Η κατάθλιψη αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιοπάθειας στους ηλικιωμένους

Η κατάθλιψη αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιοπάθειας στους ηλικιωμένους

• Iatronet

Η σοβαρή κατάθλιψη θα μπορούσε να είναι παράγοντας κινδύνου για καρδιακή νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικιωμένους, υποδεικνύει νέα έρευνα.
Ερευνητές του University of Bordeaux μελέτησαν 7.313 ηλικιωμένους, μεταξύ 1999 και 2001.
Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν είχε ιστορικό καρδιοπάθειας, εγκεφαλικού επεισοδίου ή άνοιας στην έναρξη της έρευνας.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν συνεντεύξεις πρόσωπο με πρόσωπο με τους συμμετέχοντες όταν άρχισε η έρευνα και τους επανεξέτασαν 3 ακόμη φορές -2 , 4 και 7 χρόνια μετά τη συνέντευξη.
Επιπλέον, οι ερευνητές εξέτασαν το επίπεδο ψυχικής υγείας των συμμετεχόντων, το σάκχαρο και τα επίπεδα χοληστερόλης και τους έκαναν ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό ιστορικό και τα φάρμακα που λάμβαναν.
Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν αν οι συμμετέχοντες είχαν κατάθλιψη ή όχι.
Στην αρχή της έρευνας, σχεδόν το 30% των γυναικών και το 15% των αντρών είχε υψηλά επίπεδα συμπτωμάτων κατάθλιψης.
Κατά τη διάρκεια όλων των επισκέψεων στην έρευνα, λιγότερο από το 10% των συμμετεχόντων λάμβανε φάρμακα για κατάθλιψη.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ηλικιωμένοι 65 ετών και άνω που είχαν υψηλά επίπεδα συμπτωμάτων κατάθλιψης σε 1, 2, 3 ή 4 περιστάσεις κατά τη διάρκεια της έρευνας είχαν 15%, 32%, 52% και 75% μεγαλύτερο κίνδυνο αντίστοιχα να εμφανίσουν καρδιακή νόσο ή εγκεφαλικό επεισόδιο στα 10 χρόνια που διήρκεσε η έρευνα.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of the American Geriatrics Society.

Categories: iatrika

απειλή του τσιγάρου

H Καρδιολογική Εταιρεία για την απειλή του τσιγάρου στην υγεία

• Iatronet

Καμία χαλάρωση και εφησυχασμό, αλλά, αντίθετα, ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση των μέτρων κατά του καπνίσματος συνιστά η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (Ε.Κ.Ε.) για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού, παγκόσμιου ιατροκοινωνικού προβλήματος.
Ενός προβλήματος που κάθε χρόνο «δρέπει», άμεσα ή έμμεσα, δεκάδες εκατομμύρια ζωές διεθνώς, καθώς και χιλιάδες στη χώρα μας, και το οποίο, μάλιστα, αποδεικνύεται ιδιαίτερα κοστοβόρο ως προς την καταπολέμησή του στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία!
Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί τα τελευταία χρόνια για τις συνέπειες της ολέθριας αυτής εξάρτησης:
Οι καπνιστές παθαίνουν 4-5 φορές συχνότερα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου σε σχέση με τους μη καπνιστές.
Σε προοπτική δεκαετίας, ο αντίστοιχος κίνδυνος είναι διπλάσιος στους καπνιστές άνω των 50 ετών και πενταπλάσιος στις ηλικίες κάτω των πενήντα.
Οι καπνιστές έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να μη φτάσουν τα 70 χρόνια σε σχέση με τους μη καπνιστές.
Η νικοτίνη προκαλεί εθισμό ίσο με εκείνο της ηρωίνης.
Παράλληλα, βαρύτατες είναι και οι επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος, καθώς η έκθεση στον καπνό του περιβάλλοντος έχει ως αποτέλεσμα ο παθητικός καπνιστής να εισπνέει πάνω από 4.000 χημικές ουσίες, από τις οποίες τουλάχιστον 250 είναι επιβλαβείς και περισσότερες από 50 καρκινογόνες.
Το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σημαντικό και στην Ελλάδα, καθώς έχουμε τα «πρωτεία» στην κατανάλωση τσιγάρων, ενώ η συχνότητά του εξακολουθεί να αυξάνεται, σε αντίθεση με τις άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες βαίνει συνεχώς μειούμενη (μείωση σχεδόν κατά 50% τα τελευταία χρόνια).
Στην πατρίδα μας το 51.2% των ανδρών, το 25.7% των γυναικών και το 38.2% του γενικού πληθυσμού είναι καπνιστές και, μάλιστα, στις πιο παραγωγικές ηλικίες (25- 44 ετών) το ποσοστό τους φθάνει το 64.2% στους άντρες, το 37.0% στις γυναίκες και το 50.7% στο γενικό πληθυσμό.
Αυτά τόνισαν, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος (31 Μαΐου), ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Κ.Ε., Συντονιστής Διευθυντής του Καρδιολογικού Τμήματος του Γ.Ν. Πειραιά «Τζάνειο» κ. Στέφανος Φούσας, ο Γ. Γραμματέας του Δ.Σ., Καρδιολόγος, Διευθυντής του Αιμοδυναμικού Εργαστηρίου του Καρδιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αθηνών «Αλεξάνδρα» κ. Ιωάννης Κανακάκης, ο Σύμβουλος του Δ.Σ., Καρδιολόγος κ. Ευάγγελος Μάτσακας και ο Σύμβουλος του Δ.Σ., Καρδιολόγος, Διευθυντής Ε.Σ.Υ. του Καρδιολογικού Τμήματος του Γ.Ν. Πειραιά «Τζάνειο» κ. Στυλιανός Χαντανής.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε και με την ευγενική υποστήριξη της Bayer Hellas.

Πρωτοβουλίες

Όπως υπογράμμισε ο κ. Φούσας, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία εδώ και αρκετά χρόνια αναλαμβάνει σε ετήσια βάση σημαντικές πρωτοβουλίες για τη μείωση της νοσηρότητας και θνητότητας από τα καρδιαγγειακά νοσήματα στον ελληνικό πληθυσμό, καθώς και για την ευρύτερη πρόληψή τους.
Οι πρωτοβουλίες αυτές το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί. Η Εταιρεία έχει αποφασίσει να σταθεί έμπρακτα στο πλευρό της κοινωνίας και των πολιτών και να συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις στην πρόληψη υγείας.
«Στο πλαίσιο αυτό», εξήγησε ο Πρόεδρος, «στις 27 Μαΐου 2015 η Ε.Κ.Ε. διοργανώνει μια μεγάλη εκδήλωση για τη διακοπή του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους, η οποία έχει πολλαπλούς στόχους: να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες και να απαιτήσουμε την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου από την Πολιτεία».
Η χώρα μας πρέπει να κάνει πολλά βήματα μπροστά και σε πολλούς τομείς. Η υγεία, όμως, αποτελεί κύριο ζητούμενο για να μπορεί να αντεπεξέλθει ο άνθρωπος στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και, μάλιστα, σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, κατά την οποία τα προβλήματα υγείας μεγεθύνονται.
Το να μην εξαναγκάζεται ο πολίτης, ο εργαζόμενος, το ίδιο μας το παιδί να εισπνέει στους κλειστούς χώρους τον καπνό είναι πράξη πολιτισμού και σεβασμού.
Αλλά, πάνω από όλα, είναι αυτονόητη πράξη κάθε πολίτη που σέβεται τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του.
Το παθητικό κάπνισμα εξακολουθεί να αποτελεί σήμερα μια σημαντική αιτία αύξησης της νοσηρότητας και της θνητότητας του πληθυσμού, επιβαρύνοντας ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από μελέτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.), το παθητικό κάπνισμα ευθύνεται για 600.000 θανάτους ετησίως, οι 379.000 από τους οποίους οφείλονται σε ισχαιμική καρδιακή νόσο.
Στην Ελλάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 έχει αποδειχτεί η επικινδυνότητα του παθητικού καπνίσματος σε έρευνα που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Υγιεινής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ωστόσο, ταυτόχρονα αποτελεί την τρίτη αιτία θνησιμότητας που μπορεί να προληφθεί.
Ο καπνός που εισπνέεται και εκπνέεται από τους καπνιστές (καπνός κεντρικής ροής) και, κυρίως, ο καπνός που εξέρχεται από την άκρη του τσιγάρου μεταξύ δύο εισπνοών (καπνός περιφερικής ροής), έχει δραματικές επιπτώσεις στην υγεία όσων είναι αναγκασμένοι να τον εισπνέουν χωρίς να καπνίζουν.
Παράλληλα, το παθητικό κάπνισμα αφορά και τους καπνιστές, καθώς η έκθεσή τους στον καπνό από τα τσιγάρα άλλων καπνιστών μεγαλώνουν τις πιθανότητες να προσβληθούν από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα.
Το παθητικό κάπνισμα, εξάλλου, οδηγεί και σε 20- 25% αύξηση της καρδιαγγειακής θνησιμότητας.
H περιβαλλοντική έκθεση στον καπνό αυξάνει αιτιολογικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο κατά 25%- 30%.

Ισχαιμικό

Ταυτόχρονα, αυξάνει τις πιθανότητες για αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, ενώ και η ισχαιμική νόσος του μυοκαρδίου είναι πιο πιθανή σε όσους μη καπνιστές εκτίθενται συστηματικά στον καπνό του τσιγάρου, σε σχέση με τους μη καπνιστές που δεν εκτίθενται στο παθητικό κάπνισμα.
Η συντριπτική πλειοψηφία, δε, των αντρών, αλλά και των γυναικών, που έχουν υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι καπνιστές.
Επιπλέον, το κάπνισμα συντελεί σε περίπου τριπλάσιο κίνδυνο εμφράγματος και διπλάσιο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου.
Αν, μάλιστα, συνδυαστεί με κάποιον άλλο κύριο παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου (π.χ. υπέρταση, διαβήτη, υπερχοληστερολαιμία), ανεβάζει πολλαπλασιαστικά τον κίνδυνο θανάτου ή εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τις μελέτες των ειδικών, ο καπνός παραμένει μέσα σε ένα κλειστό χώρο μέχρι και δυόμιση ώρες, ακόμα και με ανοιχτά παράθυρα.
Ο κ. Φούσας επεσήμανε ότι το παθητικό κάπνισμα προκαλεί μόνιμη βλάβη στη δομή και στο πάχος των αρτηριών των παιδιών, γεγονός που σημαίνει ότι αυξάνεται ο κίνδυνος να πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό σε κάποια στιγμή της ενήλικης ζωής τους. Επίσης όταν καπνίζουν και οι δύο γονείς, είναι πιθανότερο τα παιδιά τους να γίνουν και οι ίδιοι καπνιστές, σε σχέση με όσα δεν έχουν γονείς καπνιστές.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι και οι επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος στις γυναίκες που κυοφορούν, καθώς εξαιτίας του ενδέχεται να παρουσιαστούν προβλήματα στην ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου, όπως αυξημένη συχνότητα αποκόλλησης πλακούντα, πρόδρομος πλακούντας, αιμορραγίες και πρόωρη ρήξη θυλακίου.
Το παθητικό κάπνισμα έχει αποδειχθεί ότι συντελεί σε γέννηση νεογνών χαμηλού σωματικού βάρους, σχετίζεται με το σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου στα βρέφη και με προβλήματα συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία, όπως υπερκινητικότητα, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής.
Ένα ανησυχητικό και αδιαμφισβήτητο στοιχείο είναι ότι το έμφραγμα χτυπά, πλέον, και τις γυναίκες και ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα είναι η κυριότερη αιτία θανάτου και στο γυναικείο πληθυσμό.
Σύμφωνα με στοιχεία του Π.Ο.Υ., οι Ελληνίδες αναδείχθηκαν για το έτος 2007 φανατικές καπνίστριες, με ποσοστό 31,3%.
Είναι αδιαμφισβήτητο κίνητρο για κάθε καπνιστή το γεγονός ότι όταν διακόψει το κάπνισμα ο κίνδυνος εμφάνισης εμφράγματος αρχίζει να μειώνεται μετά από ένα έτος, κατά προσέγγιση, και σχεδόν μηδενίζεται μετά από μερικά χρόνια.
Μελέτες αποδεικνύουν ότι η διακοπή του καπνίσματος προκαλεί μείωση κατά 50% της πιθανότητας για εμφάνιση νέων οξέων καρδιακών συμβάντων εντός δύο ετών παρακολούθησης, ενώ, μακροπρόθεσμα, μετά από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο η μέση ετήσια θνησιμότητα είναι 2.8 φορές μεγαλύτερη σε όσους συνεχίζουν το κάπνισμα.

Συμπτώματα

Η διακοπή του καπνίσματος έχει, ακόμα, συνδεθεί με την εμφάνιση λιγότερων συμπτωμάτων μετά από ένα οξύ ισχαιμικό επεισόδιο, αλλά και με υποδιπλάσια πιθανότητα να εκδηλωθεί νέο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Αναφερόμενος στις καρδιαγγειακές παθήσεις, ο κ. Κανακάκης τόνισε ότι αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου, τόσο στην Ευρώπη, όσο και παγκόσμια.
Οι θάνατοι από καρδιακά αίτια αντιπροσωπεύουν το 40% του συνολικού αριθμού των θανάτων στην Ευρώπη.
Την πιο συχνή εκδήλωση των καρδιαγγειακών παθήσεων αποτελεί το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Κατά συνέπεια, άμεσος στόχος της Καρδιολογικής Κοινότητας είναι η πρόληψη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων, με σκοπό τη μείωση της θνητότητας και νοσηρότητας στον ελληνικό χώρο.
Στο πλαίσιο αυτό, σημαντική είναι η συνεργασία ιατρών, πολιτείας, ασθενών και κοινού.
Η Ε.Κ.Ε. συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα "STENT FOR LIFE", το οποίο έχει στόχο να αυξήσει την πρόσβαση των ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου σε επεμβατικές θεραπείες που σώζουν ζωές και ελαττώνουν την καρδιακή ανεπάρκεια.
Για το συστηματικό κάπνισμα έκανε λόγο ο κ. Μάτσακας, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί το σημαντικότερο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων, ο οποίος, μάλιστα, κοστίζει στην πατρίδα μας, από πλευράς υγείας και απώλειας παραγωγικότητας, περίπου 2.14 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση.
Το δραματικό, όμως, είναι ότι το ποσοστό των καπνιστών είναι ιδιαίτερα υψηλό ακόμη και σε νέες ηλικίες κάτω των 25 ετών, με το 1/3 των ατόμων, ιδίως ανδρών, να καπνίζει.
Το γεγονός αυτό έχει εξαιρετική σημασία, γιατί, όπως δείχνουν διάφορες μελέτες, η πλειονότητα των καπνιστών αρχίζει το κάπνισμα πριν από την ηλικία των 25 και, δυστυχώς, οι μισοί έφηβοι που καπνίζουν θα γίνουν μόνιμοι καπνιστές ήδη από την ηλικία των 18 ετών.

Νικοτίνη

Όπως είναι γνωστό, το κύριο συστατικό του καπνού είναι η νικοτίνη, μια εθιστική ουσία, η οποία απορροφάται ταχύτατα από τον οργανισμό.
Μέσα σε 10 – 20 δευτερόλεπτα από την απορρόφηση φτάνει στον εγκέφαλο, όπου προκαλεί έντονη και ενισχυτική ανταπόκριση, η οποία περιλαμβάνει χαλάρωση, μείωση του stress, αυξημένη εγρήγορση, βελτιωμένη συγκέντρωση και αλλαγές της διάθεσης, που αποτελούν και την κύρια αιτία για τον εθισμό και την ανάπτυξη εξάρτησης.
Η νικοτίνη αποτελεί μια από τις πλέον τοξικές ουσίες, με πολλαπλές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως η απελευθέρωση κατεχολαμινών, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της καρδιακής συχνότητας και την παροδική αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η αγγειοσύσπαση στεφανιαίων και περιφερικών αγγείων, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η δυσμενής επίδραση στα λιπίδια, η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, η επιτάχυνση της αρτηριοσκλήρωσης, η στυτική δυσλειτουργία, η τερατογένεση του εμβρύου, καθώς και, μέσω της αναστολής της απόπτωσης και της επιτάχυνσης της αγγειογένεσης, η προώθηση της ανάπτυξης και της διασποράς του καρκίνου.
Ένα τσιγάρο περιέχει 10- 15 mg νικοτίνης και με το κάπνισμα απελευθερώνεται στον οργανισμό περίπου 1.0 mg νικοτίνης.
Οι κίνδυνοι από το κάπνισμα αυξάνονται όσο μικραίνει η ηλικία έναρξης και όσο αυξάνεται η συνολική διάρκεια και ο μέσος αριθμός των τσιγάρων που καταναλώνονται.
Έτσι, οι άνδρες μόνιμοι καπνιστές αναμένεται να έχουν απώλεια 13.2 ετών διάρκειας ζωής και οι γυναίκες μόνιμες καπνίστριες απώλεια 14.5 ετών.
Στον 21ο αιώνα το κάπνισμα αναμένεται να σκοτώσει 1.0 δισεκατομμύριο ανθρώπους, δηλαδή το 50% των καπνιστών ή το 9% του γενικού πληθυσμού.
Από την άλλη πλευρά, η διακοπή του πριν από την ηλικία των 40 ετών αναμένεται να επιφέρει μείωση της θνητότητας από αυτό κατά 90%.

Θάνατοι

Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι ευθύνεται για 1 στους 5 θανάτους διεθνώς, ενώ στην Ελλάδα περίπου 20.000 άτομα πεθαίνουν ετησίως από νοσήματα που έχουν σχέση με το κάπνισμα.
Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, η τύφλωση, οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, τα ανευρύσματα αορτής, οι καρδιοπάθειες, οι χρόνιες πνευμονοπάθειες, η περιφερική αρτηριοπάθεια, το έλκος δωδεκαδακτύλου, η μείωση της γονιμότητας κλπ, καθώς και πολλά είδη καρκίνων σχεδόν σε όλα τα όργανα του σώματος.
Στο κάπνισμα οφείλεται το 13% όλων των θανάτων από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, ενώ αυτό σχετίζεται και με αποφρακτική θρομβαγγειίτιδα (νόσος Buerger) στους καπνιστές νέας ηλικίας και περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, η οποία προσβάλλει το 20% των ηλικιωμένων καπνιστών με υψηλή θνητότητα από καρδιαγγειακά επεισόδια, η οποία φθάνει το 40- 50% στην πενταετία.
Στους πνεύμονες το κάπνισμα καταστρέφει τις αεροφόρες οδούς και προκαλεί άσθμα, χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα, ενώ ευθύνεται για το 80- 90% των θανάτων από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου είναι σημαντικά αυξημένος στους καπνιστές και στα δύο φύλα και, μάλιστα, ορισμένοι καρκίνοι, όπως του πνεύμονα, του στοματοφάρυγγα, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστεως κλπ. οφείλονται στο κάπνισμα, σε ποσοστά που φθάνουν και το 90%.

Παθητικό

Οι μη καπνιστές αποτελούν παράπλευρα θύματα του καπνίσματος. Το παθητικό κάπνισμα οφείλεται στην αναπνοή αέρα που περιέχει, κυρίως, τον καπνό που εκλύεται από την κάφτρα του τσιγάρου, αλλά και τον καπνό που εκπνέεται από τον καπνιστή.
Σε παθητικό κάπνισμα εκτίθενται τουλάχιστον 2 στους 5 μη καπνιστές διεθνώς (Ελλάδα: 52.3% των ενηλίκων στους χώρους εργασίας, 72.2% στα εστιατόρια κλπ, και 65.7% στο σπίτι), και τουλάχιστον 1 στα 2 παιδιά (90% των νέων στο σπίτι).
Η διακοπή του καπνίσματος συνοδεύεται άμεσα από μείωση της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης και αύξηση της θερμοκρασίας των άκρων, εντός 48 ωρών από βελτίωση της όσφρησης και της γεύσης και μείωση του κινδύνου καρδιακού επεισοδίου, ο οποίος εντός 1- 3 ετών μειώνεται κατά 50%, και, τέλος, εντός 10- 15 ετών ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου, θανάτου και καρκίνου καθίσταται παρόμοιος με αυτόν των μη καπνιστών.
Παρά τα αποδεδειγμένα οφέλη από τη διακοπή του καπνίσματος στην υγεία του πληθυσμού, εν τούτοις στη χώρα μας η αντικαπνιστική εκστρατεία δεν φαίνεται να επιτυγχάνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα και αυτό, πιθανώς, οφείλεται στην ανεπαρκή ενημέρωση του πληθυσμού για τους κινδύνους από το κάπνισμα και στον εθισμό που προκαλεί η νικοτίνη, στη μη ικανοποιητική συμμόρφωση με τους αντικαπνιστικούς νόμους (νόμοι 3868/2010 και 3918/2011), στην ανεπαρκή ενημέρωση για τις επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος και στη χαμηλή φορολογία των προϊόντων καπνού.
Σημαντικός παράγοντας που δημιουργεί προβλήματα στην απόφαση για διακοπή, αλλά και διατήρηση της αποχής από το κάπνισμα, είναι, αφενός, το σύνδρομο απόσυρσης της νικοτίνης και, αφετέρου, η αύξηση του σωματικού βάρους από διακοπή του καπνίσματος. Τα υποκατάστατα νικοτίνης υποβοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου απόσυρσης της νικοτίνης.
Η διακοπή του καπνίσματος απαιτεί πολλές προσπάθειες από τον καπνιστή. Για να επιτύχει η προσπάθεια πρέπει, πάνω από όλα, να μάθει ο καπνιστής να ελέγχει τις επιτακτικές ανάγκες που θα έχει στο πρώτο στάδιο της διακοπής, τόσο για να ανάψει ένα τσιγάρο όσο και για να «τσιμπήσει» κάτι.

Ηλεκτρονικά

Μπορεί να καταφύγει στο μάσημα τσίχλας, ή να απασχοληθεί με κάτι άλλο. Η μείωση του αριθμού των τσιγάρων δε φέρνει αποτέλεσμα, πρέπει κανείς να αποφασίσει την οριστική διακοπή.
Τα τελευταία χρόνια άρχισε να αυξάνεται ραγδαία η χρήση των λεγόμενων ηλεκτρονικών τσιγάρων, τα οποία παράγονται, κυρίως, στην Κίνα.
Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι συσκευές που μοιάζουν με τσιγάρο, οι οποίες απελευθερώνουν ατμό (αεροζόλ) με ζέσταμα ενός διαλύματος που περιέχει, συνήθως, νικοτίνη, προπυλενογλυκόλη, γλυκερίνη, νερό, αρωματικούς παράγοντες κλπ. Η χρήση τους τριπλασιάζεται ανά έτος και φθάνει σήμερα το 3- 7% του γενικού πληθυσμού διεθνώς (1.9% στην Ελλάδα).
Τελευταίως, υπάρχει εντονότατη διαφημιστική καμπάνια υπέρ της χρήσης των ηλεκτρονικών τσιγάρων, με τον ισχυρισμό ότι αποτελούν πιο υγιεινή εναλλακτική λύση συγκριτικά με το κάπνισμα τσιγάρων («αθώοι υδρατμοί»), χρήσιμη επιλογή για τη μείωση ή τη διακοπή του καπνίσματος τσιγάρων, τρόπο παράκαμψης των απαγορευτικών νόμων για το κάπνισμα («κάπνισμα οπουδήποτε»). Είναι, όμως, πράγματι υγιεινή επιλογή τα ηλεκτρονικά τσιγάρα; Η σύσταση του διαλύματος δεν είναι επακριβώς γνωστή, δεδομένου ότι υπάρχει ποικιλία κατασκευαστών (συνήθως στην Κίνα), ανεπαρκής έλεγχος ποιότητας.
Ο ατμός από τη χρήση του ηλεκτρονικού τσιγάρου περιέχει την ίδια ποσότητα νικοτίνης με 1 τσιγάρο (30 μg νικοτίνης/ ανά ρουφηξιά x 30 ρουφηξιές = 1.0 mg νικοτίνης) και λιγότερες, μεν, τοξικές/ καρκινογόνες ουσίες από τον καπνό του τσιγάρου, αλλά υψηλότερες από το σπρέι νικοτίνης.
Παρόλα αυτά, σήμερα δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για την επίδραση των ηλεκτρονικών τσιγάρων στη υγεία των χρηστών, φαίνεται, όμως, ότι υπάρχει επιβάρυνση της λειτουργίας του αναπνευστικού συστήματος, πιθανή καρκινογόνος δράση (από μεταλλικά στοιχεία, μικροσωματίδια κλπ) και πιθανότητα εγκαύματος ή έκρηξης, ενώ δεν είναι γνωστή η επίδρασή του και στις έγκυες γυναίκες, επεσήμανε ο κ. Μάτσακας.
Από την πλευρά του, ο κ. Χαντανής αναφέρθηκε στο μεταβολικό σύνδρομο, το οποίο αποτελεί μια «ομπρέλα», κάτω από την οποία συμπεριλαμβάνονται όλοι οι μεγάλοι «δολοφόνοι» της υγείας, όπως η υπέρταση, η αυξημένη κακή χοληστερίνη ή η μειωμένη καλή, ο σακχαρώδης διαβήτης και η παχυσαρκία.
H παχυσαρκία μετριέται με την περίμετρο μέσης,  η οποία στους  άνδρες δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 94 εκ. και στις γυναίκες μεγαλύτερη από 80 εκ. Ο καρδιαγγειακός κίνδυνος που προκύπτει είναι πολλαπλάσιος από το  άθροισμα των επιμέρους παραγόντων.
Το κάπνισμα, η καθιστική ζωή, η ανθυγιεινή διατροφή με υψηλής περιεκτικότητας λιπαρά και το έντονο στρες λειτουργούν επιβαρυντικά στην εμφάνιση του συνδρόμου.
Το 1/3 του Αμερικανικού πληθυσμού πάσχει σήμερα από μεταβολικό σύνδρομο, το οποίο θεωρείται η πανδημία του 21ου αιώνα, ενώ στην Ευρώπη από αυτό πάσχει το 1/4 του πληθυσμού.

Παχυσαρκία

Η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση διεθνώς, αλλά στην παιδική παχυσαρκία καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην Ευρώπη. Εκτός του καρδιαγγειακού κινδύνου, η παχυσαρκία σχετίζεται και με πληθώρα άλλων παθήσεων, όπως διάφορα είδη καρκίνων, οστεοαρθρίτιδα γονάτων, άπνοια ύπνου και άλλα.
Η αντιμετώπισή της συνίσταται στη βελτίωση της διατροφής με την παγκοσμίως λεγόμενη μεσογειακή διατροφή. Τα οφέλη της μεσογειακής δίαιτας προέκυψαν ύστερα από σχετική μελέτη που διενεργήθηκε στην Κρήτη τη δεκαετία του ‘60 και, στη συνέχεια, του ‘80. Σύμφωνα με αυτές, η Κρήτη παρουσίαζε το μικρότερο ποσοστό καρδιαγγειακών θανάτων στην Ευρώπη. Αυτό αποδόθηκε στην ευεργετική επίδραση των διατροφικών συνηθειών των Κρητών.
Κύρια χαρακτηριστικά της μεσογειακής δίαιτας είναι η κατανάλωση φυτικών προϊόντων, φρούτων, λαχανικών, οσπρίων, δημητριακών ολικής αλέσεως, ξηρών καρπών και ελαιολάδου. Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος είναι περιορισμένη και αντικαθίσταται από τα λευκά κρέατα, όπως ψάρι και πουλερικά, με ταυτόχρονη μέτρια κατανάλωση κρασιού.
Εξίσου ευεργετικές ιδιότητες παρατηρήθηκε ότι είχε και η άσκηση. Όλοι οι άνθρωποι όλων των ηλικιών μπορούν να εντάξουν τουλάχιστον με πολύ απλές αλλαγές στη ζωή τους την άσκηση.
Για παράδειγμα, να χρησιμοποιούν τις σκάλες αντί του ανελκυστήρα, να επιλέγουν χορό στις εξόδους τους, να παρκάρουν το αυτοκίνητο μερικά τετράγωνα μακριά από το σπίτι τους ή, όταν χρησιμοποιούν μέσα μαζικής συγκοινωνίας, να κατεβαίνουν τουλάχιστον μία στάση νωρίτερα.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζοντας το υψηλό οικονομικό κόστος από τη νοσηρότητα της παχυσαρκίας, και επιδιώκοντας να ενισχύσει την αξία της άσκησης και την υιοθέτηση των σωστών διατροφικών συνηθειών, πρόκειται να ενσωματώσει παρεμβάσεις στο διευρυμένο πρόγραμμα Erasmus για την περίοδο 2014-2020.
Οι στοχευμένες αυτές δράσεις θα εστιάζουν στα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, ώστε να εκπαιδευτεί διατροφικά σωστά η νέα γενιά και να καθιερωθούν ορθές διατροφικές συνήθειες και άσκηση.
Δ.Κ.

Categories: iatrika

εμβόλιο κατά της υπέρτασης

Ερευνητές δοκιμάζουν εμβόλιο κατά της υπέρτασης

• Iatronet

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ''Hypertension'', εμβόλιο που μειώνει την αρτηριακή πίεση για μήνες φάνηκε αποτελεσματικό στον έλεγχο της υπέρτασης σε ποντικούς, στο εργαστήριο, για διάστημα έως 6 μηνών.
Το πειραματικό εμβόλιο DNA δημιουργεί αντισώματα που στοχεύουν την αγγειοτενσίνη ΙΙ, ορμόνη που αυξάνει την αρτηριακή πίεση, δήλωσε ο ερευνητής Dr. Hironori Nakagami, καθηγητής στο Osaka University της Ιαπωνίας.
Από αυτή την άποψη, το εμβόλιο είναι παρόμοιο με κοινά φάρμακα για την υπέρταση (αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης) τα οποία βοηθούν τα αγγεία να χαλαρώνουν και να ανοίγουν.
Ο Nakagami δήλωσε ότι το εμβόλιο θα μπορούσε να ωφελήσει ανθρώπους που δεν λαμβάνουν τα φάρμακά τους όπως τους έχουν συνταγογραφηθεί.
Πρόσθεσε, ότι η ενδεχόμενη δυνατότητα ανάπτυξης εμβολίου για την υπέρταση προσφέρει καινοτόμο αγωγή που θα μπορούσε να είναι πολύ αποτελεσματική για τον έλεγχο της μη συμμόρφωσης, η οποία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη ρύθμιση των υπερτασικών ασθενών.
Οι ερευνητές χορήγησαν το εμβόλιο DNA, τρεις φορές, με διάλειμμα δυο εβδομάδων, σε ποντικούς με υπέρταση.
Το εμβόλιο δεν μείωνε μόνο την πίεση για διάστημα μέχρι 6 μήνες αλλά επίσης περιόριζε την βλάβη σε ιστούς καρδιάς και αγγείων, που σχετίζεται με την υπέρταση. Δεν φάνηκαν σημάδια βλάβης σε άλλα όργανα, όπως τα νεφρά ή το ήπαρ.
Η συστολική αρτηριακή πίεση ήταν σταθερά χαμηλότερη στην ομάδα του εμβολίου μετά τον εμβολιασμό, ενώ η μείωση της υπέρτασης συνεχιζόταν μέχρι 6 μήνες.
Ενώ έρευνες σε ζώα συχνά αποτυγχάνουν να οδηγήσουν σε παρόμοια αποτελέσματα στους ανθρώπους, η ερευνητική ομάδα ελπίζει να έχει έτοιμη εκδοχή του εμβολίου για κλινικές έρευνες σε ανθρώπους εντός 2 έως 3 ετών.
Παραμένει να φανεί αν το εμβόλιο θα ήταν καλύτερη επιλογή σε σχέση με τα υπάρχοντα φάρμακα.

Categories: iatrika

πρόληψη της στεφανιαίας νόσου

Οι νέες οδηγίες για την πρόληψη της στεφανιαίας νόσου

Πολύ πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία σε συνεργασία με εκπροσώπους από άλλες εννιά επιστημονικές εταιρείες, διαμόρφωσαν τις νέες οδηγίες για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Γράφει: Παπαμίκος Βασίλειοςiatronet.gr

Πολύ πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία σε συνεργασία με εκπροσώπους από άλλες εννιά επιστημονικές εταιρείες, διαμόρφωσαν τις νέες οδηγίες για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων.
Για την ιστορία πρέπει να αναφερθεί πως μέχρι το 1990 κάθε χώρα είχε τις δικές της οδηγίες, ενώ οι πρώτες κοινές οδηγίες διαμορφώθηκαν το 1994. Το 1998 οι οδηγίες αναθεωρήθηκαν από τη 2η ομάδα εργασίας και το 2003 η 3η ομάδα εργασίας τις αναβάθμισε περαιτέρω.
Έτσι, φτάσαμε στις πλέον ενημερωμένες οδηγίες του 2007 οι οποίες διαμορφώνονται από τις πλέον πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες. Ας τις εξετάσουμε όμως πιο αναλυτικά.
Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν την κύρια αιτία πρόωρων θανάτων στην Ευρώπη. Το 2000 οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούσαν την αιτία περισσότερων των 4 εκατομμυρίων θανάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι περισσότερες των περιπτώσεων σχετίζονται έντονα με τον τρόπο ζωής γι’ αυτό ακριβώς υπάρχουν πολλά που μπορεί κάποιος να κάνει για να προλάβει την εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου πριν αυτή φθάσει σε κατάσταση μη αναστρέψιμη.
 Έμφαση δίνεται στους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο οι οποίοι μπορούν να τροποποιηθούν. Αυτοί αφορούν κυρίως τον τρόπο ζωής και τη διατήρηση των επιπέδων των λιπιδίων και της αρτηριακής πίεσης του αίματος σε φυσιολογικά επίπεδα μέσα από τη φυσική δραστηριότητα, τον έλεγχο του βάρους, την μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, τον περιορισμό του αλατιού, την κατανάλωση φρέσκων φρούτων και λαχανικών καθώς και γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.
Στο σημείο αυτό οι καινούριες οδηγίες διαφέρουν από τις προηγούμενες. Δίνουν δηλαδή μεγαλύτερη έμφαση όχι στην πρόληψη μέσω φαρμάκων αλλά κυρίως μέσα από τη φυσική δραστηριότητα, τον έλεγχο του σωματικού βάρους και του τρόπου ζωής και διατροφής.
Για να αξιολογηθεί δε ο δεκαετής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου που διατρέχει κάποιος έχει καταρτιστεί ο βαθμολογημένος πίνακας με το όνομα SCORE.
Διατροφή
Οι ανανεωμένες οδηγίες τονίζουν πως η σχέση ανάμεσα στην πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών, επιπέδων χοληστερόλης του αίματος και συχνότητας των καρδιαγγειακών παθήσεων είναι όχι μόνο ισχυρή αλλά και αιτιακή. Τα ω-3 λιπαρά οξέα με τη σειρά τους φαίνεται να προστατεύουν από μοιραία επεισόδια ασθενείς που έχουν ήδη υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η πρόσληψη άλατος (χλωριούχο νάτριο) επηρεάζει δυσμενώς την αρτηριακή πίεση και τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Χαρακτηριστικό επίσης είναι πως μελέτες παρέμβασης με συμπληρώματα βιταμινών απέτυχαν στο να δείξουν προστατευτική δράση έναντι των καρδιοπαθειών.
Τέλος, ευεργετική καρδιοπροστατευτική δράση φαίνεται να έχουν συγκεκριμένα μοντέλα-πρότυπα διατροφικών συνηθειών που περιλαμβάνουν αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, έλαιων πλούσιων σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (όπως το ελαιόλαδο) και γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλών λιπαρών.
Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο διατροφικό πρότυπο είναι αυτό της Μεσογειακής Διατροφής.
Οι οδηγίες δεν παραλείπουν να αναφέρουν πως η διαιτολογία αποτελεί ένα ακέραιο και ξεχωριστό μέρος της αντιμετώπισης των παραγόντων κινδύνου του καρδιαγγειακού ασθενή. Ο τελευταίος, αλλά και όλοι όσοι έχουν αυξημένο κίνδυνο δικαιούται υπεύθυνη και επαγγελματική πληροφόρηση σχετικά με τα τρόφιμα και τις διαιτητικές επιλογές που μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Η εξατομίκευση των οδηγιών πρέπει να επιτυγχάνει τη χρυσή τομή ανάμεσα σε ποικιλία υγιεινών τροφίμων, μετρίων επιπέδων φυσικής δραστηριότητας ανάλογα με την ηλικία του ατόμου και πιθανών παραγόντων κινδύνου που συνυπάρχουν (κάπνισμα, υπέρταση, διαβήτης, παχυσαρκία, δυσλιπιδαιμία, φύλο, κληρονομικότητα).
Παχυσαρκία
Στις νέες κατευθυντήριες γραμμές γίνεται ιδιαίτερη μνεία στην παχυσαρκία. Το σωματικό βάρος και ο διαβήτης αποτελούν τους μόνους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου που εμφανίζουν συνεχή αύξηση στο πέρασμα του χρόνου. Η παχυσαρκία παίρνει πλέον διαστάσεις παγκόσμιας επιδημίας σε ενήλικες και δυστυχώς σε παιδιά.
Εκτιμάται πως σε ολόκληρο τον κόσμο 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι υπέρβαροι και 300 εκατομμύρια είναι παχύσαρκοι.
Το ανησυχητικό πλέον εύρημα είναι πως το ενδοκοιλιακό σπλαχνικό λίπος πλέον θεωρείται ένα μεταβολικό ενδοκρινικό όργανο που απελευθερώνει ουσίες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην καρδιαγγειακή ομοιόσταση. Το αυξημένο σωματικό βάρος σχετίζεται με αυξημένο αριθμό θανάτων από καρδιαγγειακά μέσω της αύξησης της αρτηριακής πίεσης, της ολικής χοληστερίνης και μείωσης της ‘καλής χοληστερίνης’.
Η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Παχυσαρκία υποδεικνύει επιπρόσθετα τη χρήση της περιφέρειας μέσης, εκτός από τον δείκτη μάζας σώματος, για την περαιτέρω συμβουλευτική του ατόμου. Έτσι, άντρες με περιφέρεια μέσης από 94 - 102 εκ.
και γυναίκες μεταξύ 80 – 88 παροτρύνονται να μην πάρουν περισσότερο βάρος, ενώ αυτοί με μεγαλύτερη περιφέρεια μέσης θα πρέπει να μειώσουν το σωματικό τους βάρος.
Ο καλύτερος τρόπος είναι ο περιορισμός της πρόσληψης θερμίδων και η ενσωμάτωση της σωματικής άσκησης στη ζωή μας. Χαρακτηριστικό είναι πως η ευεργετική δράση της άσκησης στο ενδοκοιλιακό λίπος συμβαίνει πριν την έναρξη της απώλειας βάρους.
Διάφορες δίαιτες έχουν δοκιμαστεί για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η πιο δημοφιλής προσέγγιση είναι αυτή της δίαιτας χαμηλού λίπους, η οποία έχει επιπρόσθετα έντονη επίδραση στην ‘κακή χοληστερίνη’. Η συνολική πρόσληψη λίπους θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 25% - 35% της συνολικά προσλαμβανόμενης ενέργειας ενώ η πρόσληψη των κορεσμένων και των τρανς λιπαρών οξέων θα πρέπει να είναι μικρότερη του 7% της συνολικά προσλαμβανόμενης ενέργειας.
Μια άλλη προσέγγιση είναι αυτή της δίαιτας χαμηλών υδατανθράκων, η οποία φαίνεται πως βραχυπρόσθεσμα είναι αποτελεσματική στην απώλεια βάρους, στη μείωση των τριγλυκεριδίων και στην αύξηση της ‘καλής χοληστερίνης’. Οι μακροχρόνιες επιδράσεις της είναι ακόμα υπό αμφισβήτηση.
Προσοχή επίσης συνίσταται στην κατανάλωση αλκοόλ, μια και αυτό αποτελεί κύρια πηγή θερμίδων.
Συμπερασματικά, απαιτείται μακροχρόνια αλλαγή της συμπεριφοράς του ατόμου και η συμπεριφοριστική και η γνωσιακή-συμπεριφοριστική θεραπεία μπορούν να δράσουν επικουρικά στη δίαιτα και τη σωματική άσκηση.
Σωματική άσκηση
Η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία έχει καταλήξει στο ότι η έλλειψη συστηματικής φυσικής δραστηριότητας παίζει ρόλο στην πρόωρη εμφάνιση και εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου. Από την άλλη πλευρά, οποιαδήποτε αύξηση της σωματικής δραστηριότητας αποβαίνει τελικά ευεργετική για την υγεία και οι μικρές περίοδοι άσκησης δρουν προσθετικά.
Η άσκηση παίρνει ιδιαίτερο νόημα όταν αναφερόμαστε στις νεαρές ηλικίες.
Τα παιδιά των ευρωπαϊκών χωρών είναι λιγότερο δραστήρια σε σχέση με το παρελθόν και αυτό πλέον αποτελεί πρόβλημα δημόσιας υγείας. Περισσότεροι από τους μισούς έφηβους αδρανοποιούνται σωματικά μετά την λήξη της σχολικής περιόδου.
Οι ενήλικες με τη σειρά τους υιοθετούν ένα καθιστικό τρόπο ζωής και εργασίας, γεγονός που διπλασιάζει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου και καρδιαγγειακής νόσου.
Η αποφυγή ενός τέτοιου τρόπου ζωής μπορεί να χαρίσει σε έναν ενήλικα από 1,5 – 3,5 χρόνια επιπλέον ζωής. Τα παιδιά θα πρέπει να ασκούνται καθημερινά με απώτερο στόχο τουλάχιστον μισή ώρα άσκησης, με επιθυμητά υψηλά επίπεδα έντασης περίπου 60% - 75% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού, τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας.
Παραδείγματα δραστηριότητας μπορούν να είναι το γρήγορο περπάτημα, το τζόκινγκ, η ποδηλασία, η κολύμβηση, η ενασχόληση με τον σπιτικό κήπο, ο αερόβιος χορός, το τέννις ή το γκολφ. Ο ρόλος της άσκησης είναι σημαντικός ακόμα και για τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς με στεφανίαια νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια.
Κληρονομικότητα-γενετικά τεστ
Οι ανανεωμένες οδηγίες κάνουν αναφορά, εκτός των άλλων, στον ρόλο της κληρονομικότητας και στα διάφορα γενετικά τεστ εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αυξάνεται όταν υπάρχει θετικό ιστορικό συγγενούς πρώτου, δεύτερου ή τρίτου βαθμού, όταν ο αριθμός των μελών της οικογένειας με στεφανιαία νόσο αυξάνει και όσο μικρότερη είναι η ηλικία στην οποία τα μέλη της οικογένειας εμφάνισαν τη νόσο.
Όσον αφορά τη σχέση συγκεκριμένων γονιδίων με τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Υπάρχουν πολλά υποψήφια γονίδια τα οποία έχουν ήδη εξεταστεί. Επίσης έχουν εξεταστεί διάφοροι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί γονιδίων (SNPs), οι οποίοι ορίζονται ως εκδοχές γενετικών αλληλουχιών που απαντώνται σε πληθυσμιακή συχνότητα μεγαλύτερη του 1%.
Μερικά παραδείγματα γονιδίων είναι αυτά που εμπλέκονται στη ρύθμιση του μεταβολισμού των λιπιδίων (APOE, APOB, LPL, CETP, PAI1, GIIb/GIIa, FV) και τα γονίδια ρύθμισης της λειτουργίας του ενδοθηλίου (eNOS, MTHFR, ACE). Η σχέση όλων αυτών με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο φαίνεται να είναι μέτρια.
Έτσι, τα υπάρχοντα γενετικά τεστς δεν συμβάλλουν σημαντικά στη διάγνωση ή στην αντιμετώπιση της νόσου. Χρειάζεται περισσότερη έρευνα ώστε στο μέλλον ίσως να μπορούν να αναγνωριστούν άτομα υψηλού κινδύνου και να προσαρμοστεί κατάλληλα η θεραπεία.
Ανακεφαλαιώνοντας, θα παρατηρούσαμε πως από το 1970 στις χώρες της δυτικής Ευρώπης οι θάνατοι από καρδιαγγειακά παρουσιάζουν μείωση, κάτι που στις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης συμβαίνει μόλις τα τελευταία χρόνια.
Αν κανείς συνυπολογίσει πως η προαναφερόμενη μείωση φαίνεται να προέρχεται από αλλαγές στον τρόπο διατροφής και αποφυγή του καπνίσματος σε πληθυσμιακό επίπεδο, τότε σίγουρα γίνονται εμφανείς οι 2 κύριοι στόχοι στους οποίους πρέπει να εστιάσουν οι πληθυσμοί των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, όπως η Ελλάδα.
Έτσι, θα κατορθώσει και η χώρα μας να πλησιάσει τους ρυθμούς μείωσης των θανάτων που εμφανίζουν οι δυτικοευρωπαϊκές χώρες.

Categories: iatrika

Διατροφικές αλλαγές για πιο υγιή καρδιά

Τι αλλαγές μπορούμε να κάνουμε στη διατροφή μας για να προστατεύσουμε την υγεία της καρδιάς μας; Έξυπνες προτάσεις.

Δημοσίευση: 20 Ιανουαρίου 2016

Πηγή: go natural

Η καλή υγεία της καρδιάς μας είναι στενά συνδεδεμένη με τη διατροφή. Συνεπώς, πρέπει να φροντίζουμε να τρεφόμαστε σωστά Παρακάτω έχουμε μερικές έξυπνες προτάσεις για αλλαγές στη διατροφή που θα βοηθήσουν την καρδιά σας να είναι υγιής.

Ψάρια ψητά

Το πώς επιλέγουμε να μαγειρέψουμε τα ψάρια μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά. Αντί να τα τηγανίζουμε, τα ψήνουμε ή τα μαγειρεύουμε στο γκριλ. Τα πιο μαλακά ψάρια, καλύτερα να γίνονται στο φούρνο, ενώ τα πιο σφιχτά στο γκριλ. Σε σχέση με τα τηγανιτά, γλιτώνουμε πολλές θερμίδες, αλλά κυρίως όλα τα ανθυγιεινά κορεσμένα λιπαρά.

Γιαούρτι αντί για μαγιονέζα

Αν φτιάχνουμε μια σαλάτα με τόνο ή κοτόπουλο, αντικαθιστούμε την παχυντική μαγιονέζα με άπαχο γιαούρτι. Όχι μόνο παίρνουμε λιγότερες θερμίδες και λιπαρά, αλλά λαμβάνουμε και περισσότερη πρωτεΐνη και ασβέστιο.

Χρησιμοποιούμε λιναρόσπορο

Δεν χρειάζεται να στερηθούμε λίγα φρεσκοψημένα μπισκότα: αντί να χρησιμοποιήσουμε αυγά, ανακατεύουμε 3 κουταλιές της σούπας αλεσμένο λιναρόσπορο με λίγη baking powder σε 3 κουταλιές της σούπας νερό και προσθέτουμε φυτικές ίνες στο γλύκισμά μας!

Τρώμε πιο υγιεινά φρούτα

Τα φρούτα είναι διατροφικοί θησαυροί. Φυτικές ίνες, σύνθετοι υδατάνθρακες και όχι πολλές θερμίδες. Το μόνο που πρέπει να θυμόμαστε είναι να επιλέγουμε φρέσκα φρούτα και όχι κονσέρβες που μπορεί να περιέχουν σιρόπι.

Πορτοκάλι, όχι πορτοκαλάδα

Μάλλον θα ήταν καλύτερο να μην στύβουμε τα πορτοκάλια μας – και προφανώς να μην αγοράζουμε έτοιμους, συσκευασμένους χυμούς. Συγκριτικά, ένα ποτήρι χυμού περιέχει σχεδόν 21 γραμμάρια ζάχαρης και σχεδόν καθόλου φυτικές ίνες. Ένα μεγάλο πορτοκάλι περιέχει λιγότερη ζάχαρη και εξαπλάσια ποσότητα φυτικών ινών.

Λουκάνικο; Μόνο γαλοπούλα!

Αν νιώθετε πως θέλετε να μαγειρέψετε κάτι που χρειάζεται λουκάνικο επιλέξτε γαλοπούλας. Σιγοψήστε το με φασόλια και λαχανικά, που θα σας προσφέρουν πολύτιμες φυτικές ίνες και θα γλιτώσετε τα πολλά κορεσμένα λιπαρά που έχει το χοιρινό λουκάνικο.

Εναλλακτικές… παγωμένες νοστιμιές

Αντί να αναζητήσετε καταφύγιο στο παγωτό, μισή κούπα κατεψυγμένα blueberries με λίγο άπαχο γιαούρτι θα σας τονώσουν και θα σας γεμίσουν φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά. Επίσης, τα blueberries περιέχουν πολύ λίγες θερμίδες!
Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

Categories: iatrika

Δίαιτα και άσκηση ωφελούν ανθρώπους με καρδιακή ανεπάρκεια

Δίαιτα και άσκηση ωφελούν ανθρώπους με καρδιακή ανεπάρκεια

• Iatronet

Αλλαγές στον τρόπο ζωής, που περιλαμβάνουν υγιεινή διατροφή και τακτική άσκηση, φαίνεται να βελτιώνουν την καρδιακή λειτουργία και την ικανότητα άσκησης σε ανθρώπους με συγκεκριμένο είδος καρδιακής ανεπάρκειας.
Η έρευνα περιέλαβε 100 παχύσαρκους ηλικιωμένους που έπασχαν από καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας.
Ερευνητές του Wake Forest University School of Medicine, με επικεφαλής τον Dr. Dalane Kitzman, χώρισαν τους συμμετέχοντες σε 4 ομάδες. Μόνο δίαιτα, μόνο άσκηση, δίαιτα και άσκηση και ομάδα ελέγχου που δεν έλαβε αγωγή.
Μετά από 10 εβδομάδες η αξιολόγηση της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου αποκάλυψε ότι όσοι ανήκαν στις 3 ομάδες αντιμετώπισης είχαν βελτίωση στην ικανότητα άσκησης. Οι ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με δίαιτα και άσκηση είχαν σχεδόν τη διπλάσια βελτίωση στο συγκεκριμένο δείκτη.
Εκτός του ότι ενίσχυσαν την αντοχή τους για άσκηση, η έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι η δίαιτα και η άσκηση μείωσαν την ποσότητα των λιπωδών κυττάρων των μυών στα πόδια, που μπορεί να βελτιώσει την ικανότητα άσκησης των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.
Χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τη διερεύνηση της επίδρασης της δίαιτας στη μυϊκή μάζα, δήλωσαν ερευνητές, αλλά τα ευρήματα στηρίζουν προσέγγιση όσον αφορά την αγωγή για την καρδιακή ανεπάρκεια που περιλαμβάνει τη δίαιτα και την άσκηση.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Journal of the American Medical Association.

Categories: iatrika

Η τακτική άσκηση ωφελεί την καρδιά

Η τακτική άσκηση ωφελεί την καρδιά

• Iatronet

Η τακτική άσκηση είναι αναγκαία για να διατηρείται υγιής η καρδιά και όσο περισσότερο ασκείτια κάποιος τόσο το καλύτερο, αναφέρουν ειδικοί από το Sports and Exercise Cardiology Council, του American College of Cardiology.
Οι ερευνητές εξέτασαν πρόσφατες έρευνες και ανακάλυψαν ότι ακόμα και λίγη άσκηση, περιλαμβανομένης της ορθοστασίας, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου. Ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις στον κίνδυνο μπορούν να επιτευχθούν με περισσότερη άσκηση, δήλωσαν οι ερευνητές.
Μόνο οι μισοί Αμερικανοί ακολουθούν τις συστάσεις για 150 λεπτά μέτριας ή 75 λεπτά έντονης άσκησης την εβδομάδα, σημείωσαν οι ερευνητές.
Η νέα έρευνα, επίσης επισκόπησε πρόσφατες μελέτες που υπέδειξαν ότι η υπερβολική αερόβια- όπως οι αγώνες αντοχής- μπορεί ενδεχομένως να βλάψει την καρδιά.
Ενώ η συγκεκριμένη πιθανότητα απαιτεί νέες έρευνες, οι τρέχουσες δείχνουν ότι ακόμα και για ανθρώπους με εξαιρετικά υψηλά επίπεδα άσκησης τα οφέλη ξεπερνούν τους κινδύνους, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of the American College of Cardiology.
Ο Dr. Michael Scott Emery δήλωσε ότι τα μέσα ενημέρωσης έχουν αγκαλιάσει την ιδέα ότι η άσκηση μπορεί ενδεχομένως να βλάψει την καρδιά και ότι αποσπούν την προσοχή μακριά από τα οφέλη της άσκησης ως πιθανής παρέμβασης για την πρόληψη της καρδιοπάθειας.
Η άσκηση μπορεί επίσης να βοηθήσει καρδιοπαθείς. Ωστόσο, η επισκόπηση έδειξε ότι μόνο στο 62% των ασθενών που είχαν υποστεί καρδιακή προσβολή συστάθηκε καρδιακή αποκατάσταση μετά την έξοδο από το νοσοκομείο.
Από αυτούς, μόνο το 23% πήγε σε περισσότερες από μια συνεδρίες αποκατάστασης. Επίσης, το 5% συμπλήρωσε περισσότερες από 36 συνεδρίες, έδειξε η έρευνα.
Ο Emery πιστεύει ότι οι διαθέσιμες ενδείξεις θα πρέπει να ωθήσουν τους γιατρούς να συστήσουν την χαμηλής και μέτριας έντασης άσκηση για την πλειοψηφία των ασθενών.

Categories: iatrika

AHA 2015

Σύντομα νέα από το AHA 2015
Μελέτη SPRINT – Τα αποτελέσματα της μελέτης SPRINT ήταν ίσως το πιο πολυσυζητημένο θέμα των AHA Scientific Sessions 2015 στο Orlando. Η κλινική αυτή μελέτη, η οποία τυχαιοποίησε 9.361 υπερτασικά άτομα άνω των 50 ετών χωρίς σακχαρώδη διαβήτη, σε αντιυπερτασική αγωγή με θεραπευτικό στόχο είτε τα 140 mmHg (συνήθης αγωγή) είτε τα 120 mmHg (εντατική αγωγή), έδειξε μείωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου (έμφραγμα ή άλλο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, ΑΕΕ, καρδιακή ανεπάρκεια, θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια) στο σκέλος της εντατικής αγωγής (1,65% ετήσια επίπτωση του πρωτεύοντος σημείου έναντι 2,19% στην ομάδα της συνήθους αγωγής, λόγος κινδύνου 0,75 - 95% διάστημα αξιοπιστίας 0,64-0,89, p<0,001) μετά από διάμεση παρακολούθηση 3,26 ετών. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο σκέλος της εντατικής αγωγής μειωμένη ήταν και η συνολική θνησιμότητα (λόγος κινδύνου 0,73 - 95% διάστημα αξιοπιστίας 0,60-0,90, p=0,003). Στην ομάδα της εντατικής αγωγής σημειώθηκαν αυξημένα ποσοστά υπότασης, συγκοπής (αλλά όχι τραυματισμών από πτώσεις), ηλεκτρολυτικών διαταραχών και οξείας νεφρικής βλάβης. Τα αποτελέσματα αυτά σαφώς θέτουν ζήτημα ως προς τους στόχους της αντιυπερτασικής αγωγής στην κλινική πράξη. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθούν ορισμένα σημεία που αφορούν τον πληθυσμό της SPRINT. Εκτός από τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, οι ασθενείς που περιελήφθησαν ήταν αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου, χωρίς ιστορικό ΑΕΕ και με συστολική αρτηριακή πίεση μετά από 1 λεπτό ορθοστασίας τουλάχιστον 110 mmHg. Επιπλέον, ο αριθμός των ασθενών που έπρεπε να θεραπευτούν με εντατική αγωγή για να αποφευχθεί ένα συμβάν από το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν 61, για να αποφευχθεί ένας θάνατος 83 και για να αποφευχθεί ένας καρδιαγγειακός θάνατος 167 (αρκετά υψηλοί ΝΝΤ, αν και αυτό αφορά τα περίπου 3,5 χρόνια της μελέτης, ενώ η αντιυπερτασική αγωγή συνήθως είναι ισόβια). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της SPRINT, αν και είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν σε προσαρμογή των σχετικών Κατευθυντήριων Οδηγιών, δεν αφορούν αδιακρίτως το σύνολο των ασθενών με υπέρταση, ενώ σε κάθε θεραπευτική απόφαση καλό θα είναι να εξηγείται στον ασθενή η σχέση μεταξύ του αναμενόμενου οφέλους και των συνεπαγόμενων ανεπιθύμητων συμβαμάτων, ιδιαίτερα μάλιστα όταν θεραπεύουμε παράγοντες κινδύνου και όχι νοσήματα.        
Μελέτη DAPT: DAPT score – Στον επεμβατικό χώρο ίσως η πιο ενδιαφέρουσα ανακοίνωση αφορούσε τον υπολογισμό μιας βαθμολογίας κινδύνου ισχαιμικών/αιμορραγικών επεισοδίων με βάση τη μελέτη  DAPT, η οποία εστίασε στους ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν πάρει paclitaxel-eluting stent (αφού αυτού του είδους τα stent δεν χρησιμοποιούνται πλέον) και δεν είχαν παρουσιάσει ισχαιμικό ή αιμορραγικό σύμβαμα στους 12 μήνες (11.648 ασθενείς). Υπενθυμίζεται ότι οι ασθενείς αυτοί τυχαιοποιήθηκαν είτε σε συνέχιση της διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής για ακόμα 18 μήνες είτε σε διακοπή αυτής (συνέχιση με ένα αντιαιμοπεταλιακό). Τα βασικά αποτελέσματα της μελέτης είχαν δείξει ότι υπήρχε όφελος από την παρατεταμένη αγωγή, αλλά με σημαντική αύξηση των αιμορραγικών επιπλοκών. Το DAPT score έρχεται να διαστρωματώσει τους ασθενείς σε δύο κατηγορίες, εκείνους με score από -2 έως 1 και εκείνους με score μεγαλύτερο ή ίσο του 2. Φαίνεται ότι οι ασθενείς της δεύτερης κατηγορίας έχουν μεγαλύτερο όφελος από την παρατεταμένη διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή σε συνδυασμό με μικρότερο κίνδυνο αιμορραγίας. Συγκεκριμένα, στην ομάδα με υψηλό score DAPT ο αριθμός ασθενών που έπρεπε να λάβουν παρατεταμένη διπλή θεραπεία για να αποφευχθεί ένα κλινικό σύμβαμα (θάνατος, έμφραγμα ή ΑΕΕ) ήταν 34 (number needed to treat), ενώ ο αριθμός ασθενών που έπρεπε να λάβουν παρατεταμένη θεραπεία για να προκληθεί μια αιμορραγική επιπλοκή ήταν 272 (number needed to harm). Αντίθετα, στην κατηγορία των ασθενών με score DAPT 1 ή χαμηλότερο οι αντίστοιχοι αριθμοί ήταν 153 και 64 αντίστοιχα. Οι παράγοντες που περιλαμβάνονται στον υπολογισμό της βαθμολογίας είναι: ηλικία 65-74 ετών (-1 βαθμός), ηλικία ≥75 ετών (-2 βαθμοί), διαβήτης (1 βαθμός), κάπνισμα (1 βαθμός), παλαιότερο ιστορικό εμφράγματος ή PCI (1 βαθμός), καρδιακή ανεπάρκεια ή κλάσμα εξώθησης <30% (2 βαθμοί), PCI στα πλαίσια εμφράγματος του μυοκαρδίου (1 βαθμός), PCI σε φλεβικό μόσχευμα (2 βαθμοί), διάμετρος stent <3 mm (1 βαθμός) [http://www.daptstudy.org/for-clinicians/score_calculator.htm]. Με τη βοήθεια αυτής της βαθμολογίας μπορούμε ενδεχομένως να διαχωρίσουμε τους ασθενείς στους οποίους ο αυξημένος αιμορραγικός κίνδυνος εκ της παρατεταμένης αγωγής ακυρώνει το όφελος από την πρόληψη ισχαιμικών συμβαμάτων, αν και θα πρέπει να τονιστεί ότι το σχήμα αυτό διαστρωμάτωσης χρειάζεται να επικυρωθεί προοπτικά σε διαφορετική κοόρτη ασθενών (validation cohort) προκειμένου να μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για μια αλλαγή στη συνήθη αγωγή των ασθενών που υποβάλλονται σε PCI.
Καταλληλότητα των πραγματοποιούμενων αγγειοπλαστικών στις ΗΠΑ και διαχρονικές τάσεις – Μελετήθηκαν δεδομένα από 2,7 εκατομμύρια PCI που καταχωρήθηκαν στην καταγραφή NCDR CathPCI Registry κατά τα έτη 2010-2014 σε 766 νοσοκομεία των ΗΠΑ. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα οι «μη οξείες» (δηλαδή σε ασθενείς χωρίς οξύ στεφανιαίο σύνδρομο) PCI μειώθηκαν κατά περίπου 34%. Από αυτές, η αναλογία των PCI που χαρακτηρίστηκαν ως “inappropriate” (δηλαδή η ένδειξή τους δεν πληρούσε τα κριτήρια καταλληλότητας που έχουν δημοσιευθεί στις ΗΠΑ) μειώθηκε από το 26% το 2010 στο 13% το 2014. Η χρήση του FFR (κλασματικής εφεδρείας ροής) αυξήθηκε από το 8% στο 31%. Το ποσοστό των ασθενών που είχαν μέτρια ως σοβαρή στηθάγχη (CCS III/IV) αυξήθηκε από το 16% στο 38%, ενώ το ποσοστό εκείνων που είχαν υψηλού κινδύνου ευρήματα στον αναίμακτο έλεγχο αυξήθηκε από το 22% στο 33%.
Αποτελεσματικότητα της βαρενικλίνης στη διακοπή του καπνίσματος σε ασθενείς με ΟΣΣ – Στη μελέτη EVITA 302 καπνιστές (τουλάχιστον 10 τσιγάρα ημερησίως, μέσος όρος 21, μέση διάρκεια ιστορικού καπνίσματος 36 έτη) ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (56% STEMI, 38% non-STEMI, 6% ασταθής στηθάγχη) τυχαιοποιήθηκαν σε βαρενικλίνη ή placebo για 12 εβδομάδες. Στους 6 μήνες, 47% των ασθενών από την ομάδα της βαρενικλίνης έναντι 33% των μαρτύρων απείχαν από το κάπνισμα (p=0,012, number needed to treat 6,8). Η αυτοαναφερόμενη αποχή από το κάπνισμα επιβεβαιωνόταν σε κάθε ασθενή με μέτρηση του εκπνεόμενου CO. 
Μελέτη PRADA – Στη μελέτη PRADA διερευνήθηκε κατά πόσον η προληπτική θεραπεία με καντεσαρτάνη ή μετοπρολόλη θα μπορούσε να προστατεύσει από την καρδιοτοξική δράση της χημειοθεραπείας (με σχήματα που περιελάμβαναν ανθρακυκλίνες με ή χωρίς τραστουζουμάμπη) σε 120 γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Η χορήγηση καντεσαρτάνης συσχετίστηκε με μικρότερη μείωση του κλάσματος εξώθησης (p=0,03), όπως αυτό μετρήθηκε με MRI, πριν και μετά το τέλος της χημειοθεραπείας, ενώ δεν διαπιστώθηκε παρόμοια επίδραση της μετοπρολόλης.
Οι θωρακικές συμπιέσεις χωρίς διακοπή για εμφυσήσεις δεν πλεονεκτούν κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση – Στη μελέτη ROC συγκρίθηκαν σε 23.711 ενήλικες ασθενείς με μη σχετιζόμενη με τραύμα καρδιακή ανακοπή δύο πρακτικές ΚΑΡΠΑ: οι συνεχείς θωρακικές συμπιέσεις χωρίς διακοπή για εμφυσήσεις έναντι της κλασικής τεχνικής (εναλλαγή συμπιέσεων-εμφυσήσεων). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν 9,0% στην ομάδα των χωρίς διακοπή θωρακικών συμπιέσεων έναντι 9,7% στην ομάδα ελέγχου (p=0,07). Η επιβίωση με καλό Rankin score (≤3) ήταν 7,0% και 7,7% αντίστοιχα (p=0,09).

Categories: iatrika

Invasive strategy offers greater advantages in patients 80 years or older with non-ST-elevation myocardial infarction

Invasive strategy offers greater advantages in patients 80 years or older with non-ST-elevation myocardial infarction

• 

Invasive strategy superior to conservative strategy in reducing composite events in non-ST-elevation myocardial infarction patients 80 years or older

Background
Non-ST-elevation myocardial infarction (NSTEMI) and unstable angina pectoris are frequent causes of hospital admission in the elderly. However, clinical trials targeting this population are scarce, and these patients are less likely to receive treatment according to guidelines. We aimed to investigate whether this population would benefit from an early invasive strategy versus a conservative strategy.
Methods
In this open-label randomised controlled multicentre trial, patients aged 80 years or older with NSTEMI or unstable angina admitted to 16 hospitals in the South-East Health Region of Norway were randomly assigned to an invasive strategy (including early coronary angiography with immediate assessment for percutaneous coronary intervention, coronary artery bypass graft, and optimum medical treatment) or to a conservative strategy (optimum medical treatment alone). A permuted block randomisation was generated by the Centre for Biostatistics and Epidemiology with stratification on the inclusion hospitals in opaque concealed envelopes, and sealed envelopes with consecutive inclusion numbers were made. The primary outcome was a composite of myocardial infarction, need for urgent revascularisation, stroke, and death and was assessed between Dec 10, 2010, and Nov 18, 2014. An intention to-treat analysis was used. This study is registered with ClinicalTrials.gov, number NCT01255540.
Findings
During a median follow-up of 1·53 years of participants recruited between Dec 10, 2010, and Feb 21, 2014, the primary outcome occurred in 93 (40·6%) of 229 patients assigned to the invasive group and 140 (61·4%) of 228 patients assigned to the conservative group (hazard ratio [HR] 0·53 [95% CI 0·41–0·69], p=0·0001). Five patients dropped out of the invasive group and one from the conservative group. HRs for the four components of the primary composite endpoint were 0·52 (0·35–0·76; p=0·0010) for myocardial infarction, 0·19 (0·07–0·52; p=0·0010) for the need for urgent revascularisation, 0·60 (0·25–1·46; p=0·2650) for stroke, and 0·89 (0·62–1·28; p=0·5340) for death from any cause. The invasive group had four (1·7%) major and 23 (10·0%) minor bleeding complications whereas the conservative group had four (1·8%) major and 16 (7·0%) minor bleeding complications.
Interpretation
In patients aged 80 years or more with NSTEMI or unstable angina, an invasive strategy is superior to a conservative strategy in the reduction of composite events. Efficacy of the invasive strategy was diluted with increasing age (after adjustment for creatinine and effect modification). The two strategies did not differ in terms of bleeding complications.

Categories: iatrika

Η βραδυκαρδία δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου

Η βραδυκαρδία δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου

• Iatronet

Νέα έρευνα ανακάλυψε ότι η βραδυκαρδία δεν αποτελεί σημάδι ανάπτυξης καρδιαγγειακής νόσου.
Ερευνητές του Wake Forest Baptist Medical Center, ανακάλυψαν ότι οι χτύποι της καρδιάς κυμαίνονται μεταξύ 60 και 100 το λεπτό σε έναν ενήλικα σε χαλάρωση, αλλά στη βραδυκαρδία χτυπά λιγότερες από 50 φορές το λεπτό. Η βραδυκαρδία μπορεί να προκαλέσει ζαλάδα, ρηχή αναπνοή, λιποθυμία ή πόνο στο θώρακα.
Ωστόσο, ερευνητές δήλωσαν ότι μέχρι τώρα δεν υπήρχαν έρευνες που να διαπιστώνουν ότι η βραδυκαρδία συμβάλλει στην ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου.
Ερευνητές διαπίστωσαν ότι καρδιακός παλμός κάτω των 50 χτύπων δεν συνδεόταν με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, άσχετα από το αν οι συμμετέχοντες λάμβαναν φάρμακα που τον άλλαζαν, όπως βήτα αναστολείς ή ανταγωνιστές ασβεστίου.
Ο ερευνητής Ajay Dharod, πιστεύει ότι η βραδυκαρδία μπορεί ενδεχομένως να είναι προβληματική σε ανθρώπους οι οποίοι λαμβάνουν φάρμακα που επίσης επιβραδύνουν τον καρδιακό παλμό.
Πρόσθεσε ότι χρειάζεται νέα έρευνα για να εντοπιστεί αν η σχέση συνδέεται αιτιατά με τον καρδιακό παλμό ή τη χρήση των συγκεκριμένων φαρμάκων.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA Internal Medicine.

Categories: