Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

Καρδιολογικές εξετάσεις

Καρδιολογικές εξετάσεις

Η αλήθεια για τις δυνατότητες των εξετάσεων της καρδιάς είναι κάπου στη μέση: μερικοί άνθρωποι, δηλαδή, είναι όντως άτυχοι, γιατί, ενώ πάσχουν από καρδιά, δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα ή έχουν παραπλανητικές ενοχλήσεις (π.χ., πόνους στον ώμο ή την  κοιλιά). Έτσι, είτε δεν πάνε καθόλου στο γιατρό ή όταν πηγαίνουν  και αναφέρουν τα συμπτώματά τους, το μυαλό του γιατρού δεν πηγαίνει σε πρόβλημα καρδιακής αιτιολογίας.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι εξετάσεις δεν έχουν το αλάθητο. Τους ξεφεύγουν αρκετά και σημαντικά στοιχεία, που δεν σχετίζονται μόνο με την ατέλεια των διαγνωστικών μηχανημάτων, αλλά και με το πρόβλημα του εξεταζομένου: μπορεί κάποιος να κάνει τρία ηλεκτροκαρδιογραφήματα και να τύχει να μην παρουσιάσει αρρυθμία σε καμία από αυτές τις 10λεπτες εξετάσεις. Μπορεί πάλι να βάλει ηλεκτροκαρδιογράφημα 24ωρου Holter για τρεις ημέρες και η αρρυθμία να εκδηλωθεί την τέταρτη. 

Σε γενικές γραμμές, όμως, οι εξετάσεις που γίνονται όταν υπάρχουν ενδείξεις ανακαλύπτουν μέχρι και το 95% των προβληματικών περιπτώσεων, δηλαδή διαγιγνώσκουν σχεδόν το σύνολο των παθήσεων, και έτσι μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από καρδιά. Πρέπει, μάλιστα, να τις κάνουν προληπτικά κάθε εξάμηνο ή χρόνο όσοι επιβαρύνονται από σακχαρώδη διαβήτη, επιβαρημένη κληρονομικότητα, υπερλιπιδαιμία, κάπνισμα και καθιστική ζωή.


Ποια η χρησιμότητα του ηλεκτροκαρδιογραφήματος;

Κύρια χρησιμοποιείται στη:
  • Διάγνωση αρρυθμιών
  • Διάγνωση ισχαιμίας και εμφράγματος καρδιάς
  • Διάγνωση υπερτροφίας των κοιλοτήτων της καρδιάς
  • Διάγνωση μεταβολικών διαταραχών
    Γιατί γίνεται;
    Το κάνουν “για καλό και για κακό” όσοι είναι πάνω από 40 ετών. Επίσης, όσοι έχουν πόνο στο στήθος ή ταχυπαλμία ή παίρνουν φάρμακα που πρέπει να ξέρουν πόσο επηρεάζουν τους παλμούς τους. Τέλος, το κάνουν και όσοι έχουν βηματοδότη, για να ελέγξουν κατά πόσον αυτός δίνει το σωστό “τέμπο”. 
    Οι κανονικές σφύξεις είναι από 60-100 παλμοί το λεπτό, σε σταθερό ρυθμό. Τυχόν ανώμαλες ενδείξεις μπορεί να παραπέμπουν σε τουλάχιστον 12 διαφορετικές παθήσεις, που πρέπει να διερευνηθούν με άλλες μεθόδους.

    Τι είναι ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)

    Κατά την επέκταση του επάρματος της καρδιακής διέγερσης στα διάφορα τμήματα αυτής, ηλεκτρικά ρεύματα διατρέχουν τους ιστούς γύρω από αυτή, ένα μικρό δε μέρος από αυτά φτάνει μέχρι την επιφάνεια του σώματος. Εάν τοποθετηθούν ηλεκτρόδια πάνω στο δέρμα από τη μια και την άλλη πλευρά της καρδιάς, καθίσταται δυνατή η καταγραφή των ηλεκτρικών δυναμικών που παράγονται από αυτή. Η καμπύλη που λαμβάνεται με αυτόν τον τρόπο ονομάζεται ηλεκτροκαρδιογράφημα.

incardiology.gr

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2014

αρτηριακή υπέρταση

Εισαγωγή στην αρτηριακή υπέρταση


Από αρτηριακή υπέρταση, ένα από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για στεφανιαία νόσο, αγγειοεγκεφαλικές προσβολές, περιφερικής αρτηριοπάθειας, νεφρική ανεπάρκεια και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, πάσχει το 20% του πληθυσμού στη Δύση. Η πάθηση αυτή είναι υπεύθυνη για τις πολλές επισκέψεις στα ιατρεία και την αναγραφή περισσότερων συνταγών από κάθε άλλη νόσο και αποτελεί ένα τεράστιο κοινωνικό-οικονομικό πρόβλημα.
Η επίπτωση της νόσου αυξάνεται με την ηλικία. Για παράδειγμα, στην επιδημιολογική μελέτη NHANES III, αναφέρθηκε  ότι το 24% του Αμερικανικού ενήλικου πληθυσμού είχε υπέρταση, ποσοστό που αντιπροσωπεύει 43 εκατομμύρια άτομα. Στις ΗΠΑ μόνο, η υπέρταση ευθύνεται για πάνω από 1,25 εκατομμύρια στεφανιαία επεισόδια και 0,5 εκατομμύρια εγκεφαλικά επεισόδια το χρόνο. Οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι παγκοσμίως η κυριότερη αιτία θανάτου, καθώς υπολογίζεται ότι το ένα τέταρτο των θανάτων οφείλονται στις καρδιοπάθειες.
Αυξήσεις του κινδύνου καρδιαγγειακών συμβαμάτων που σχετίζονται με την υπέρταση σε άτομα ηλικίας 35-64 ετών

Έχει αποδειχθεί επίσης ότι κάθε 1 mmHg αύξησης της συστολικής αρτηριακής πίεσης σχετίζεται με κατά 1% αύξηση του κινδύνου θανάτου.
Ο στόχος της πρόληψης και αντιμετώπισης της υπέρτασης είναι η μείωση της νοσηρότητας και θνησιμότητας με τα λιγότερο δυνατά επεμβατικά μέσα. Αυτό μπορεί να γίνει επιτυγχάνοντας και διατηρώντας τη Συστολική ΑΠ κάτω των 140 mmHg και τη Διαστολική ΑΠ κάτω των 90 mmHg, σε τυχαίες μετρήσεις.
Σύμφωνα με τους ειδικούς η φαρμακευτική θεραπεία δεν μπορεί να έχει ως μοναδικό στόχο τη μείωση της αρτηριακής πίεσης αλλά τη διόρθωση της βλάβης των τελικών οργάνων-στόχων (καρδιά, νεφροί, εγκέφαλος, οφθαλμοί).
Συνεπώς, τα σπουδαιότερα κριτήρια σήμερα για την επιλογή του καλύτερου αντιυπερτασικού φαρμάκου είναι η ευνοϊκή επίδρασή του στα τελικά όργανα-στόχος και στην ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Οι Έλληνες υπερτασικοί

Η υπέρταση είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και το ποσοστό επικράτησης της παραμένει υψηλό, φτάνοντας τα 1,2 δισεκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο.
Περίπου 4 στους 10 Έλληνες και 1 στις 4 Ελληνίδες βρέθηκαν με αυξημένες τιμές αρτηριακής πίεσης. Μ' άλλα λόγια στη χώρα μας μπορούν να χαρακτηριστούν υπερτασικοί 2.000.000 άνθρωποι.
Ανεξάρτητα από άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες (έλλειψη άσκησης, άγχος, βάρος) διαπιστώθηκε ότι όσοι ακολουθούσαν μεσογειακή διατροφή είχαν 27% καλύτερες πιθανότητες να μπορούν να ρυθμίσουν την πίεσή τους σε φυσιολογικά επίπεδα.
Η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, έως 30 γραμμάρια την ημέρα, φαίνεται να έχει ευεργετικό ρόλο, καθώς μειώνει τα επίπεδα τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής αρτηριακής πίεσης. Η αυξημένη κατανάλωση, όμως, αυξάνει δραματικά την πίεση.
H πλειονότητα των υπερτασικών και συγκεκριμένα το 65% των ανδρών και το 40% των γυναικών δεν ακολουθούσαν φαρμακευτική αγωγή. Αλλά και από αυτούς που ακολουθούσαν αγωγή, μόνο σε ποσοστό 34% ήταν αποτελεσματική, δηλαδή να επανέρχεται η πίεσή τους σε φυσιολογικά επίπεδα.
  • Από το σύνολο των υπερτασικών μόνο το 15% φαίνεται να έχει ρυθμίσει την πίεσή του σε φυσιολογικά επίπεδα.
  • Η επίπτωση της υπέρτασης αυξάνει με την ηλικία, με μεγαλύτερα ποσοστά για τις γυναίκες ηλικίας 55-64 ετών (23%) και για τους άνδρες 65-74 ετών (22%).
  • Τα ευρήματα της πρόσφατης δημοσίευσης συμφωνούν με τα δεδομένα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας στον αναπτυγμένο κόσμο, όπου οι υπερτασικοί υπολογίζονται σε 600 εκατομμύρια, με μόνο το 12,5% να ρυθμίζει αποτελεσματικά την πίεσή του.
  •  incardiology

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Αθλητική καρδιά

Αθλητική καρδιά

 
Η αύξηση του μεγέθους της καρδιάς σε αθλητές είναι γνωστή από το τέλος του 19ου αιώνα. Πολλές μελέτες έχουν γίνει με σκοπό τη διερεύνηση της επίπτωσης των διαφόρων αθλημάτων στην καρδιακή κατασκευή και λειτουργία, καθώς και τη διαπίστωση των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ της αθλητικής καρδιάς και των πραγματικών παθήσεων της καρδιάς.
Η δυναμική άσκηση προκαλεί αιμοδυναμικές μεταβολές, δηλαδή αύξηση της καρδιακής συχνότητας και του όγκου παλμού (το ποσό αίματος που σε κάθε καρδιακή συστολή αποστέλλεται από την καρδιά στην περιφέρεια). Η αριστερή κοιλία της καρδιάς "προσαρμόζεται" στις αιμοδυναμικές αυτές μεταβολές, με αποτέλεσμα την πάχυνση του τοιχώματος της.
Πολλές μελέτες έδειξαν ότι η καρδιακή προσαρμογή διαφέρει ανάλογα με τον τύπο της άθλησης (δυναμική ή στατική) και το είδος του αθλήματος. Φαίνεται ότι απαιτούνται περισοότερες από τρεις ώρες άσκησης την εβδομάδα για να παρατηρηθούν προσαρμοστικές μεταβολές, όπως είναι η ελάττωση της καρδιακής συχνότητας και η αύξηση της μυϊκής μάζας της αριστερής κοιλίας. Ηχοκαρδιογραφικές μελέτες σε αθλητές έδειξαν αύξηση της εσωτερικής διαμέτρου της αριστερής κοιλίας καθώς και πάχυνση του τοιχώματος της.
Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η αθλητική καρδιά διαφέρει από την καρδιά των μη αθλητών, με την προϋπόθεση ότι η άσκηση έχει επαρκή ένταση και διάρκεια. Ανάλογα με τον τύπο της άσκησης και του αθλήματος παρατηρούμε αύξηση του μεγέθους και πάχυνση της αριστερής κοιλίας σε δυναμικά αγωνίσματα (όπως είναι τα αθλήματα ταχύτητας), συγκεντρική πάχυνση της αριστερής κοιλίας χωρίς αύξηση του μεγέθους της σε στατικά αγωνίσματα (όπως είναι η άρση Βαρών), ενώ σε αγωνίσματα μεικτού τύπου (όπως είναι η ποδηλασία) και τα ηχοκαρδιογραφικά ευρήματα είναι μεικτού τύπου.
Η αριστερά κοιλιακή συστολική λειτουργία είναι φυσιολογική στους αθλητές τόσο στην ηρεμία όσο και στην άσκηση. Η διαστολική αριστερή κοιλιακή λειτουργία είναι φυσιολογική σε ηρεμία, αλλά ενδυναμώνεται κατά τη διάρκεια άσκησης, γεγονός που αποτελεί φυσιολογική προσαρμογή της καρδιάς σε συνθήκες αύξησης της καρδιακής συχνότητας. Θα πρέπει όμως να διευκρινισθούν ορισμένα σημεία της πάχυνσης της αριστερής κοιλίας που παρατηρούνται σε αθλητές. Το πάχος του τοιχώματος της αριστερής κοιλίας μπορεί να υπερβαίνει τα 13 χιλ. στους επαγγελματίες αθλητές, αλλά ως ανώτερο φυσιολογικό όριο καθορίζονται τα 16 χιλ. Σημαντικά στοιχεία διαφοροποίησης μεταξύ της φυσιολογικής υπερτροφίας της αθλητικής καρδιάς και της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας είναι το αυξημένο μέγεθος της εσωτερικής διαμέτρου της αριστερής κοιλίας στους επαγγελματίες αθλητές, καθώς και η φυσιολογική συστολική και διαστολική αριστερή κοιλιακή λειτουργία.
Το ηλεκτροκαρδιογράφημα της αθλητικής καρδιάς μπορεί να συνοδεύεται από μεταβολές του ρυθμού και της αγωγής του ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς και από μορφολογικές μεταβολές του συμπλέγματος QRS και ανωμαλίες επαναπόλωσης. Στο ηλεκτροκαρδιογράφημα κατά τη διάρκεια άσκησης όμως εξαφανίζονται όλες αυτές οι ηλεκτροκαρδιογραφικές μεταβολές, γεγονός που δείχνει ότι οι μεταβολές αυτές είναι λειτουργικές και όχι οργανικές (οφειλόμενες σε τυχόν πραγματική καρδιακή πάθηση).
Παρ' ότι η αθλητική καρδιά θα πρέπει να θεωρείται φυσιολογική, εντούτοις θα πρέπει να τονιστεί ότι η υψηλής έντασης άσκηση μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση κακοηθών κοιλιακών αρρυθμιών καθώς και αιφνίδιο θάνατο. Αναπάντητο παραμένει επίσης το ερώτημα γιατί σε ορισμένους αθλητές η καρδιά εξακολουθεί να παραμένει μεγάλη και μετά τη διακοπή της άθλησης.
incardiology

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

Kινδυνεύουν από καρδιοπάθειες οι κρυωμένοι

 
Όσοι αναγκάζουν τους εαυτούς τους να εργαστούν όταν δεν είναι καλά, ίσως επισπεύδουν τον θάνατό τους.
H προσπάθεια που καταβάλλει κανείς όταν πηγαίνει στη δουλειά ενώ είναι κρυωμένος δεν είναι πράξη αφοσίωσης, αλλά είναι μόνον ένας σύντομος δρόμος στην καρδιοπάθεια, όπως αποκαλύπτει έρευνα που έγινε σε Βρετανούς δημόσιους υπαλλήλους.
Οι εργαζόμενοι που αρνούνται να πάρουν αναρρωτική άδεια όταν είναι άρρωστοι, μπορεί να ασκούν υπερβολική πίεση στην καρδιά τους, πράγμα που ενδέχεται να διπλασιάζει τον κίνδυνο να αναπτύξουν καρδιαγγειακά προβλήματα, σύμφωνα με έρευνα που έκαναν επιστήμονες από το University College του Λονδίνου, οι οποίοι εξέτασαν το ιατρικό ιστορικό 10.000 υπαλλήλων της κυβέρνησης, τα τελευταία δέκα χρόνια.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 30%-40% εκείνων που συνέχιζαν να δουλεύουν ακόμα και όταν ήταν άρρωστοι-ακόμα και όταν είχαν πάθει κάτι ελαφρύ, όπως ένα απλό κρυολόγημα-αργότερα έπασχαν από καρδιοπάθειες δύο φορές περισσότερο απ' ό,τι εκείνοι που έπαιρναν αναρρωτική άδεια όταν αρρώσταιναν.
Ο καθηγητής σερ Μάικλ Μάρμοτ, επικεφαλής της έρευνας, λέει ότι η ανάγκη ορισμένων εργαζομένων, να δίνουν το «παρών» στην εργασία τους, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, οδηγεί σε μία αύξηση στις καρδιαγγειακές παθήσεις. «Τόσοι πολλοί άνθρωποι αναγκάζουν τους εαυτούς τους να εργαστούν όταν δεν είναι καλά και έχουν τόσο μικρή γνώση των συνεπειών αυτής της κατάστασης», επισημαίνει, «όχι μόνον δεν συνεισφέρουν στις επιχειρήσεις όπου εργάζονται, στις οποίες μεταφέρουν τα μικρόβια, αλλά και επισπεύδουν τον θάνατό τους».
Αναρρωτική άδεια
Ειδικοί σε θέματα υγείας επισημαίνουν ότι η έρευνα αυτή αναμένεται να προκαλέσει συζήτηση στις ενώσεις εργοδοτών και ιδιοκτητών επιχειρήσεων, για το κατά πόσον οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ενθαρρύνονται να παίρνουν αναρρωτική άδεια όταν δεν είναι καλά στην υγεία τους.
Ωστόσο, ορισμένοι επιχειρηματίες ήδη αντιδρούν στα συμπεράσματα αυτής της έρευνας, τονίζοντας ότι «το στρες στον εργασιακό χώρο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά από την παρουσία στον εργασιακό χώρο». Μάλιστα, εκπρόσωπος του ινστιτούτου διευθυντών επισημαίνει ότι «δεν έχει ακόμα διαπιστωθεί σχέση ανάμεσα στα δύο, παρόλα τα στοιχεία που εμφανίζει η μελέτη αυτή».
 .incardiology.gr

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

δημογραφικο προβλήμα


Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Εκτίναξη του δημογραφικού προβλήματος λόγω οικονομικής κρίσης



Εκτίναξη του δημογραφικού προβλήματος προκάλεσε η οικονομική κρίση. Έρευνα της Ελληνικής Στατικής Αρχής δείχνει ότι ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, όταν σε άλλες γειτονικές χώρες, όπως η Τουρκία, η Αλβανία και τα Σκόπια, ο δείκτης γεννητικότητας ξεπερνά το μέσο όρο των ευρωπαϊκών κρατών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε πέρυσι ακόμη περισσότερο κατά 17.660 άτομα. Και η μείωση αυτή δε λαμβάνει υπόψη τη μετανάστευση αλλά μόνο τη φυσική μεταβολή του πληθυσμού, τις γεννήσεις και τους θανάτους.

Παρά το γεγονός οτι οι γάμοι το 2013 αυξήθηκαν, στην τριετία 2011-2013 ο πληθυσμός της χώρας περιορίστηκε κατά 38.628 άτομα. Πέρυσι ο δείκτης γεννητικότητας ήταν 8,6, αρκετά μικρότερος από τον δείκτη θνησιμότητας που έφτασε στο 10,2.

Στην Τουρκία ο δείκτης γεννητικότητας το 2013 ήταν 16,9 και θνησιμότητας 4,9, ενώ άλλες χώρες, με υψηλότερο δείκτη γεννητικότητας από εκείνον της θνησιμότητας, ήταν η Αλβανία (12,3 έναντι 7,1), τα Σκόπια (11,2 έναντι 9,3) και η Ισπανία (9,1 έναντι 8,3).

Αντίθετα, δημογραφικό πρόβλημα όπως η Ελλάδα εμφανίζουν η Βουλγαρία (9,2 έναντι 14,4), η Ιταλία (8,5 έναντι 10) και η Πορτογαλία (7,9 έναντι 10,2).

Οι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2013, ανήλθαν σε 94.134 άτομα (48.430 αγόρια και 45.704 κορίτσια), παρουσιάζοντας μείωση κατά 6,21% σε σχέση με το 2012, που είχαν ανέλθει σε 100.371 άτομα (51.654 αγόρια και 48.717 κορίτσια).
Στις γεννήσεις δεν συμπεριλαμβάνονται οι γεννήσεις νεκρών βρεφών, οι οποίες κατά το 2013 ανήλθαν σε 376, μειωμένες κατά 15,7% σε σχέση με το 2012 που είχαν ανέλθει σε 446.

Σχετικά με την υπηκοότητα της μητέρας, καταγράφηκαν 80.940 γεννήσεις από Ελληνίδες (ποσοστό 85,98%) και 13.194 από αλλοδαπές (ποσοστό 14,02%). Τα αντίστοιχα στοιχεία για το 2012 ήταν 84.851 (ποσοστό 84,54%) από Ελληνίδες μητέρες και 15.520 (ποσοστό 15,46%) από αλλοδαπές.

Αύξηση της μέσης ηλικίας της μητέρας

Η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση ήταν 31,85 έτη, σημειώνοντας αύξηση σε σχέση με το 2012, που η αντίστοιχη μέση ηλικία ήταν 31,57 έτη.
Γεννήσεις εκτός γάμου
Οι γεννήσεις εκτός γάμου σε απόλυτους αριθμούς, παρουσίασαν μείωση σε σχέση με το 2012 και ανήλθαν σε 6.337 (ποσοστό 6,7% επί του συνόλου των γεννήσεων), από 7.640 (ποσοστό 7,6% επί του συνόλου των γεννήσεων) που ήταν το 2012.

Μειώθηκαν οι θάνατοι

Οι θάνατοι παρουσίασαν μείωση κατά 4,15% και ανήλθαν σε 111.794 άτομα, (57.627 άντρες και 54.167 γυναίκες) έναντι 116.670 ατόμων (60.137 άντρες και 56.533 γυναίκες) που ήταν το 2012. Η μέση ηλικία κατά τον θάνατο, ανήλθε στα 75,25 έτη για τους άνδρες και 80,85 έτη για τις γυναίκες, παρουσιάζοντας αύξηση σε σχέση με το 2012 (για τις άντρες το 2012 ήταν 74,79 έτη και για τις γυναίκες ήταν 80,64 έτη).

Αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας

Ο δείκτης βρεφικής θνησιμότητας (θάνατοι βρεφών ηλικίας κάτω του έτους ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων) από 2,91 το 2012, αυξήθηκε στο 3,69 κατά το 2013. Ο δείκτης νεογνικής θνησιμότητας (θάνατοι βρεφών ηλικίας μικρότερης των 28 ημερών ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων) αυξήθηκε στο 2,63 από 1,89 το 2012 και ο δείκτης περιγεννητικής θνησιμότητας (γεννήσεις νεκρών και θάνατοι βρεφών ηλικίας μικρότερης της μιας εβδομάδας ανά 1.000 γεννήσεις) αυξήθηκε στο 5,79 από 5,64 το 2012. Αναλυτικά, σε σύνολο 347 θανάτων βρεφών, τα 76 ήταν μικρότερα της μιας ημέρας και 248 ήταν μικρότερα του ενός μηνός.

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

Το έμφραγμα

Το έμφραγμα και ο μύθος του

Για να αρχίσει να δημιουργείται έμφραγμα του μυοκαρδίου θα πρέπει να θρομβωθεί και να παραμείνει κλειστή μια στεφανιαία αρτηρία τουλάχιστον επί 20 έως 30 λεπτά. Ακολούθως, και εφόσον η στεφανιαία αρτηρία παραμείνει κλειστή, το έμφραγμα ολοκληρώνεται μέσα στις πρώτες 3 ώρες.

Κρεμαστινός ΔημήτριοςΓράφει: Κρεμαστινός Δημήτριος
Καθηγητής Καρδιολογίας
 
Η κλασική Καρδιολογία γράφει ότι το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι η βασική αιτία του αιφνιδίου θανάτου στους αρρώστους που πάσχουν από στεφανιαία νόσο.
Όμως, αυτό δεν είναι ακριβές. Σύμφωνα με τη σύγχρονη Καρδιολογία, για να αρχίσει να δημιουργείται έμφραγμα του μυοκαρδίου θα πρέπει να θρομβωθεί και να παραμείνει κλειστή μια στεφανιαία αρτηρία τουλάχιστον επί 20 έως 30 λεπτά. Ακολούθως, και εφόσον η στεφανιαία αρτηρία παραμείνει κλειστή, το έμφραγμα ολοκληρώνεται μέσα στις πρώτες 3 ώρες.
Όμως, ο κίνδυνος του αιφνιδίου θανάτου αρχίζει από τα πρώτα λεπτά, πολλές φορές πριν καν αρχίσει ο πόνος. Στις περισσότερες, μάλιστα, περιπτώσεις ο αιφνίδιος θάνατος συμβαίνει τα πρώτα λεπτά με την έναρξη μιας δυσφορίας που την αισθάνεται ο άρρωστος, κυρίως, στο κέντρο του στήθους.
Για το λόγο αυτόν, είναι επιτακτική η ανάγκη να βρίσκεται στα πρώτα κρίσιμα λεπτά κοντά στον άρρωστο η κινητή μονάδα εμφραγμάτων ή η μοτοσικλέτα - μονάδα με ιατρό και νοσηλευτή εφοδιασμένους με απινιδωτή και όλα τα απαραίτητα φάρμακα. Εάν αρχίσει η θρομβόλυση στα πρώτα λεπτά, ή εάν φθάσει ο άρρωστος στην πρώτη μισή ώρα σε οργανωμένη Καρδιολογική Μονάδα, το έμφραγμα ανατρέπεται τελείως. Γιατί τότε επιχειρείται η αγγειοπλαστική της διασώσεως.
Σήμερα, στο Αττικό νοσοκομείο λειτουργεί τέτοια ομάδα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας σε καθημερινή βάση, έτσι ώστε, όταν ο άρρωστος προσέλθει μέσα στην πρώτη ώρα, το έμφραγμα δεν εγκαθίσταται, ή η βλάβη του μυοκαρδίου που προκαλείται είναι μικρή. Γι’ αυτό, η σύγχρονη Καρδιολογία έπαψε πλέον να μιλά για έμφραγμα, αλλά για μια δυναμική κατάσταση, η οποία αρχίζει π.χ. από τη δημιουργία θρόμβου μέχρι και το ολοκληρωμένο μικρό ή μεγάλο έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Ο θρόμβος δημιουργείται μέσα σε μια στεφανιαία αρτηρία πάνω σε μια διάβρωση του εσωτερικού χιτώνα της αρτηρίας, ή πάνω σε μια μικρή σπασμένη αθηροσκληρωτική πλάκα, ή σε παρατεταμένο σπασμό μιας αρτηρίας. Τότε ακριβώς αρχίζει η περιπέτεια του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου που δε γνωρίζει κανείς που θα καταλήξει.
Ο θρόμβος αποτελεί την αιτία όλων των δεινών. Κομμάτια ενός θρόμβου μπορεί να ξεκολλήσουν και να δημιουργήσουν μικρά έμβολα σε μικρότερες στεφανιαίες αρτηρίες προκαλώντας ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα, με αποτέλεσμα τον αιφνίδιο θάνατο του ασθενούς πριν καν ο θρόμβος αποφράξει πλήρως την αρτηρία και δημιουργήσει τον πόνο της ισχαιμίας ή του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Ο θρόμβος μπορεί σιγά σιγά να κλείσει πλήρως την αρτηρία και να προκαλέσει πόνο στο στήθος, ο οποίος γίνεται ασταθής στηθάγχη, και, στη συνέχεια, να δημιουργήσει έμφραγμα του μυοκαρδίου, εάν αποφράξει πλήρως την αρτηρία για πάνω από 20 – 30 λεπτά. Έτσι, λοιπόν, το έμφραγμα δεν είναι ο κυριότερος εχθρός του ανθρώπου, αλλά τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα, μέρος των οποίων αποτελεί και το έμφραγμα.
Το έμφραγμα μπορεί να αποτραπεί ή να περιορισθεί με τη θρομβόλυση ή την αγγειοπλαστική της διασώσεως. Όμως, ο αιφνίδιος θάνατος ελλοχεύει, κυρίως, πριν από την εγκατάσταση του εμφράγματος στον τελείως ασυμπτωματικό ή ολιγοσυμπτωματικό άρρωστο, που αισθάνεται μια αναίτια περίεργη δυσφορία, ή κάψιμο ή πίεση στο θώρακα.
Γι’ αυτό, όχι μόνον ο κλασικός πόνος με τις αντανακλάσεις στο λαιμό, την ωμοπλάτη, τα χέρια ή το στομάχι, αλλά και η περίεργη, απότομη δυσφορία, η πίεση ή το «κάψιμο» στο κέντρο του στήθους πρέπει να ενεργοποιούν κάθε άτομο, ούτως ώστε, με όλους τους τρόπους και το ταχύτερο δυνατό, να βρεθεί κοντά σε μια οργανωμένη Καρδιολογική Μονάδα.
iatronet

Πρόληψη για την στεφανιαία νόσο


Πρόληψη για την στεφανιαία νόσο ή ισχαιμική καρδιοπάθεια

Η στεφανιαία νόσος ή ισχαιμική καρδιοπάθεια, είναι μια συχνή και σοβαρή πάθηση της καρδιάς. Οφείλεται σε σκλήρυνση και στένωση των στεφανιαίων αγγείων, τα οποία διοχετεύουν αίμα στον καρδιακό μυ. Μπορεί να εκδηλωθεί είτε με τη μορφή της στηθάγχης, είτε με τη μορφή εμφράγματος.

 
Η στεφανιαία νόσος ή ισχαιμική καρδιοπάθεια, είναι μια συχνή και σοβαρή πάθηση της καρδιάς. Οφείλεται σε σκλήρυνση και στένωση των στεφανιαίων αγγείων, τα οποία διοχετεύουν αίμα στον καρδιακό μυ. Μπορεί να εκδηλωθεί είτε με τη μορφή της στηθάγχης, είτε με τη μορφή εμφράγματος.
Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις η στεφανιαία νόσος προκαλείται από τη σταδιακή δημιουργία της λεγόμενης αθηρωματικής πλάκας με την εναπόθεση λιπαρών ουσιών στο εσωτερικό τοίχωμα των στεφανιαίων αγγείων. Η στένωση των στεφανιαίων αρτηριών οφείλεται ακριβώς στην δημιουργία αυτής της αθηρωματικής πλάκας. Η πλήρης απόφραξη μιας στεφανιαίας αρτηρίας προκαλεί το έμφραγμα του μυοκαρδίου, που συχνά οδηγεί άμεσα σε θάνατο.
Σήμερα γνωρίζουμε τους πιο σημαντικούς παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου. Οι παράγοντες αυτοί, που ονομάζονται και παράγοντες κινδύνου, είναι:
  • το κάπνισμα
  • η υπέρταση
  • ο σακχαρώδης διαβήτης
  • η καθιστική ζωή
  • η υπερχοληστερολαιμία, δηλαδή τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης ή κοινής χοληστερίνης στο αίμα
Το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για έμφραγμα του μυοκαρδίου και αιφνίδιο θάνατο. Η στεφανιαία νόσος είναι 4 φορές πιο συχνή στους καπνιστές 15 τσιγάρων ημερησίως και πάνω, απ' ότι στους μη- καπνιστές.
Όσο για τη χοληστερόλη, όσο αυξάνονται τα επίπεδά της στο αίμα, τόσο αυξάνει και ο κίνδυνος εμφάνισης ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Ο κίνδυνος αυτός είναι 4 φορές μεγαλύτερος στα άτομα που η χοληστερόλη τους ξεπερνάει τα 260 mg %, σε σχέση με τα άτομα που έχουν χοληστερόλη χαμηλότερη από 200 mg %. Σε ότι αφορά την αρτηριακή πίεση, ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου σε άτομα που η συστολική τους πίεση είναι πάνω από 16 είναι 2,3 φορές μεγαλύτερος, απ' ότι σε άτομα που βρίσκονται σε επίπεδα χαμηλότερα από 14. Ο σακχαρώδης διαβήτης διπλασιάζει τη συχνότητα της ισχαιμικής καρδιοπάθειας. Τέλος η καθιστική ζωή αποτελεί έναν επιπρόσθετο παράγοντα κινδύνου.
Κάθε ένας από τους παράγοντες που αναφέρθηκαν μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση στεφανιαίας νόσου, όμως ο συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων από αυτούς τους παράγοντες είναι πολύ πιο επικίνδυνος.
Επίσης κάποιο ρόλο φαίνεται να παίζει και η κληρονομικότητα, ενώ οι άνδρες έχουν γενικά μεγαλύτερη προδιάθεση στην εμφάνιση της νόσου απ' ότι οι γυναίκες.H πρόληψη της στεφανιαίας νόσου βασίζεται στον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου που αναφέρθηκαν.
Σημαντικό ρόλο παίζει η υγιεινή διατροφή και η σωματική άσκηση. Όταν η καθημερινή διατροφή βασίζεται κυρίως σε λαχανικά, φρούτα, δημητριακά, ψάρι και πουλερικά και λιγότερο σε κόκκινο κρέας, αλλαντικά και γαλακτοκομικά, ο κίνδυνος να εμφανίσει ένα άτομο υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα μειώνεται κατά πολύ. Η διατήρηση του φυσιολογικού βάρους και η αποφυγή της παχυσαρκίας προστατεύει και από την υψηλή χοληστερόλη, και από την υπέρταση και από την εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη. Την ίδια προστατευτική δράση ασκεί και η καθημερινή σωματική άσκηση. Επίσης η διακοπή του καπνίσματος, ή καλύτερα η εξ αρχής αποφυγή της καπνιστικής συνήθειας είναι ένας πολύ ισχυρός προστατευτικός παράγοντας απέναντι στη στεφανιαία νόσο. Λόγω της μεγάλης σημασίας της χοληστερόλης, της υπέρτασης και του σακχαρώδη διαβήτη στην εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου, αλλά και άλλων παθήσεων, θεωρείται σήμερα σημαντικό να ελέγχονται συστηματικά οι παράγοντες αυτοί σε όλους τους ενήλικες και των δύο φύλων, με περιοδικές προληπτικές εξετάσεις. Έτσι μπορούμε να ανακαλύψουμε έγκαιρα τους παράγοντες αυτούς και να τους αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά με την κατάλληλη δίαιτα και σε ορισμένες περιπτώσεις και με φαρμακευτική αγωγή.
Ο έλεγχος των παραγόντων κινδύνου που αναφέρθηκαν, έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο στα άτομα που δεν έχουν αναπτύξει ακόμη την στεφανιαία νόσο, αλλά και στα άτομα που ήδη πάσχουν από αυτήν, ακόμη και σε όσους έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση (by pass).
Ελέγχοντας τους παράγοντες αυτούς μειώνουμε σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών της νόσου και κυρίως τον κίνδυνο εκδήλωσης ενός εμφράγματος του μυοκαρδίου
ΙΑΤΡΟΝΕΤ




Λεφτά υπάρχουν για το νοίκι στο υπουργείο Υγείας, αλλά όχι για τους παρόχους υπηρεσίων υγείας ή τους εφημερεύοντες γιατρούς.
Με απόφαση του υπουργείου Υγείας εγκρίθηκε η δέσμευση του ποσού των 2.261.000 ευρώ προκειμένου να πληρωθεί το ενοίκιο του κτιρίου του υπουργείου Υγείας στη Λεωφόρο Κηφισίας, για το 2014.

Στο κτίριο αυτό στεγάζεται η διοίκηση και η κεντρική υπηρεσία του ΕΟΠΥΥ και το ΕΚΕΠΥ (Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας).

Το υπουργείο Υγείας σύμφωνα με την τελευταία καταγραφή της περιουσίας των υπουργείων, διαθέτει περίπου 2.490 ακίνητα (609 κτίρια, 536 επαγγελματικά ακίνητα, 504 κατοικίες, 498 αγροτεμάχια, 319 οικόπεδα και 24 αποθήκες).

Σημειώνεται ότι το κτίριο του υπουργείου Υγείας στη Λεωφ. Κηφισίας, όπως και άλλα 13 ακίνητα του Δημοσίου (ανάμε΄σα τους τα υπουργεία Παιδείας, Δικαιοσύνης, και η ΓΑΔΑ) ανήκουν στη Eurobank, η οποία τα εκμισθώνει στο ελληνικό δημόσιο για 20 χρόνια.

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

νέος βηματοδότης

Βηματοδότης χωρίς μπαταρία! Ένας νέος βηματοδότης χωρίς μπαταρία, ο οποίος βασίζεται στο μηχανισμό ενός αυτόματου ρολογιού χειρός και αντλεί ενέργεια από τους χτύπους της ίδιας της καρδιάς παρουσιάστηκε χθες, κλέβοντας την παράσταση, στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, που πραγματοποιείται στη Βαρκελώνη και έχει θέμα την «Καινοτομία στην Καρδιολογία».
Δημιουργός του νέου βηματοδότη είναι ο Ελβετός Adrian Zurbuchen, ο οποίος κάνει το διδακτορικό του στην ομάδα Cardiovascular Engineering Group στο πανεπιστήμιο της Βέρνης. Ο βηματοδότης βασίστηκε σε μία ιδέα, που παρουσίασε πριν από 4 χρόνια, ο καθηγητής Rolf Vogel από το ίδιο πανεπιστήμιο.
Το πρωτότυπο έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στο εργαστήριο και στις καρδιές πειραματόζωων. Ο νέος βηματοδότης δείχνει να ξεπερνά τα δύο βασικά μειονεκτήματα των σημερινών βηματοδοτών: Πρώτον, δεν έχει ανάγκη να εισαχθούν ηλεκτρόδια στον καρδιακό μυ, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους για τον ασθενή – έστω και ελάχιστους- και δεύτερον, δεν χρειάζεται αντικατάσταση η μπαταρία!
«Η περίπτωση αυτή είναι ένα μικρό μόνο δείγμα για το πώς η καινοτομία μπορεί να προσφέρει αποτελεσματικές και οικονομικά συμφέρουσες λύσεις στην αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων. Καινοτομία δεν σημαίνει μόνο νέες ιατρικές συσκευές ή φάρμακα, αλλά έχουμε ανάγκη νέων ιδεών στην εκπαίδευση και στην καθημερινή κλινική πράξη», δηλώνει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, καθηγητής κ. Πάνος Βάρδας.
iatronet

Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014

Το καρδιαγγειακό σύστημα

Το καρδιαγγειακό σύστημα (Καρδιά - Αγγεία)

   
 
Όλα τα κύτταρα του οργανισμού μας για να διατηρηθούν στη ζωή και να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους χρειάζονται οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες.
Ο εφοδιασμός αυτός γίνεται από το αίμα το οποίο ταυτόχρονα παραλαμβάνει από τα κύτταρα τις άχρηστες ουσίες. Για να επιτελέσει το αίμα τον προορισμό του, πρέπει να "κυκλοφορεί" συνεχώς. Οι σωλήνες μέσα στους οποίους τρέχει το αίμα ονομάζονται αιμοφόρα αγγεία, η δε καρδιά είναι η αντλία πού δίνει στο αίμα την ώθηση για να κυκλοφορήσει.
Η καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία αποτελούν μαζί  καρδιαγγειακό σύστημα.

Η καρδιά μια καταπληκτική αντλία

Η καρδιά, κατά μέσο όρο, ζυγίζει 300 ως 350 γραμμάρια. Το μεγαλύτερο δε μέρος από αυτό το βάρος οφείλεται στο μυϊκό ιστό (το μυοκάρδιο), από τον οποίο αποτελούνται τα τοιχώματά της κατά το μεγαλύτερο μέρος τους. Ο μυϊκός αυτός ιστός παρέχει επίσης, με τη λειτουργία του, και τη μηχανική ενέργεια που απαιτείται για την αντλητική λειτουργία της καρδιάς.
Το μυοκάρδιο αποτελείται από κάπου 250 δισεκατομμύρια μυϊκές ίνες, δηλαδή κύτταρα μυϊκού ιστού, ανάμεσά τους δε εκτείνεται ένα πυκνότατο δίκτυο από άλλα τόσα τριχοειδή αγγεία, τα οποία χρειάζονται για τη τροφοδοσία του με αίμα.
Με αυτό μεταφέρονται σε αυτές τις μυϊκές ίνες το οξυγόνο και όλες οι άλλες θρεπτικές ουσίες και τα λοιπά στοιχεία που απαιτούνται για τη συντήρηση και τη λειτουργία του, και απομακρύνονται το διοξείδιο του άνθρακα και όλες οι άλλες άχρηστες και επιβλαβείς ουσίες που παράγονται ως προϊόντα του μεταβολισμού του μυοκαρδίου.
Στο τριχοειδικό αυτό δίκτυο το αίμα φτάνει με τις δυο στεφανιαίες αρτηρίες και τους κλάδους τους, και απάγεται με φλέβες, που τελικά σχηματίζουν το στεφανιαίο κόλπο. Το ποσό του αίματος που διακινείται μέσα απ' αυτό το δίκτυο, είναι κάπου 220 κυβικά εκατοστόμετρα ανά λεπτό, και σε περίπτωση που το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση έντονης μυϊκής δραστηριότητας, μπορεί να φτάνει, ή και να ξεπερνά το ένα λίτρο ανά λεπτό.
Η καρδιά, κατ' αντίθεση με τους άλλους μυς του σώματος, δεν χρειάζεται κανένα εξωγενές νευρικό ερέθισμα για να συστέλλεται, γιατί διεγείρεται από δικό της ενδογενές αυτόματο σύστημα παραγωγής και αγωγής των διεγέρσεων.
Η λειτουργία όμως αυτού του συστήματος ρυθμίζεται με το νευρικό και το ενδοκρινικό σύστημα με τέτοιο τρόπο, ώστε η λειτουργία της καρδιάς να προσαρμόζεται κάθε στιγμή προς τις απαιτήσεις του οργανισμού μας.
Έτσι, η καρδιά επιτελεί κάπου 70 συστολές ανά λεπτό, όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας, αλλά μπορεί να φτάνει να επιτελεί ακόμα και 200 συστολές ανά λεπτό, όταν απαιτείται να αποστέλλει πολύ περισσότερο αίμα προς τις αρτηρίες.
Σε κάθε συστολή της η καρδιά εξαποστέλλει προς τις αρτηρίες κάπου 70 κυβικά εκατοστόμετρα αίματος (και άλλο τόσο προς τους πνεύμονες). Σε περιπτώσεις όμως που οι απαιτήσεις του οργανισμού είναι μεγαλύτερες, αυτό το ποσό μπορεί να αυξάνεται ακόμα και σε 180 κυβικά εκατοστόμετρα.
Έτσι, η καρδιά μας, όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας εξαποστέλλει προς τις αρτηρίες περίπου 5 λίτρα αίματος ανά λεπτό. Σε κατάσταση όμως έντονης μυϊκής δραστηριότητας του ατόμου, αυτό το ποσό μπορεί να αυξηθεί σε 30 ή και κάπως περισσότερα λίτρα.

Με άλλα λόγια:
  • Η καρδιά μας εκτελεί πάνω από 100.000 συστολές ανά 24ωρο, δηλαδή σε μια ζωή γύρω στα 75 χρόνια, η καρδιά μας συστέλλεται κάπου τρία δισεκατομμύρια φορές.
  • Εκτοξεύει προς τις αρτηρίες κάπου 7.500 λίτρα αίματος ανά 24ωρο (και άλλα τόσα προς τους πνεύμονες), δηλαδή περίπου 2.800 κυβικά μέτρα αίματος το χρόνο, ή κάπου 200.000 κυβικά μέτρα σε μια ολόκληρη ζωή (και άλλα τόσο προς τους πνεύμονες)
  • Το μηχανικό έργο που παράγεται από την καρδιά είναι κάπου 12.000 χιλιογραμμόμετρα ανά 24ωρο (που αντιστοιχεί με την ανύψωση βάρους 12 τόνων σε ύψος ενός μέτρου), δηλαδή κάπου 4,5 εκατομμύρια χιλιογραμμόμετρα το χρόνο (ανύψωση βάρους 4.500 τόνων σε ύψος ενός μέτρου, ή αν θέλετε, ανύψωση βάρους ενός τόνου σε ύψος 4,5 χιλιομέτρων), και σε μια ολόκληρη ζωή κάπου 350 εκατομμύρια χιλιογραμμόμετρα (ανύψωση 350.000 τόνων σε ύψος ενός μέτρου, ή, αν θέλετε, ανύψωση βάρους ενός τόνου σε ύψος 350 χιλιομέτρων !). Και για να είναι πιο σαφές, αυτό το μηχανικό έργο αντιστοιχεί με την ανύψωση βάρους ενός τόνου, από την επιφάνεια της θάλασσας ως την υψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ των Ιμαλάϊων, 40 φορές!
  • Ολόκληρο αυτό το μηχανικό έργο, η καρδιά του ανθρώπου το επιτελεί με την κατανάλωση ενέργειας 180 μεγάλων θερμίδων (180 kcal), ανά 24ωρο, δηλαδή με ενέργεια που μπορεί να προέλθει από δυο αυγά!