρήση αρτηριών για το bypass προτιμάται, αλλά για τεχνικούς λόγους μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε μεγάλες στενώσεις. Σε διαβητικούς και υπέρβαρους ανθρώπους αποφεύγεται η χρήση και των δύο μαστικών αρτηριών για να μην προκληθεί ισχαιμία, νέκρωση, ή λοίμωξη του στέρνου. 

Καινοτομίες και Διασφάλιση Ποιότητας

Προεγχειρητικός υπολογισμός κινδύνου της επέμβασης

Χρησιμοποιώντας μεγάλες βάσεις δεδομένων της Αμερικής (Society of Thoracic Surgeons Database) έχουν γίνει στατιστικές αναλύσεις που βοηθούν τον χειρουργό και τον ασθενή προεγχειρητικά να υπολογίσουν τον κίνδυνο της επέμβασης. Αυτή η αξιολόγηση δίνει μια καθοδήγηση ανάμεσα στην επιλογή για χειρουργική θεραπεία, που συνήθως έχει καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, και στην αγγειοπλαστική με stent που πολλές φορές προτιμάται για να αποφευχθεί ένα χειρουργείο σε κάποιους ασθενείς υψηλού κινδύνου. 

Εξωσωματική κυκλοφορία ή πάλλουσα καρδιά;

Η τεχνική του bypass χωρίς τη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας ακουγόταν πολλά υποσχόμενη όταν πρωτοδημοσιεύθηκε και η ομάδα μας ήταν η πρώτη ομάδα της Ελλάδας που την χρησιμοποίησε. Δυστυχώς όμως, πολλές μεγάλες μελέτες που ανέλυσαν τα αποτελέσματα αυτών των επεμβάσεων απέδειξαν ότι οι ασθενείς που χειρουργήθηκαν χωρίς τη βοήθεια εξωσωματικής κυκλοφορίας είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου στο μέλλον. Οι αναλύσεις απέδειξαν ότι αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι, κατά μέσο όρο, οι χειρουργοί που χειρούργησαν χωρίς εξωσωματική έκαναν λιγότερες παρακάμψεις ανά ασθενή και οι παρακάμψεις αυτές ήταν χειρότερης ποιότητας με αποτέλεσμα να «βουλώσουν» πιο γρήγορα.  Η τεχνική της πάλλουσας καρδιάς όμως συνεχίζει να έχει τη χρησιμότητα της για ασθενείς που, για τεχνικούς ή ανατομικούς λόγους, δεν μπορούν να χειρουργηθούν με εξωσωματική κυκλοφορία. 

Ποια αρτηρία ή φλέβα θα χρησιμοποιήσει ο χειρουργός;

Πολλαπλές μελέτες έχουν αξιολογήσει τις διάφορες αρτηρίες και φλέβες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία των παρακάμψεων του bypass.  Αυτές οι μελέτες μας έδειξαν ότι το καλύτερο μόσχευμα είναι η αριστερή μαστική αρτηρία που σήμερα θεωρείται το μόσχευμα πρώτης επιλογής. Πολλά στοιχεία έχουν συγκεντρωθεί υπέρ των αρτηριακών μοσχευμάτων με τη χρήση της κερκιδικής αρτηρίας από το χέρι να προτιμάται σε σχέση με την σαφηνή φλέβα από το πόδι.  Επίσης όμως έχει αποδειχθεί ότι τα αρτηριακά μοσχεύματα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μόνο σε πολύ έντονες στενώσεις (άνω του 80% στένωση) ειδάλλως κινδυνεύουν να έχουν χαμηλή ροή αίματος και να κλείσουν.  

Mέτρηση Ροής Μοσχευμάτων

Μεγάλο βήμα στη διασφάλιση ποιότητας της χειρουργικής bypass υπήρξε η μέτρηση ροής αίματος από τα αρτηριακά και φλεβικά μοσχεύματα.  Υπάρχουν δύο τεχνικές που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό.  Ο ένας τρόπος είναι η μέτρηση να γίνει απευθείας συνδέοντας το μόσχευμα με αντλία που θα δώσει αίμα στην καρδιά και ταυτόχρονα συνδέεται με μηχανισμό μέτρησης ροής. Η δεύτερη μέθοδος χρησιμοποιεί έμμεση μέτρηση ροής με χρήση υπερήχου και λέγεται Transit Time Flow Meter (TTFM).  Χρησιμοποιώντας μία από αυτές τις δύο μεθόδους ο καρδιοχειρουργός είναι σίγουρος για την ποιότητα των παρακάμψεων bypass που έχει δημιουργήσει. 

Πρωτόκολλα «Fast-Track» για γρήγορη ανάρρωση

Με τη συλλογή δεδομένων από πολλαπλές μελέτες για την καλύτερη μετεγχειρητική διαχείριση του ασθενούς, έχουν δημιουργηθεί πρωτόκολλα για την ταχεία και ασφαλή ανάρρωση του ασθενούς. Αυτά τα πρωτόκολλα μειώνουν το χρόνο που θα μείνει ο ασθενής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (μετριέται πλέον σε ώρες αντί για ημέρες) και στο νοσοκομείο γενικότερα.  Περιλαμβάνουν τη σωστή διαχείριση φαρμάκων για τη μείωση του μετεγχειρητικού πόνου, τη γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς, τη σωστή διαχείριση του σακχάρου και πολλές ακόμα επισημάνσεις που μειώνουν τον χρόνο ανάρρωσης.

Με το πέρασμα του χρόνου και με τις εξελίξεις της επιστήμης, η «κλασική» επέμβαση bypass έχει εξελιχθεί σε μια εξατομικευμένη θεραπεία που θα αποφέρει τα βέλτιστα αποτελέσματα για τον κάθε ασθενή. 

Δεν θα πρέπει να αμελείτε την υγεία σας λόγω της πανδημίας του Covid-19 ή να αποφεύγετε να αναζητάτε υγειονομική περίθαλψη αν τη χρειάζεστε.

Ο Όμιλος Hellenic Healthcare Group σε όλα τα Νοσοκομεία του (ΥΓΕΙΑ, Metropolitan Hospital, ΜΗΤΕΡΑ, Metropolitan General, ΛΗΤΩ, Creta Interclinic) λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης για την προστασία των εργαζομένων και των ασθενών του.

Γράφει ο Στρατής Παττακός,Καρδιοχειρουργός,Διευθυντής Β’ Καρδιοχειρουργικής

Categories: iatrika

Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ COVID 19

Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ COVID 19

Αναρτήθηκε απο :ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Μόλις λοιπόν πριν λίγες ώρες ανακοινώθηκαν από το Montreal Heart Institute του Καναδά τ’ αποτελέσματα της μελέτης Colcorona. Αφορούσε ασθενείς με πρόσφατη διάγνωση Covid, περιπατητικούς, που είχαν τα κριτήρια για παρακολούθηση της πορείας της νόσου εκτός Νοσοκομείου. Σε 4.159 λοιπόν ασθενείς από τους 4.488 συνολικά της μελέτης, με θετικό τεστ PCR, χορηγήθηκε προληπτικά κολχικίνη (στους μισούς), έναντι placebo στους υπόλοιπους μισούς. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακά: H κολχικίνη μείωσε κατά 25% της ανάγκη για εισαγωγή στο Νοσοκομείο, κατά 50% της ανάγκη για μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και κατά 44% τον αριθμό θανάτων!  Όλα δε αυτά από ένα φάρμακο η αξία του οποίου τουλάχιστον μέχρι σήμερα, δεν ξέρω γι΄ αύριο, δεν ξεπερνά τα 2 ευρώ το κουτί για θεραπεία ενός μήνα!!  Σε σχέση δηλαδή με κάτι πανάκριβα αντιικά, αντιβιοτικά, μονοκλωνικά αντισώματα κ.λ.π., ούτε συζήτηση για σύγκριση κόστους-οφέλους. Προβλέπεται ότι η κολχικίνη θα μπει σύντομα (αν όχι άμεσα) στον επιστημονικό αλγόριθμο σαν πρώτης εκλογής φάρμακο για τη πρόληψη των επιπλοκών σε συμπτωματικούς ασθενείς με κορωνοιό, που δεν έχουν άμεση ανάγκη εισαγωγής και νοσηλείας σε Νοσοκομειακό περιβάλλον.

     Να θυμίσουμε στους μη ιατρούς μέλη του forum ότι η χρήση της κολχικίνης κατά του κορωνοϊού ήταν μία πρωτοποριακή ιδέα του αγαπητού φίλου και εκλεκτού συναδέλφου Καθηγητή Καρδιολογίας Σπύρου Δευτεραίου, που μαζί με την ομάδα του την καθιέρωσε και απέδειξε την αποτελεσματικότητα της στη διεθνή, πολυκεντρική μελέτη GRECCO-19 που δημοσιεύθηκε και έγινε δεκτή με πολύ ευνοϊκά σχόλια πριν 7 ολόκληρους μήνες! Για την Ελλάδα υπήρξε ο ίδιος Εθνικός Συντονιστής και στη Colcorona τα Ελληνικά Νοσοκομεία που επιλέχθηκαν για συμμετοχή συμπεριέλαβαν το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης υπό τον καθηγητή Περικλή Παναγόπουλο, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών υπό τον Καθηγητή Μάρκο Μαραγκό, το Νοσοκομείο Κοζάνης υπό την Διευθύντρια Ευθαλία Ράντου, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικό» υπό τους Καθηγητές Σ. Τσιόδρα, Σ. Δευτεραίο και τους Ιατρούς Γιωτάκη Σωτηρία και Δ. Βραχάτη και το «Θριάσιο»  Νοσοκομείο.

Επιμέλεια-Συγγραφή: Χριστόφορος Ολύμπιος, Συντ. Διευθυντὴς Καρδιολογικοῦ Τμήματος, “Θριάσιο” Γ.Ν. Ελευσίνας

Categories: iatrika

Myocarditis in Competitive Student Athletes Recovering From Coronavirus Disease 2019

 

Evaluation for

Myocarditis in Competitive Student Athletes Recovering From Coronavirus Disease 2019 With Cardiac Magnetic Resonance Imaging

Jitka Starekova 1, David A Bluemke 1 2, William S Bradham 1 3, Lee L Eckhardt 3, Thomas M Grist 1 2 4, Joanna E Kusmirek 1, Christopher S Purtell 3, Mark L Schiebler 1, Scott B Reeder 1 2 3 4 5

• PMID: 33443537
 
• DOI: 10.1001/jamacardio.2020.7444

Abstract

Importance: The utility of cardiac magnetic resonance imaging (MRI) as a screening tool for myocarditis in competitive student athletes returning to training after recovering from coronavirus disease 2019 (COVID-19) infection is unknown.

Objective: To describe the prevalence and severity of cardiac MRI findings of myocarditis in a population of competitive student athletes recovering from COVID-19.

Design, setting, and participants: In this case series, an electronic health record search was performed at our institution (University of Wisconsin) to identify all competitive athletes (a consecutive sample) recovering from COVID-19, who underwent gadolinium-enhanced cardiac MRI between January 1, 2020, and November 29, 2020. The MRI findings were reviewed by 2 radiologists experienced in cardiac imaging, using the updated Lake Louise criteria. Serum markers of myocardial injury and inflammation (troponin-I, B-type natriuretic peptide, C-reactive protein, and erythrocyte sedimentation rate), an electrocardiogram, transthoracic echocardiography, and relevant clinical data were obtained.

Exposures: COVID-19 infection, confirmed using reverse transcription-polymerase chain reaction testing.

Main outcomes and measures: Prevalence and severity of MRI findings consistent with myocarditis among young competitive athletes recovering from COVID-19.

Results: A total of 145 competitive student athletes (108 male and 37 female individuals; mean age, 20 years; range, 17-23 years) recovering from COVID-19 were included. Most patients had mild (71 [49.0%]) or moderate (40 [27.6%]) symptoms during the acute infection or were asymptomatic (24 [16.6%]). Symptoms were not specified or documented in 10 patients (6.9%). No patients required hospitalization. Cardiac MRIs were performed a median of 15 days (range, 11-194 days) after patients tested positive for COVID-19. Two patients had MRI findings consistent with myocarditis (1.4% [95% CI, 0.4%-4.9%]). Of these, 1 patient had marked nonischemic late gadolinium enhancement and T2-weighted signal abnormalities over multiple segments, along with an abnormal serum troponin-I level; the second patient had 1-cm nonischemic mild late gadolinium enhancement and mild T2-weighted signal abnormalities, with normal laboratory values.

Conclusions and relevance: In this case series study, based on MRI findings, there was a low prevalence of myocarditis (1.4%) among student athletes recovering from COVID-19 with no or mild to moderate symptoms. Thus, the utility of cardiac MRI as a screening tool for myocarditis in this patient population is questionable.

Categories: iatrika

Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς

Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς

Η μαγνητική τομογραφία καρδιάς (MRI) είναι μια μη επεμβατική αναίμακτη απεικονιστική μέθοδος με ευρεία εφαρμογή στη διάγνωση και παρακολούθηση σχεδόν όλου του φάσματος των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Τα τελευταία 20 έτη η μαγνητική τομογραφία έχει εξελιχθεί σε πολύτιμο διαγνωστικό εργαλείο στην καρδιολογία. Η τεχνολογική εξέλιξη έχει ανοίξει νέους ορίζοντες, έχει πολλαπλασιάσει τις κλινικές της ενδείξεις, έχει διευκολύνει τις εφαρμογές της και  της έχει χαρίσει σημαντική θέση τόσο στη διάγνωση όσο και στην παρακολούθηση και σχεδιασμό των θεραπευτικών στρατηγικών που αφορούν ασθενείς σε όλο το φάσμα των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Πρόκειται για μια εξέταση η οποία δεν βασίζεται στη χρήση της ιοντίζουσας ακτινοβολίας αλλά στη χρήση ισχυρού μαγνητικού πεδίου (1.5Τesla ή 3.0Τesla) και ραδιοκυμάτων για τη σύνθεση εικόνων γι αυτό και είναι ασφαλής να εφαρμοσθεί στην πλειονότητα των ασθενών.

Με τη μαγνητική τομογραφία καρδιάς έχουμε τη δυνατότητα να μελετήσουμε όλες τις δομές του καρδιαγγειακού σχηματισμού (καρδιά , αορτή, πνευμονικά αγγεία) και να πάρουμε πληροφορίες τόσο ανατομικές όσο και λειτουργικές. Σε μερικές περιπτώσεις όπου κρίνεται απαραίτητο είναι δυνατόν να χορηγηθεί παραμαγνητική σκιαγραφική ουσία (γαδολίνιο) για τη λήψη περαιτέρω πληροφοριών.

Οι κυριότερες ενδείξεις  για τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς.

• Η εκτίμηση της καρδιακής δομής και λειτουργίας (ιδιαίτερα η μελέτη της δεξιάς κοιλίας της καρδιάς αλλά και της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς στους οποίους η απεικόνιση με υπέρηχο δεν δίνει διαγνωστικές εικόνες)

• Η μυοκαρδίτιδα (φλεγμονή της καρδιάς συνήθως από ιώσεις)

• Καρδιακή προσβολή σε ασθενείς με συστηματικά νοσήματα (σαρκοείδωση, νοσήματα του συνδετικού ιστού)

• Μυοκαρδιοπάθειες (παθήσεις του καρδιακού μυός που ορισμένες φορές έχουν κληρονομικό χαρακτήρα όπως η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, η διατατική μυοκαρδιοπάθεια, οι περιοριστικές μυοκαρδιοπάθειες, οι διηθητικές μυοκαρδιοπάθειες όπως η καρδιακή αμυλοείδωση).

• Εκτίμηση του φορτίου σιδήρου στο μυοκάρδιο σε ασθενείς με μεσογειακή αναιμία/ αιμοχρωμάτωση.

• Οι παθήσεις του περικαρδίου (φλεγμονώδης περικαρδίτιδα, πάχυνση του περικαρδίου-συμπιεστική περικαρδίτιδα).

• Η διερεύνηση των αιτίων πρωτοεμφανιζόμενης καρδιακής ανεπάρκειας.

• Η στεφανιαία νόσος: εκτίμηση της λειτουργικότητας του μυοκαρδίου και μελέτη βιωσιμότητας (εκτίμηση της παρουσίας και της έκτασης της μυοκαρδιακής βλάβης μετά από έμφραγμα καθώς και εκτίμηση της αναγκαιότητας για επαναιμάτωση). Επίσης χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της παρουσίας θρόμβου στις καρδιακές κοιλότητες.

Στο πλαίσιο της μελέτης βιωσιμότητας είναι δυνατόν να διενεργηθεί και μελέτη stress MRI (δοκιμασίας φαρμακευτικής κόπωσης με τη βοήθεια του μαγνητικού τομογράφου για την εκτίμηση αναστρέψιμης ισχαιμίας σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο πριν την επέμβαση επαναιμάτωσης καθώς και σε ασθενείς χωρίς στεφανιαία νόσο η οποίοι παρουσιάζουν μικροαγγειακή ισχαιμία.

• Βαλβιδοπάθειες (εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου των καρδιακών βαλβίδων και επιβεβαίωση των ευρημάτων της υπερηχογραφικής μελέτης). Μελέτη της επίδρασης της βαλβιδικής νόσου στο μυοκάρδιο).

• Οι όγκοι της καρδιάς (πρωτοπαθείς ή μεταστατικοί) και του περικαρδίου.

• Οι συγγενείς καρδιοπάθειες σε παιδιά και ενηλίκουςε πριν τη χειρουργική διόρθωση αλλά και μετά τη διόρθωση για τη μακροχρόνια παρακολούθησή τους.

• Μελέτη της ανατομίας των στεφανιαίων αγγείων σε περιπτώσεις ανώμαλης έκφυσης των στεφανιαίων αγγείων σε περιπτώσεις που η αξονική στεφανιογραφία δεν αποτελεί την πρώτη επιλογή.

• Παθήσεις της αορτής και των πνευμονικών αγγείων.

• Η διερεύνηση για την παρουσία μυοκαρδιακής βλάβης σε ασθενείς με αρρυθμία. Η η απεικόνιση της ανατομίας των πνευμονικών φλεβών και η διενέργεια αγγειογραφίας που μπορεί να βοηθήσει στη χαρτογράφηση της περιοχής πριν από επέμβαση κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής.

Ειδική αναφορά αξίζει να γίνει στη φαρμακευτική δοκιμασία κόπωσης με τη χρήση της μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς (Stress MRI)

Η δοκιμασία φαρμακευτικής κόπωσης με τη βοήθεια  του μαγνητικού τομογράφου είναι μια εναλλακτική λειτουργική μέθοδος για τη διερεύνηση ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Διενεργείται κατά τη διάρκεια της μελέτης μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς.
Με τη χορήγηση ενός φαρμάκου που ονομάζεται αδενοσίνη επιτυγχάνεται αύξηση του έργου της καρδιάς όπως θα γινόταν αν ο ασθενής περπατούσε στον τάπητα κατά την κλασική δοκιμασία κόπωσης. Η διενέργεια stress ΜRI δεν αυξάνει το χρόνο της εξέτασης και μας δίνει ολοκληρωμένες πληροφορίες που αφορούν τόσο την ανατομία όσο και τη λειτουργία της καρδιάς, την παρουσία ισχαιμίας (δηλαδή μειωμένης παροχής αίματος στο μυοκάρδιο), τυχόν παρουσία μυοκαρδιακής βλάβης , της έκτασης και της βαρύτητάς της δίνοντας σημαντικές πληροφορίες για την πρόγνωση των ασθενών και τους περαιτέρω θεραπευτικούς χειρισμούς. Η αδενοσίνη είναι ένα σχετικά ασφαλές φάρμακο με κύριες αντενδείξεις την παρουσία σοβαρής Χρόνιας αναπνευστικής πνευμονοπάθειας, διαταραχών κολποκοιλιακής αγωγής και σοβαρής στένωσης αορτικής βαλβίδας.

Η συγκεκριμένη μελέτη είναι ένα ισχυρό διαγνωστικό εργαλείο στα χέρια του κλινικού καρδιολόγου καθώς συνδυάζει δύο μελέτες (δυναμική και μελέτη ηρεμίας) και παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες , τόσο ανατομικές όσο και λειτουργικές.

Περιορισμοί για τη διενέργεια της εξέτασης;

Αν και η μαγνητική τομογραφία καρδιάς είναι μια πολύ ασφαλής διαγνωστική μέθοδος στην οποία μπορούν να υποβληθούν όλες οι ηλικιακές ομάδες, ακόμη και γυναίκες σε εγκυμοσύνη υπό προϋποθέσεις, υπάρχουν ορισμένες αντενδείξεις για τη διένεργειά της.

Η εξέταση αντενδείκνυται σε ασθενείς με παρουσία συσκευών (βηματοδότες ή απινιδωτές) οι οποίοι δεν είναι συμβατοί με το περιβάλλον του μαγνητικού τομογράφου. Ακόμη και οι ασθενείς που φέρουν συμβατές με το μαγνητικό τομογράφο συσκευές θα πρέπει να ακολουθήσουν μια διαδικασία προετοιμασίας από το αρρυθμιολογικό τμήμα του Νοσοκομείου πριν τη διενέργεια της εξέτασης.

Επίσης αντενδείκνυται σε ασθενείς που φέρουν ηλεκτρονικές συσκευές (πχ αντλίες συνεχούς χορήγησης φαρμάκων) ή κάποιες κατηγορίες εμφυτευμάτων (πχ κοχλιακά εμφυτεύματα) ή κάποιες κατηγορίες αγγειακών clips κυρίως στον εγκέφαλο. Η παρουσία μεταλλικών σωμάτων όπως πχ μεταλλικών θραυσμάτων κάτω από το δέρμα αποτελούν αντένδειξη για την είσοδο στο περιβάλλον του μαγνητικού τομογράφου.

Η παρουσία σοβαρού βαθμού νεφρικής λειτουργίας αποτελεί σχετική αντένδειξη όχι για τη διενέργεια της εξέτασης αλλά για τη χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας (γαδολίνιο) καθώς έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση μιας κατάστασης που ονομάζεται συστηματική νεφρική σκλήρυνση.

Η κλειστοφοβία, αποτελεί επίσης σχετική αντένδειξη. Η πλειονότητα των ασθενών με κλειστοφοβία μπορούν, μετά από καθοδήγηση και σχετική προετοιμασία να ολοκληρώσουν την εξέταση ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών υποβάλλονται σε μαγνητική τομογραφία υπό μέθη με τη συνδρομή και την υποστήριξη του αναισθησιολόγου.

Η εγκυμοσύνη δεν αποτελεί αντένδειξη για τη διενέργεια της εξέτασης , ωστόσο θα πρέπει να έχει τεκμηριωθεί πολύ καλά η ανάγκη απάντησης του κλινικού ερωτήματος κάθε φορά. Η χορήγηση σκιαγραφικού (γαδολινίου ) στις περιπτώσεις αυτές δεν συνιστάται. Γυναίκες που θηλάζουν μπορούν να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς και να τους χορηγηθεί γαδολίνιο, ωστόσο θα πρέπει για τουλάχιστον 24 ώρες να απέχουν από το θηλασμό.

Σημειώνεται ότι όλες οι προσθετικές καρδιακές βαλβίδες (βιολογικές ή μεταλλικές) και τα stent στα στεφανιαία αγγεία ΔΕΝ αποτελούν αντένδειξη για τη μαγνητική τομογραφία.

Ωστόσο η παρουσία μεταλλικών στοιχείων στο θώρακα όπως οι συσκευές (βηματοδότες, απινιδωτές, συσκευές μακροχρόνιας παρακολούθησης του καρδιακού ρυθμού (ILR), οι μεταλλικές βαλβίδες, τα μεταλλικά χειρουργικά σύρματα σύγκλεισης του θώρακα, οι συσκευές σύγκλεισης επικοινωνιών) προκαλούν artifacts τα οποία μπορούν σε κάποιο βαθμό να επηρεάσουν την ποιότητα των εικόνων.

Αναρτήθηκε απο :ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Επιμέλεια: Μαρία Μπούτσικου, Καρδιολόγος, εξειδικευμένη στη Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς και τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες
Υπεύθυνη του Τμήματος Μαγνητικής Τομογραφίας καρδιάς και Αξονικής τομογραφίας καρδιάς Mediterraneo Hospital

Categories: iatrika

εξελίξεις στην αντιμετώπιση των βαλβιδοπαθειών

 

Η καρδιά διαθέτει τέσσερις βαλβίδες οι οποίες εξασφαλίζουν τη ροή του αίματος, αποκλειστικά προς μία κατεύθυνση, βοηθώντας στη σωστή λειτουργία της και συγκεκριμένα, την τριγλώχινα, τη μιτροειδή, την πνευμονική και την αορτική βαλβίδα. Οι βαλβίδες αποτελούνται από δυνατούς, λεπτούς υμένες που ονομάζονται γλωχίνες και οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με το μυοκάρδιο, τον μυ της καρδιάς. Η μιτροειδής και η αορτική βαλβίδα, οι βαλβίδες «εισόδου» και «εξόδου» αντίστοιχα, της αριστερής κοιλίας που αποτελεί με τη σειρά της, την κυρίως «αντλία» της καρδιάς μας, είναι τα μέρη που εμφανίζουν, ποσοστιαία, τις συχνότερες βλάβες. Υπολογίζεται ότι σε ένα ποσοστό που ξεπερνά το 15%  του πληθυσμού άνω των 65 ετών υπάρχει σοβαρή δυσλειτουργία, σε τουλάχιστον μια καρδιακή βαλβίδα.  Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγοι ανάμεσά μας αυτοί που γνωρίζουν και παρακολουθούν, από νεαρή ηλικία κάποια βαλβιδοπάθεια, όπως π.χ. η πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας ή την παρουσία δίπτυχης αορτικής βαλβίδας.

Συμπτώματα της βαλβιδοπάθειας:

Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται συνήθως από βαλβιδοπάθειες είναι: εύκολο λαχάνιασμα και κόπωση, πόνος ή βάρος στο στήθος, ταχυκαρδίες ή και λιποθυμικά επεισόδια. Συχνά οι δυσλειτουργίες των καρδιακών βαλβίδων είναι σοβαρές και απειλούν την ομαλή λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων. Πολλές φορές μάλιστα, οι βαλβιδοπάθειες δρουν «ύπουλα» αφού μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη ζημιά στην καρδιά μας, πριν ακόμα να εμφανίσουμε κάποιο συγκεκριμένο σύμπτωμα. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο επιβάλλεται ο προληπτικός έλεγχος για πιθανή διαπίστωση βαλβιδοπαθειών με μια πολύ κοινή εξέταση, το υπερηχογράφημα καρδιάς.

Νέες εξελίξεις στην αντιμετώπιση των βαλβιδοπαθειών:

Η αντιμετώπιση σοβαρών βαλβιδοπαθειών απαιτεί, συνήθως, χειρουργική παρέμβαση. Ειδικά στις περιπτώσεις των παθήσεων της μιτροειδούς αλλά και σε περιπτώσεις ανεπάρκειας της αορτικής βαλβίδας, στόχος είναι η διατήρηση της βαλβίδας και η διενέργεια βαλβιδοπλαστικής, δηλαδή επιδιόρθωσης, αντί για αντικατάσταση. Στο παρελθόν, οι φυσικές μας βαλβίδες αφαιρούνταν και στη θέση τους τοποθετούνταν προσθετικές μεταλλικές ή βιολογικές βαλβίδες. Αυτές οι επεμβάσεις συνοδευόντουσαν από βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, όπως αιμορραγίες, θρομβώσεις, καρδιακές λοιμώξεις. Οι παρενέργειες αυτές εξαλείφονται με τη διενέργεια βαλβιδοπλαστικής, όπου διατηρούμε τη φυσική μας βαλβίδα επιδιορθωμένη, με άριστα μακροχρόνια αποτελέσματα και συχνά χωρίς την ανάγκη λήψης επιπλέον φαρμάκων. Έτσι, στις μέρες μας δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η αντικατάσταση για ανεπάρκεια της μιτροειδούς βαλβίδας μπορεί να θεωρηθεί ακρωτηριαστική επέμβαση αφού η βαλβίδα μπορεί να επισκευαστεί και να διατηρηθεί με βαλβιδοπλαστική, μια επέμβαση σαφώς ασφαλέστερη και με μεγαλύτερα μακροπρόθεσμα οφέλη για τον ασθενή.

Εξειδίκευση και Οργανωμένες Νοσοκομειακές δομές:

Οι επεμβάσεις αντιμετώπισης των βαλβιδοπαθειών απαιτούν εξειδίκευση, σύγχρονο νοσοκομειακό υλικοτεχνικό εξοπλισμό και συνεργασία μεταξύ ιατρικών ειδικοτήτων που ασχολούνται με την καρδιά. Δύνανται να πραγματοποιηθούν με μικρές τομές, ενδοσκοπικά ή και διακαθετηριακά χωρίς να γίνει τομή στο στέρνο και είναι ασφαλείς. Τόσο στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών όσο και στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης η ομάδα μας έχει από το 2018 μέχρι σήμερα ποσοστά επιτυχούς βαλβιδοπλαστικής ανεπάρκειας μιτροειδούς βαλβίδας που αγγίζουν το απόλυτο 100%, γεγονός που μας τοποθετεί στις υψηλότερες θέσεις πανευρωπαϊκά.

Στις περιπτώσεις που η πάσχουσα βαλβίδα δεν μπορεί να διορθωθεί (όπως για παράδειγμα στις στενώσεις της αορτικής βαλβίδας), τότε θα πρέπει να αντικατασταθεί. Καταλυτικό ρόλο σε αυτό, έχει η σωστή επιλογή της κατάλληλης προσθετικής βαλβίδας που θα τοποθετηθεί. Πλέον, υπάρχουν νέα υλικά και τεχνολογίες που μας επιτρέπουν τοποθέτηση νέας γενιάς μηχανικών βαλβίδων που απαιτούν μικρότερες δόσεις αντιπηκτικών φαρμάκων και άρα είναι ασφαλέστερες, βιολογικές και σχεδιασμένες για νεότερες ηλικίες. Επιπρόσθετα, είμαστε πλέον σε θέση να προσφέρουμε και διακαθετηριακές λύσεις που επισπεύδουν, κατά πολύ, τη διάρκεια της επέμβασης. Και σε αυτήν την περίπτωση, οι τομές παραμένουν μικρές ενώ υπάρχουν και τελείως διαδερμικές διακαθετηριακές επιλογές αντικατάστασης.

Γράφει ο Δρ. Απόστολος Γ. Ρουμπελάκης MD, PhD, FETCS, Καρδιοχειρουργός
Διευθυντής Καρδιοχειρουργικής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, Καρδιοχειρουργός Ιατρικού Διαβαλκανικού Θεσσαλονίκης, Ειδικός Ρομποτικής και Ελάχιστα επεμβατικής Καρδιοχειρουργικής.

Πηγή: https://www.iatriko.gr/el/content/nees-exelixeis-stin-antimetopisi-ton-valvidopatheion-tis-kardias?cl=609

Αναρτήθηκε απο :ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Categories: iatrika