Μυοκαρδίτιδα μετα απο εμβολιασμο για covid19

Εμβόλια COVID-19: Νέα Δεδομένα από το Ισραήλ για τα Ποσοστά Μυοκαρδίτιδας

Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2022 Μία νέα έρευνα από το Ισραήλ διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης μυοκαρδίτιδας στους έφηβους άνδρες ηλικίας 16-19 ετών είναι περίπου 1 στις 15.000 μετά την 3η δόση του εμβολίου της Pfizer/BioNTech. Η ίδια έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Circulation παρατήρησε ότι τα περιστατικά μυοκαρδίτιδας είναι συνήθως ήπια. Αρκετές προηγούμενες μελέτες και αναφορές από διάφορους οργανισμούς υγείας είχαν παρατηρήσει πιθανή σύνδεση ανάμεσα στα mRNA εμβόλια της COVID-19 και την εμφάνιση μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα στους άνδρες νεαρής ηλικίας. Η μυοκαρδίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή του μυοκαρδίου, προκαλείται τυπικά από διάφορες ιογενείς λοιμώξεις. Η νόσος είναι σχετικά σπάνια, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επηρεάσει μακροπρόθεσμα την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς. Ένα επεισόδιο μυοκαρδίτιδας μπορεί να υποχωρήσει χωρίς θεραπεία ή να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο μυοκάρδιο. Σύμφωνα με δεδομένα από το American Heart Association, η συχνότητα της μυοκαρδίτιδας στο γενικό πληθυσμό είναι περίπου 10-20 ανά 100.000. Προσφάτως, δημοσιεύτηκαν δεδομένα από το υπουργείο υγείας του Ισραήλ σχετικά με τη συχνότητα της μυοκαρδίτιδας μετά την 1η και τη 2η δόση του εμβολίου της Pfizer/BioNTech. Τα δεδομένα αυτά έδειξαν ότι η μυοκαρδίτιδα ως επιπλοκή του εμβολίου είναι εξαιρετικά σπάνια, ωστόσο εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρούς άνδρες μετά τη 2η δόση του εμβολίου, γεγονός που δείχνει ότι πιθανώς υπάρχει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Οι παραπάνω παρατηρήσεις δημιούργησαν ανησυχία σχετικά με την εμφάνιση μυοκαρδίτιδας μετά την 3η δόση. «Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε καλύτερα τη σύνδεση ανάμεσα στη μυοκαρδίτιδα και τα εμβόλια της COVID-19 έτσι ώστε να μπορούμε να προστατεύσουμε αυτούς που κινδυνεύουν περισσότερο», αναφέρουν οι συγγραφείς της νέας μελέτης. Από τις 31 Ιουλίου του 2021 μέχρι τις 5 Νοεμβρίου του 2021 σχεδόν 4 εκατομμύρια ενήλικες στο Ισραήλ έκαναν την 3η δόση του εμβολίου της Pfizer, εκ των οποίων το 48.7% ήταν άνδρες. Εξετάζοντας τα άτομα που εμβολιάστηκαν 30 ημέρες μετά τη χορήγηση της αναμνηστικής δόσης, οι επιστήμονες της παρούσας μελέτης διαπίστωσαν ότι: Παρατηρήθηκαν συνολικά λιγότερα από 100 περιστατικά μυοκαρδίτιδας (91), εκ των οποίων τα 35 εμφανίστηκαν εντός 30 ημερών από τη χορήγηση της αναμνηστικής δόσης με το εμβόλιο της Pfizer/BioNTech. 28 περιστατικά μυοκαρδίτιδας ήταν πιθανά ή επιβεβαιωμένα, εκ των οποίων τα 18 εμφανίστηκαν εντός 7 ημερών από την αναμνηστική δόση του εμβολίου της Pfizer/BioNTech. Και τα 28 περιστατικά μυοκαρδίτιδας ήταν ήπια και οι ασθενείς ανάρρωσαν με 3.5 ημέρες νοσηλείας κατά μέσο όρο. Σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, ο κίνδυνος εμφάνισης μυοκαρδίτιδας ήταν 9 φορές υψηλότερος στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Τον υψηλότερο κίνδυνο μυοκαρδίτιδας είχαν οι άνδρες ηλικίας 16-19 ετών (6 στους 100.000) και ακολούθησαν οι άνδρες 20-24 ετών (5.21 στους 100.000), 30-39 ετών (1.81 στους 100.000) και 25-29 ετών (0.79 στους 100.000). Ο κίνδυνος εμφάνισης μυοκαρδίτιδας ήταν σημαντικά μειωμένος στην 3η δόση συγκριτικά με τη 2ησε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Το γεγονός αυτό αποδίδεται πιθανώς στη διάφορα ανάμεσα στη χορήγηση των δόσεων. Συγκεκριμένα, οι 2 πρώτες δόσεις χορηγούνται με διαφορά 3 εβδομάδων, ενώ η τρίτη δόση χορηγήθηκε πολύ αργότερα. Η επιστημονική ομάδα υποστήριξε ότι θα πρέπει να γίνουν άμεσα και νέες μελέτες προκειμένου να εξερευνηθούν περισσότερο οι μηχανισμοί που οδηγούν σε εμφάνιση μυοκαρδίτιδας στους νεαρούς άνδρες. Επιμέλεια:Αντώνιος Δημητρακόπουλος MD, PhD, Ειδικός Παθολόγος Διευθυντής Γ’ Παθολογικής Κλινικής Ερρίκος Ντυνάν HC, ΕΔΙΠ Παθολογίας-Ανοσολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Πηγή: https://pathologia.eu/enimerosi/koronaios/emvolia-covid-19-nea-dedomena-apo-to-israil-gia-ta-pososta-myokarditidas/

Categories:

η αξία της Μεσογειακής δίαιτας

Τροφή και διατροφή: η αξία της Μεσογειακής δίαιτας ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Κοχιαδάκης Γεώργιος Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022

Ο Πυθαγόρας είχε περιγράψει μια ισορροπημένη διατροφή βασισμένη σε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά και γαλακτοκομικά. Σχεδόν 2.500 χρόνια μετά, αυτή παραμένει η ιδανικότερη επιλογή για τη θωράκιση του οργανισμού Η τροφή του ανθρώπου είναι συνυφασμένη με την επιβίωση. Οι μακρινοί μας πρόγονοι, τροφοσυλλέκτες, αρχικά ως κυνηγοί και αργότερα ως γεωργοί, είχαν κύριο μέλημα την ανεύρεση τροφής για την καθημερινή τους επιβίωση. Τότε, δεν υπήρχε η πολυτέλεια ούτε και η γνώση για την επιλογή της τροφής. Η διατροφή όμως (η επιλογή της τροφής του ανθρώπου με κριτήριο τα ποιοτικά της στοιχεία), εξελίχθηκε πολύ αργότερα, με την πρόοδο της επιστημονικής γνώσης και συνδέεται άρρηκτα με την υγεία, την ευζωία και την μακροζωία. Ο ανθρώπινος οργανισμός, προκειμένου να επιβιώσει και να διατηρήσει την δομή του, μια δομή που τον καθιστά το πολυπλοκότερο σύστημα στο Σύμπαν, απαιτεί ενέργεια, ενέργεια που προέρχεται από τις τροφές. Η ενέργεια αυτή χρησιμοποιείται στην διαρκή προσπάθεια να αντισταθεί το σώμα στην συνεχή τάση της φύσης για αποδιοργάνωση και αταξία. Ωστόσο, η θρεπτική αξία των τροφών δεν συνδέεται πάντα άμεσα με το ενεργειακό τους περιεχόμενο. Πολλά θρεπτικά συστατικά χρησιμεύουν όχι μόνο στην παροχή ενέργειας, αλλά και στην διευκόλυνση της άμυνας του οργανισμού στις διαβρωτικές επιδράσεις του περιβάλλοντος, που οδηγούν στην γήρανση. Διατροφή και γήρανση Η Μοριακή Ιατρική, έχει επισημάνει πλέον σήμερα δύο κυρίως μηχανισμούς γήρανσης: ♦ Ο πρώτος μηχανισμός έχει σχέση με τα χρωμοσώματα των κυττάρων και ειδικότερα το μήκος της άκρης τους ,των τελομερών. Οταν βραχυνθούν πολύ τα τελομερή, καθίσταται αδύνατος ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων. Μάλιστα, σε πειράματα σε ποντίκια που κατόρθωσαν να διατηρήσουν το μήκος των τελομερών, παρατηρήθηκε παράταση της διάρκειας ζωής έως και 25%! ♦ Ο δεύτερος μηχανισμός έχει σχέση με τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν οξείδωση και δυσλειτουργία των πρωτεϊνών και του DNA των κυττάρων, με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση εκφυλιστικών νόσων όπως η αθηρωμάτωση και ο καρκίνος. Αλλά ποιος είναι ο ρόλος της διατροφής στην ευζωία και στην μακροζωία; Ηδη πριν 2.500 χρόνια, ο Πυθαγόρας o Σάμιος, περιέγραψε για πρώτη φορά μια ισορροπημένη διατροφή, που προσομοιάζει με την σημερινή περίφημη Μεσογειακή δίαιτα. Η δίαιτα που πρότεινε και ακολουθούσε ο Πυθαγόρας περιλάμβανε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά και ελάχιστα γαλακτοκομικά. Τα δημητριακά ειδικότερα, ήταν η βάση της διατροφής κατά την αρχαιότητα, όπως αναφέρει και ο Ησίοδος αλλά και η κύρια τροφή των Πυθαγόρειων, οι οποίοι έτρωγαν “για μεσημεριανό, μόνο ψωμί και μέλι”… Το 1677, ένας Επίσκοπος (Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών), ο Ιωσήφ Γεωργιρίνης, είχε επισημάνει το φαινόμενο της μακροζωίας των κατοίκων της Ικαρίας και το συνέδεσε και με τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων του νησιού, περιγράφοντάς τες σε βιβλίο που εξέδωσε στο Λονδίνο. Ειδικότερα σε ό,τι αφορούσε την λιτή διατροφή, τις λίγες θερμίδες, τα δημητριακά, το λάδι, τα ψάρια, το λίγο κρασί και το ελάχιστο ζωικό κρέας. Η Μεσογειακή διατροφή, που παρουσιάστηκε την δεκαετία του 1970, πληροί τις προϋποθέσεις για να προσφέρει τόσο την ενέργεια, όσο και τα θρεπτικά εφόδια για την υγεία του οργανισμού και την διατήρηση της ομοιόστασης του. Πρόκειται για μία υγιεινή διατροφική προσέγγιση, που έχει βάση τη μείωση της κατανάλωσης λιπαρών ζωικής προέλευσης και χοληστερόλης, με την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ της πρόσληψης και της κατανάλωσης ενέργειας και χαρακτηρίζεται από την ισορροπημένη κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά και ακόρεστα λίπη. Η κατανομή των τροφών στην Μεσογειακή διατροφή, σε αδρές γραμμές, είναι η ακόλουθη: 55-60% υδατάνθρακες εκ των οποίων το 80% αναφέρεται σε σύνθετους υδατάνθρακες. 10-15% πρωτεΐνες, εκ των οποίων περίπου το 60% προέρχεται από πηγές ζωικής προέλευσης 30-35% λίπος (κυρίως ελαιόλαδο) Την τελευταία δεκαετία, οργανώσαμε μεγάλη επιδημιολογική μελέτη, την μελέτη ΙΚΑΡΙΑ, για να μελετήσουμε επί τόπου με επιστημονικές μεθόδους, το φαινόμενο της μακροζωίας στην Ικαρία. Μελετήθηκε και μελετάται μεγάλος αριθμός κατοίκων μεγάλης ηλικίας και τα ευρήματα συγκρίνονται με άλλους πληθυσμούς της χώρας μας αλλά και παγκοσμίως. Τα ευρήματα είναι σημαντικά και από αυτά έχει προκύψει μεγάλος αριθμός δημοσιεύσεων σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά και ανακοινώσεων στα μεγαλύτερα ιατρικά συνέδρια. Επισημάναμε διατροφικούς παράγοντες που συνδέονται με την μακροζωία και ειδικότερα την σχέση της Μεσογειακής διατροφής, με την κατανάλωση πολλών λαχανικών, οσπρίων, φρούτων, ψαριών, ελαιόλαδου, μελιού, με λιγότερο κρέας και λίγες θερμίδες ημερησίως. Ελαιόδεντρα στην Κυπαρισσία, Πελοπόννησος (SOOC) Το ελαιόλαδο. Είναι πολύτιμο συστατικό της διατροφής, πλούσιο σε στοιχεία που προσφέρουν προστασία από την οξειδωτική δράση των ελευθέρων ριζών. Επίσης, έχει φανεί ότι η Μεσογειακή διατροφή, κυρίως δια του ελαιόλαδου, σχετίζεται με αυξημένο μήκος τελομερών στα λευκά αιμοσφαίρια, σημαντικό εύρημα καθώς τα κύτταρα αυτά είναι συνήθως και εκτεθειμένα σε υψηλά επίπεδα ελεύθερων ριζών, στα πλαίσια της παρουσίας τους σε περιοχές φλεγμονής. Ακόμα, τα μονοακόρεστα λιπαρά που περιέχει, ενεργοποιούν πρωτεΐνες-ρυθμιστές της κυτταρικής λειτουργίας. Τέλος, το ελαιόλαδο προάγει την αυτοκάθαρση των κυττάρων μέσω της αποδόμησης στοιχείων που δυσλειτουργούν. Επισημαίνεται, ότι το ελαιόλαδο πρέπει κατά το δυνατόν να καταναλώνεται ωμό για να έχει τα πλεονεκτήματά του και πάντως όχι τηγανισμένο, καθώς αυτός ο τρόπος παρασκευής αλλοιώνει τις ιδιότητες των λιπαρών οξέων του, σε βαθμό που το καθιστά επιβλαβές για την καρδιαγγειακή υγεία – τα λεγόμενα trans λιπαρά οξέα που προάγουν την συσσώρευση χοληστερόλης στις κυτταρικές μεμβράνες και τον σχηματισμό αθηρωματικών πλακών. Επιπλέον, το μέλι, χαρακτηριζόμενο ως “ιξώδης χρυσός”, έχει αξιοσημείωτες ιδιότητες. Καταρχήν η αντιβακτηριακή του δράση τεκμαίρεται και από το γεγονός, ότι μέλι που βρέθηκε ως προσφορά στους τάφους των Φαραώ (!) ήταν ακόμα βρώσιμο! Επίσης έχει βρεθεί, ότι σε μελισσοκόμους, το μήκος των τελομερών ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένο σε σχέση με άνδρες άλλων επαγγελμάτων, πιθανώς λόγω κατανάλωσης προϊόντων μελιού. Είναι δε γνωστό ότι η βασίλισσα της κυψέλης, που καταναλώνει βασιλικό πολτό, έχει σημαντικά μεγαλύτερη μακροζωΐα από το λοιπό πληθυσμό της κυψέλης. Το μέλι έχει αξιοσημείωτες ιδιότητες Τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ω-3), που υπάρχουν σε λιπαρά ψάρια, έχουν σημαντικές αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Επίσης συμβάλλουν στην πρόληψη αρρυθμιών και αιφνίδιου θανάτου σε άτομα με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο και μετά από έμφραγμα. Αυτή η ευεργετική δράση τους ίσως έχει σχέση με σταθεροποίηση των κυτταρικών μεμβρανών και την λειτουργία των πρωτεϊνών που καθορίζουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του μυοκαρδίου. Το μαγνήσιο και το σελήνιο, δύο ιχνοστοιχεία που περιέχονται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και θαλασσινά, αντίστοιχα, έχουν καίριους ρόλους στην ομαλή λειτουργία των κυττάρων. Το μαγνήσιο είναι μέρος της αλυσίδας παραγωγής ενέργειας και το σελήνιο επιδιορθώνει την οξειδωτική βλάβη σε στα κύτταρα του οργανισμού. Είναι σαφές, ότι ο σημερινός άνθρωπος, επιθυμεί να ζήσει και όχι απλώς να επιβιώσει. Η ευζωία και η μακροζωία είναι ο βασικός στόχος του και όχι η επιβίωση. Στον στόχο αυτό, ο άνθρωπος έχει αρωγό την επιστήμη, που έρχεται να τεκμηριώσει τις παρατηρήσεις, σχετικά με την αξία της διατροφής. Η ευζωία περιλαμβάνει εκτός από την διατήρηση της υγείας, την απόλαυση της τροφής που σχετίζεται με την γεύση και την εμφάνιση. Η μακροζωία του ανθρώπου τέλος, είναι ο τελικός στόχος. Ενας στόχος, που συνδέεται και με μια υγιεινή διατροφή, όπως αυτή συστήνεται από την σύγχρονη επιστήμη… * O Χριστόδουλος Στεφανάδης είναι καθηγητής Καρδιολογίας και βουλευτής Σάμου της ΝΔ Πηγή: https://protagon.gr/themata/trofi-kai-diatrofi-i-aksia-tis-mesogeiakis-diaitas-44342511068

Categories:

17 Μαΐου 2022 Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης

Νικάμε την υπέρταση, κερδίζουμε περισσότερα και καλύτερα χρόνια ζωής H υπέρταση – ή σταθερά αυξημένη δηλαδή αρτηριακή πίεση- αποτελεί την πιο συχνή χρόνια νόσο και έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες θνησιμότητας, νοσηρότητας και κακής ποιότητας ζωής. Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί σημαντικό παράγοντα θνησιμότητας και νοσηρότητας διότι συνδέεται ισχυρά με την εμφάνιση στεφανιαίων συνδρόμων και εμφραγμάτων, αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, νεφρικής ανεπάρκειας και τύφλωσης. Υπολογίζεται ότι περίπου 1,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από αρτηριακή υπέρταση παγκοσμίως από τους οποίους λιγότεροι από 1 στους 5 την έχει ρυθμίσει επαρκώς. Από τους πιο σημαντικούς παράγοντες εμφάνισης υπέρτασης είναι η κακή διατροφή, η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ και η παχυσαρκία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λαμβάνοντας υπόψη την μεγάλη σημασία της αρτηριακής υπέρτασης στην κακή υγεία του πληθυσμού, έβαλε στόχο την μείωση της κατά 25% στα επόμενα χρόνια. Για αυτό το σκοπό εξήγγειλε δράσεις και καθιέρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης στις 17 Μαΐου. Η υπέρταση είναι σιωπηλή νόσος χωρίς συμπτώματα ή ενοχλήματα Η υπέρταση είναι μια ασυμπτωματική νόσος με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να έχουν υπέρταση και να μην το ξέρουν. Για αυτό αποκαλείται και ‘σιωπηλός δολοφόνος’. Η υπέρταση δεν δίνει προειδοποιητικά σημεία παρά μόνο όταν έχει κάνει σημαντικές βλάβες στα ζωτικά όργανα του ασθενούς όποτε τα συμπτώματα προκαλούνται από τις επιπλοκές της.Όταν τα συμπτώματα συμβαίνουν αποτελούν εκδηλώσεις από διαταραχές της λειτουργίας των ζωτικών οργάνων π.χ. πρωινοί πονοκέφαλοι, αίσθημα ταχυπαλμίας ή αρρυθμίας, διαταραχές όρασης, εμβοές ώτωνκ.λ.π. Επίσης η σοβαρή υπέρταση μπορεί να προκαλέσει αδυναμία, εύκολη κόπωση, άγχος, θωρακικό άλγος κ.λ.π. Για τους παραπάνω λόγους, ο μόνος τρόπος για να μη ξεφύγει της προσοχής και διάγνωσης μας είναι η τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης ιδιαίτερα μετά τα 65 έτη. Παρόλο που η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να γίνει με αυτόματα πιεσόμετρα σωστά και γρήγορα στο σπίτι και είναι αυτό που συνιστούμε, εντούτοις χρειάζεται να εκτιμηθεί και από το γιατρό για να υπολογισθεί ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος του ασθενούς και να δοθούν οι απαραίτητες οδηγίες. Αντιμετώπιση αρτηριακής υπέρτασης Η σύγχρονη ιατρική έχει πολλά όπλα για την επιτυχή ρύθμιση της υπέρτασης και την αντιμετώπιση των επιπλοκών της. Βασικός ρυθμιστικός παράγοντας όλου αυτού είναι η σωστή συνεργασία γιατρού και ασθενούς. Ο υπερτασικός ασθενής πρέπει να κατανοήσει και να εφαρμόσει ένα υγιεινό τρόπο ζωής, ο οποίος όχι μόνο θα βοηθήσει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης αλλά και στη σημαντική μείωση της πιθανότητας να υποστεί στο μέλλον ένα έμφραγμα, καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκεφαλικό. Έτσι θεωρείται αδιαπραγμάτευτη σε αυτούς τους ασθενής η διακοπή του καπνίσματος, η μείωση της κατανάλωσης άλατος και αλκοόλ καθώς και η υιοθέτηση φυσικής άσκησης στην καθημερινότητα τους. Ιδιαίτερα όσον αφορά το αλάτι, ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη ποσότητα προσλαμβάνεται από ‘κρυφές πηγές΄ και όχι μόνο από το μαγειρικό αλάτι και για αυτό θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένος στην ποσότητα άλατος των τροφίμων που αγοράζει ή αυτών που καταναλώνει εκτός σπιτιού. Τέλος οι φαρμακευτικές θεραπείες που έχουμε είναι πολλές, με πολλά ευεργετικά αποτελέσματα για το καρδιαγγειακό πέρα από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και με πολύ χαμηλό προφίλ παρενεργειών. Παράλληλα όλο και νέες θεραπείες έρχονται στο προσκήνιο καθημερινά ενισχύοντας τις δυνατότητες μας. Σημαντική παράμετρος όμως είναι η σωστή λήψη αυτών αφού φαίνεται από μελέτες ότι το 50% των ασθενών δεν παίρνει σωστά ή και καθόλου τα φάρμακά του. Όλα αυτά πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψιν από τα συστήματα υγείας και από την πολιτεία. Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία έχει να προτείνει και προωθεί στοχευμένες δράσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος διότι συνολικά οι επιπλοκές της υπέρτασης στοιχίζουν πολύ περισσότερο από τα άλλα νοσήματα όχι μόνο σε χρήματα αλλά κυρίως σε ανθρώπινες ζωές. Επιμέλεια: Ομάδα Εργασίας Αρτηριακής Υπέρτασης Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας Πηγή: https://www.hcs.gr/astheneis-koino/17-ma%ce%90ou-2022-pagkosmia-imera-ypertasis-nikame-tin-ypertasi-kerdizoume-perissotera-kai-kalytera-xronia-zois/

Categories:

Ηλεκτρονικά τσιγάρα και θρομβώσεις

Ηλεκτρονικά τσιγάρα και θρομβώσεις : Κλειδί η νικοτίνη στα υγρά ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021

Είναι γνωστός ο αντίκτυπος του καπνίσματος παραδοσιακών τσιγάρων στην καρδιά και τους πνεύμονες, αφού συχνά οδηγεί σε προβλήματα θρομβώσεων, καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Τώρα, μια νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα που περιέχουν νικοτίνη προκαλούν αντίστοιχα προβλήματα με θρομβώσεις στο αίμα, όπως τα κανονικά τσιγάρα. Ο δρ. Gustaf Lyytinen, από το Νοσοκομείο Helsingborg και ερευνητής στο Ινστιτούτο Karolinska της Σουηδίας, υποστηρίζει ότι τα προϊόντα ατμού, τα οποία χρησιμοποιούν την ίδια εθιστική χημική ουσία (νικοτίνη) που υπάρχει στα κανονικά τσιγάρα οδηγούν στον σχηματισμό θρόμβων αίματος και στην αδυναμία των αιμοφόρων αγγείων να επεκταθούν και να διαστέλλονται σωστά. Επιπλέον, μελέτη σε περιστασιακούς καπνιστές, που έκαναν μόλις 30 ρουφηξιές ηλεκτρονικού τσιγάρου, έδειξε ότι ο καρδιακός ρυθμός του χρήστη και η πίεση του αίματος αυξάνονται επίσης μετά το άτμισμα. Η ερευνητική ομάδα λέει ότι, βραχυπρόθεσμα, αυτά τα αποτελέσματα είναι παρόμοια με τον αντίκτυπο του καπνίσματος κανονικών τσιγάρων με νικοτίνη. Μετά από μακροχρόνια χρήση, οι ερευνητές προσθέτουν ότι οι καπνιστές και των δύο προϊόντων (σ.σ. κανονικά τσιγάρα και ηλεκτρονικά τσιγάρα) κινδυνεύουν από καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά επεισόδια. Τι επίδραση έχουν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα στο αίμα Οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν 22 υγιείς άνδρες και γυναίκες μεταξύ 18 και 45 ετών, που ανέφεραν ότι ήταν περιστασιακά καπνιστές. Κάθε άτομο πήρε 30 ρουφηξιές από ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο το οποίο περιείχε νικοτίνη και στην συνέχεια πήρε 30 ρουφηξιές από ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο χωρίς νικοτίνη μια εβδομάδα αργότερα. Η ομάδα του δρ. Lyytinen συνέλεξε δείγματα αίματος πριν και μετά από κάθε πείραμα ηλεκτρονικού τσιγάρου. Επίσης, έθεσαν την ομάδα σε ειδικές εξετάσεις που σχεδιάστηκαν για να μετρήσουν την ροή του αίματος και την κυκλοφορία του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων. Κατά μέσο όρο, οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν: αύξηση 23% στους θρόμβους αίματος μόλις 15 λεπτά μετά την χρήση ενός ηλεκτρονικού τσιγάρου γεμάτου νικοτίνη. Αυτά τα επίπεδα επανήλθαν στο φυσιολογικό μετά από περίπου μία ώρα αυξήσεις των καρδιακών παλμών κάθε εθελοντή, από 66 παλμών/λεπτό σε 73 παλμούς/λεπτό η αρτηριακή πίεση αυξήθηκε επίσης, πηγαίνοντας από 108 mmHg σε 117 mmHg κατά μέσο όρο Δεν υπάρχει ασφαλής εναλλακτική λύση για τη διακοπή του καπνίσματος; Η μελέτη δεν έδειξε τα ίδια αποτελέσματα αφότου οι συμμετέχοντες πήραν 30 ρουφηξιές από ηλεκτρονικά τσιγάρα χωρίς νικοτίνη. Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει μια σχέση μεταξύ της πρόσληψης νικοτίνης και των αυξημένων ορμονών, όπως η αδρεναλίνη, η οποία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε θρομβώσεις αίματος. “Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων που περιέχουν νικοτίνη έχουν παρόμοιες επιπτώσεις στον οργανισμό με το κάπνισμα παραδοσιακών τσιγάρων. Αυτή η επίδραση στους θρόμβους αίματος είναι σημαντική γιατί γνωρίζουμε ότι μακροπρόθεσμα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φραγμένα και στενότερα αιμοφόρα αγγεία και αυτό βέβαια θέτει τους χρήστες σε κίνδυνο καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών επεισοδίων”, δήλωσε ο δρ. Lyytinen. “Οι ζημιές που προκαλούνται από το κάπνισμα παραδοσιακών τσιγάρων, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων της νικοτίνης στον οργανισμό, είναι γνωστές. Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι σχετικά νέα, οπότε γνωρίζουμε πολύ λιγότερα για το τι κάνουν στον οργανισμό”, προσθέτει ο Jonathan Grigg, Πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου Καπνού της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Εταιρείας, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. “Μερικοί άνθρωποι μπορεί να επιλέγουν ηλεκτρονικά τσιγάρα στην προσπάθειά τους να κόψουν το κάπνισμα, επειδή τα ηλεκτρονικά τσιγάρα κυκλοφορούν στην αγορά ως ασφαλή. Αλλά αυτή η μελέτη προσθέτει στα ολοένα αυξανόμενα στοιχεία για τις βλαβερές συνέπειες των ηλεκτρονικών τσιγάρων. Άλλα βοηθήματα για τη διακοπή του καπνίσματος, τα οποία βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία και συνιστώνται από την Ευρωπαϊκή Αναπνευστική Εταιρεία (European Respiratory Society – ERS), όπως επιθέματα ή τσίχλες νικοτίνης, δεν έχουν ως αποτέλεσμα να εκτίθενται οι πνεύμονες σε υψηλές συγκεντρώσεις δυνητικά τοξικών ενώσεων”. Η έρευνα παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Εταιρείας. Πηγές: https://www.ersnet.org, https://consumer.healthday.com, https://www.studyfinds.org, https://www.iatropedia.gr/ygeia/ta-ilektronika-tsigara-mporei-na-prokalesoun-thromvoseis-sto-aima-kleidi-i-nikotini-sta-ygra/146762/

Categories:

ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΛΟΙΜΩΞΗ COVID-19

Κοχιαδάκης Γεώργιος Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021 Η λοίμωξη από τον κορωνοϊό SARS- CoV-2 (Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus-2) είναι υπεύθυνη για την ασθένεια Covid-19 (Corona Virus Disease-19) η οποία προκαλεί συνήθως ήπια συμπτωματολογία, κυρίως από το αναπνευστικό σύστημα. Σε μικρό ποσοστό ασθενών παρατηρείται σοβαρή επιβάρυνση της αναπνευστικής λειτουργίας με την εκδήλωση βαριάς πνευμονίας που μπορεί να συνοδεύεται από πολυοργανική ανεπάρκεια οδηγώντας συχνά τους ασθενείς στο θάνατο Σύμφωνα με τα τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) έχουν καταγραφεί πάνω από 213 εκατομμύρια επιβεβαιωμένα κιρούσματα και πάνω από 4,4 εκατομμύρια θάνατοι, καθιστώντας την ασθένεια Covid-19 ως μία από τις πιο θανατηφόρες πανδημίες της ανθρώπινης ιστορίας. Από αρχικές ακόμα παρατηρήσεις ήταν σαφές πως η ασθένεια Covid-19 δεν αποτελούσε μία νόσο αποκλειστικά του αναπνευστικού συστήματος αλλά επηρέαζε και άλλα όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Όσον αφορά τη σχέση της νόσου Covid-19 με το καρδιαγγειακό σύστημα, τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν πως η λοίμωξη από κορωνοϊό SARS- CoV-2 είναι πιο πιθανό να συμβεί σε ασθενείς με υποκείμενα καρδιαγγειακά νοσήματα όπως καρδιακή ανεπάρκεια, αρτηριακή υπέρταση και στεφανιαία νόσο, ιδίως αν πρόκειται για ηλικιωμένους ή/και άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Οι ασθενείς αυτοί φαίνεται να εμφανίζουν σοβαρότερα συμπτώματα της νόσου με υψηλά ποσοστά πνευμονίας, ενώ αποτελούν ένα ικανό ποσοστό των καταγραμμένων θανάτων. Η υποξυγοναιμία ως αποτέλεσμα της προσβολής των πνευμόνων και η πτώση της αρτηριακής πίεσης λόγω της γενικευμένης φλεγμονής είναι ορισμένοι από τους παράγοντες που επιβαρύνουν το καρδιαγγειακό σύστημα καθιστώντας τους καρδιοπαθείς μία ευάλωτη ομάδα που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και στενής περαιτέρω παρακολούθησης. Συχνά ασθενείς που νοσούν ή έχουν αναρρώσει από Covid-19 αναφέρουν συμπτώματα όπως ζάλη, δύσπνοια, θωρακικό άλγος και αίσθημα παλμών που θα μπορούσαν να αποδοθούν σε ένα ικανό ποσοστό σε προσβολή του καρδιαγγειακού συστήματος. Νεότερα δεδομένα αναδεικνύουν τη συχνή μυοκαρδιακή βλάβη των ασθενών με Covid-19 με αυξημένα ποσοστά τροπονίνης. Η βλάβη αυτή, και με βάση τη γνώση μας από άλλους ιούς, θα μπορούσε να αποδοθεί σε απευθείας δράση του κορωνοϊού στα μυοκαρδιακά κύτταρα, η σύνδεση του οποίου επάγεται από τους καρδιακούς υποδοχείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης, ή πιθανότερα στο πλαίσιο της υπέρμετρης φλεγμονώδους αντίδρασης που προκαλεί η νόσος Covid-19. Η φλεγμονώδης αυτή αντίδραση θα μπορούσε θεωρητικά τουλάχιστον να προκαλέσει ρήξη αθηρωματικής πλάκας στις στεφανιαίες αρτηρίες οδηγώντας σε έμφραγμα του μυοκαρδίου και επιβαρύνοντας σαφέστατα την κλινική πορεία του ασθενούς. Θα πρέπει εδώ να τονιστεί βέβαια ότι ο συνηθέστερος παθοφυσιολογικός μηχανισμός εκδήλωσης εμφράγματος του μυοκαρδίου στους ασθενείς με Covid-19 είναι η ανισσοροπία μεταξύ προσφοράς και αναγκών του μυοκαρδίου σε οξυγόνο ως αποτέλεσμα της αυξημένης καρδιακής συχνότητας, της υποξυγοναιμίας και της συχνά παρατηρούμενης αναιμίας. Κατά τη διάρκεια της οξείας νόσησης, τα αυξημένα επίπεδα τροπονίνης, όταν συνοδεύονται από ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις, συνδέονται με χειρότερη έκβαση αυτών των ασθενών. Επιπρόσθετα, η συστηματική φλεγμονή προσβάλει το ενδοθήλιο των αγγείων με προδιάθεση για την ανάπτυξη επικίνδυνων θρόμβων, ενώ παράλληλα επηρεάζεται η σωστή αιμάτωση των οργάνων. Επιπλέον, οι ασθενείς εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά κολπικής μαρμαρυγής. Αντικείμενο εντατικής έρευνας και προβληματισμού το τελευταίο διάστημα αποτελεί η δημιουργία ή όχι μόνιμης βλάβης στο μυοκάρδιο των ασθενών που ανέρρωσαν από Covid-19. Οι μακροπρόθεσμες καρδιαγγειακές συνέπειες της λοίμωξης Covid-19 είναι λογικό να μην έχουν με σαφήνεια περιγραφεί αφού η έναρξη της πανδημίας είναι πρόσφατη. Μία μελέτη ασθενών χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου που εμφάνισαν υψηλές τιμές τροπονίνης κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους είχαν σε σύγκριση με υγιή άτομα χαμηλότερα κλάσματα εξώθησης της αριστερής και δεξιάς κοιλίας, καθώς και εκτεταμένη ίνωση στο μυοκάρδιο στην μαγνητική απεικόνιση. Το κατά πόσο τα ευρήματα αυτά θα επηρεάσουν την πρόγνωση των ασθενών αναμένεται να αποδειχθεί. Από τα ανωτέρω είναι σαφές πως τα άτομα που ανέρρωσαν από λοίμωξη Covid-19, ανεξάρτητα αν πάσχουν από κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την πιθανή εμφάνιση καρδιακών επιπλοκών. Ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να τονίσει στους ασθενείς ότι στην περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων όπως συγκοπή, προκάρδιο άλγος, ανεξήγητη δύσπνοια και αίσθημα παλμών να αναζητήσουν άμεσα ιατρική βοήθεια. Κρίνεται σκόπιμο λόγω της συχνής υποκλινικής προσβολής του μυοκαρδίου οι ασθενείς που ανέρρωσαν να υποβάλλονται σε τακτικό καρδιολογικό έλεγχο που θα περιλαμβάνει λήψη ιστορικού, κλινική εξέταση, υπέρηχο καρδιάς, ηλεκτροκαρδιογράφημα και μέτρηση τροπονίνης. Για την καλύτερη παρακολούθηση των ασθενών που έχουν αναρρώσει από Covid-19 είναι σκόπιμη η ανάπτυξη ειδικών ιατρείων Covid-19 που θα εξασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή παρακολούθηση και τη γρηγορότερη αναγνώριση πιθανών επιπλοκών. Τέλος θα πρέπει να τονιστεί πως η καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου Covid-19 είναι η πρόληψη με την εφαρμογή όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας καθως και ο εμβολιασμός. ΤΡΙΚΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ,Αν. Καθηγητής, Συντονιστής Διευθυντής Καρδιολογικής Κλινικής ΓΝΑ ΕΛΠΙΣ Πηγή: https://www.protothema.gr/blogs/athanasios-trikas/article/1155796/loimoxi-covid-kai-kardia-diahroniki-parakolouthisi/

Categories:

Mυοκαρδίτιδα και Περικαρδίτιδα μετά την πρώτη ή/και τη δεύτερη δόση των m RNA εμβολίων

Αναρτήθηκε απο : ΚΟΧΙΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021 Καθώς η διαδικασία εμβολιασμού έναντι της COVID-19 συνεχίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο αυξάνονται και οι αναφορές για επιπλοκές από τον εμβολιασμό. Πρόσφατα αναφέρθηκαν περιστατικά μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας μετά την πρώτη ή/και τη δεύτερη δόση των m RNA εμβολίων που αναστάτωσαν τους πολίτες αλλά και την ιατρική κοινότητα. Θεωρήσαμε σκόπιμο λοιπόν να ανασκοπήσουμε τη βιβλιογραφία σχετικά με αυτές τις παρενέργειες αλλά και να δώσουμε το ερέθισμα για περαιτέρω έρευνα στα μέλη της ΕΚΕ. Oι περιπτώσεις περικαρδίτιδας ή μυοκαρδίτιδας που συνδέονται χρονικά με τον εμβολιασμό COVID-19 αν και παραμένουν σπάνιες αντιπροσωπεύουν δύο ξεχωριστά σύνδρομα. Η μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται συνήθως αμέσως μετά τον εμβολιασμό σε νεότερους ασθενείς και κυρίως μετά τη δεύτερη δόση, ενώ η περικαρδίτιδα εμφανίζεται αργότερα σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, είτε μετά την πρώτη είτε μετά τη δεύτερη δόση. Οι Diaz και συνεργάτες δημοσίευσαν στις 4 Αυγούστου στο JAMA τη μελέτη τους σε αρχεία 2.000.287 ατόμων που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση εμβολίου έναντι της COVID-19 σε 40 νοσοκομεία στην Ουάσινγκτον, το Όρεγκον, τη Μοντάνα και την Καλιφόρνια. Η διάμεση ηλικία της ομάδας ήταν τα 57 έτη και το 59% ήταν γυναίκες. Λίγο περισσότερο από τα τρία τέταρτα (77%) έλαβαν περισσότερες από μία δόσεις. Οι περισσότεροι ασθενείς έλαβαν τα εμβόλια mRNA που κατασκευάστηκαν από την Pfizer (53%) και τη Moderna (44%) και μόνο το 3% έλαβε το εμβόλιο Johnson & Johnson. Τα αρχεία έδειξαν ότι 20 άτομα είχαν μυοκαρδίτιδα που σχετίζεται με το εμβόλιο (1,0 ανά 100.000) και 37 είχαν περικαρδίτιδα (1,8 ανά 100.000). Μια πρόσφατη έκθεση, βασισμένη σε δεδομένα από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (Centers for Disease Control and Prevention -CDC) Vaccine Adverse Events Reporting System (VAERS), πρότεινε μια συχνότητα εμφάνισης μυοκαρδίτιδας περίπου 4,8 περιστατικών ανά 1 εκατομμύριο μετά τη λήψη του εμβολίου mRNA έναντι της COVID-19. Η νέα μελέτη δείχνει ένα «παρόμοιο μοτίβο» αν και η συχνότητα της μυοκαρδίτιδας παρουσιάζεται υψηλότερη. Οι ερευνητές θεωρούν ότι αυτή η διαφορά οφείλεται στο ότι η μυοκαρδίτιδα σαν επιπλοκή δηλώνεται λιγότερο συχνά απ’ ότι πραγματικά συμβαίνει. Επίσης στη μελέτη των Diaz και συνεργάτες, η περικαρδίτιδα παρουσιάζεται συχνότερα από τη μυοκαρδίτιδα σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας. Περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας Οι 20 περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας εμφανίστηκαν κατά μέσο όρο 3,5 ημέρες μετά τον εμβολιασμό (11 μετά το εμβόλιο Moderna και 9 μετά το εμβόλιο Pfizer), οι 15 (75%) ήταν άνδρες και η μέση ηλικία ήταν τα 36 έτη. Τέσσερα άτομα (20%) εμφάνισαν συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μετά την πρώτη δόση και 16 (80%) μετά τη δεύτερη δόση. Δεκαεννέα από τους ασθενείς (95%) εισήχθησαν στο νοσοκομείο και όλοι πήραν εξιτήριο μετά από διάμεσο 2 ημερών. Κανένας από τους 20 ασθενείς δεν επανεισήχθη και κανένας δεν πέθανε. Δύο προχώρησαν στη δεύτερη δόση εμβολίου μετά την εμφάνιση μυοκαρδίτιδας χωρίς επιδείνωση των συμπτωμάτων. Κατά την τελευταία επανεξέταση (follow-up) (διάμεσος, 23,5 ημέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων), 13 ασθενείς (65%) είχαν υποχώρηση των συμπτωμάτων μυοκαρδίτιδας και επτά (35%) βελτιώνονταν. Περιπτώσεις περικαρδίτιδας Τα 37 περιστατικά περικαρδίτιδας εμφανίστηκαν κατά μέσο όρο 20 ημέρες μετά τον πιο πρόσφατο εμβολιασμό COVID-19. Οι 23 (62%) εμβολιάσθηκαν με Pfizer, 12 (32%) με Moderna και 2 (5%) με το εμβόλιο J. Δεκαπέντε ανέπτυξαν περικαρδίτιδα μετά την πρώτη δόση εμβολίου (41%) και 22 (59%) μετά τη δεύτερη. Είκοσι επτά (73%) των περιπτώσεων εμφανίστηκαν σε άνδρες με διάμεση ηλικία τα 59 έτη. Δεκατρείς (35%) ασθενείς εισήχθησαν στο νοσοκομείο, κανένας στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Η μέση παραμονή στο νοσοκομείο ήταν 1 ημέρα. Επτά ασθενείς με περικαρδίτιδα έλαβαν και δεύτερη δόση. Κανένας ασθενής δεν πέθανε. Κατά την τελευταία επανεξέταση (follow-up) (διάμεσος, 28 ημέρες), επτά ασθενείς (19%) παρουσίασαν υποχώρηση των συμπτωμάτων και 23 (62%) παρουσίασαν βελτίωση. Οι ερευνητές υπολόγισαν επίσης ότι ο μέσος μηνιαίος αριθμός περιπτώσεων μυοκαρδίτιδας ή μυοπερικαρδίτιδας κατά την περίοδο προ του εμβολιασμού Ιανουαρίου 2019 έως Ιανουαρίου 2021 ήταν 16,9 (95% CI, 15,3 – 18,6) σε σύγκριση με 27,3 (95% CI, 22,4 – 32,9) κατά τη διάρκεια της περιόδου εμβολιασμού από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο 2021 ( P <.001). Ο μέσος αριθμός περιστατικών περικαρδίτιδας κατά τις ίδιες περιόδους ήταν 49,1 (95% CI, 46,4 – 51,9) και 78,8 (95% CI, 70,3 – 87,9), αντίστοιχα ( P <.001). Στα τέλη Ιουνίου, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) πρόσθεσε μια προειδοποίηση στα δελτία πληροφοριών που συνοδεύουν τα εμβόλια mRNA έναντι της COVID-19, των εταιρειών Pfizer και Moderna, που προειδοποιεί για τον σπάνιο κίνδυνο φλεγμονής της καρδιάς μετά τη χρήση τους. Ο ερευνητές τονίζουν ότι τα περιστατικά μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας παραμένουν ένα σπάνιο φαινόμενο μετά τον εμβολιασμό έναντι της COVID-19 και συστήνουν τα ακόλουθα: «Όταν συζητάμε τον εμβολιασμό με τους ασθενείς, πρέπει να τονίζουμε ότι τα εμβόλια είναι ασφαλή και αποτελεσματικά και στη σπάνια περίπτωση που εμφανίσουν περικαρδίτιδα ή μυοκαρδίτιδα η ανάρρωση είναι συνήθως ανώδυνη και ποτέ δεν οδηγεί στο θάνατο.» JAMA. Published online August 4, 2021. doi:10.1001/jama.2021.13443 Μυοκαρδίτιδα και Περικαρδίτιδα μετά τον εμβολιασμό για κάθε εμβόλιο Η μυοπερικαρδίτιδα μετά τον εμβολιασμό έχει αναφερθεί σποραδικά στην ιατρική βιβλιογραφία. Στις αρχές του 2021 παρουσιάσθηκε μια εμπεριστατωμένη περιγραφική ανάλυση της μυοπερικαρδίτιδας ως ανεπιθύμητο συμβάν (Vaccine Adverse Events Reporting System -VAERS) μετά από εμβόλια που έχουν λάβει άδεια για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. (Vaccine Volume 39, Issue 5, 29 January 2021, Pages 839-845) Οι ερευνητές εντόπισαν αναφορές στις ΗΠΑ για μυοπερικαρδίτιδα που ελήφθησαν από το VAERS κατά τη διάρκεια της περιόδου 1990–2018 που πληρούσαν τον ορισμό μυοπερικαρδίτιδας ή είχαν ιατρική κλινική διάγνωση μυοπερικαρδίτιδας και διαχώρισαν τις ηλικιακές ομάδες σε 3 κατηγορίες (<19, 19-49, ≥50 ετών), περιγράφοντας αναφορές κατά τη σοβαρή/μη σοβαρή κατάσταση, το φύλο, το χρόνο εμφάνισης συμπτωμάτων μετά τον εμβολιασμό, το εμβόλιο που χορηγήθηκε και την πιθανή έκθεση σε άλλες γνωστές αιτίες μυοπερικαρδίτιδας. Το VAERS έλαβε 620.195 αναφορές κατά την περίοδο 1990–2018: 708 (0,1%) πληρούσαν τον ορισμό της μυοπερικαρδίτιδας ή είχαν διαγνωστεί από ιατρό ως μυοπερικαρδίτιδα. Οι περισσότερες (79%) αναφορές μυοπερικαρδίτιδας αφορούσε άνδρες. Το 69% των περιπτώσεων χαρακτηρίσθηκαν ως σοβαρές. Το 72% εμφάνισε συμπτώματα ≤ 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Συνολικά, τα εμβόλια της ευλογιάς (59%) και του άνθρακα (23%) αναφέρθηκαν ως η συχνότερη αιτία μυοπερικαρδίτιδας. Εάν εξετάσουμε την επίπτωση ανά ηλικία, μεταξύ ατόμων ηλικίας <19 ετών, το εμβόλιο για Haemophilus influenzae τύπος β (22, 22%) και ηπατίτιδα Β (18, 18%) αναφέρονται ως η συχνότερη αιτία. Μεταξύ ατόμων ηλικίας 19-49 ετών συχνότερη αιτία αποτελεί το εμβόλιο της ευλογιάς (387, 79%). Μεταξύ των ατόμων ηλικίας ≥ 50 ετών συχνότερη αιτία αποτελεί το απενεργοποιημένο εμβόλιο της γρίπης (31, 36%) και του έρπητα ζωστήρα (19, 22%). Η ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε δυσανάλογα υψηλής συχνότητας αναφορά μυοπερικαρδίτιδας μόνο μετά από το εμβόλιο ευλογιάς. Εμβόλια mRNA COVID-19 σε εφήβους και νέους ενήλικες: Συζήτηση οφέλους – κινδύνου Χαρακτηριστικές είναι οι οδηγίες εμβολιασμού για τα νεαρά άτομα που παρουσίασαν μυοκαρδίτιδα ή περικαρδίτιδα πριν ή μετά τον εμβολιασμό έναντι της COVID-19 σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ ( Centers for Disease Control and Prevention -CDC). Το CDC προτείνει ανεπιφύλακτα τον εμβολιασμό όλων των νέων με ιστορικό μυοκαρδίτιδας ή περικαρδίτιδας. Συστήνει τον εμβολιασμό σε ασυμπτωματικούς νέους που παρουσίασαν περικαρδίτιδα μετά την πρώτη δόση αλλά δεν συστήνει ένθερμα προς το παρον τον εμβολιασμό με δεύτερη δόση στα άτομα που παρουσίασαν μυοκαρδίτιδα μετά την πρώτη δόση. Για τα άτομα αυτά χρειάζονται περισσότερα δεδομένα. https://www.cdc.gov/vaccines/acip/meetings/downloads/slides-2021-06/05-COVID- Wallace-508.pdf Πηγή: https://www.hcs.gr/default.aspx?pageid=1433

Categories:

Η πρώιμη αποκατάσταση του καρδιακού ρυθμού είναι προτιμητέα, σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κολπική μαρμαρυγή.

Η πρώιμη αποκατάσταση του καρδιακού ρυθμού είναι προτιμητέα, σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κολπική μαρμαρυγή. Αγγελική Ζαχαράκη Αναρτήθηκε απο : ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΖΑΧΑΡΑΚΗ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021 Εισαγωγή: Πολλοί ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κολπική μαρμαρυγή αντιμετωπίζουν καρδιαγγειακές επιπλοκές παρά τη βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή. Απαιτούνται επιπρόσθετες θεραπείες για τη μείωση των καρδιαγγειακών επιπλοκών, ειδικά σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και διατηρημένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (HFpEF). Μέθοδοι: Πρόκειται για υποανάλυση της τυχαιοποιημένης μελέτης EAST – AFNET 4 κατά την οποία αξιολογήθηκε η επίδραση της πρώιμης αποκατάστασης του φλεβοκομβικού ρυθμού (ERC, χρησιμοποιώντας αντιαρρυθμικά φάρμακα ή κατάλυση της κολπικής μαρμαρυγής με τη χρήση καθετήρων) σε σύγκριση με τη συνήθη αντιμετώπιση (UC, έλεγχος ρυθμού προς βελτίωση συμπτωμάτων) . Αποτελέσματα: Η μελέτη ανάλυση περιελάμβανε 798 ασθενείς (300 (37,6%) γυναίκες, διάμεση ηλικία 71,0 [64,0, 76,0] έτη, 785 με γνωστό LVEF). Η πλειοψηφία των ασθενών (n = 442) είχε HFpEF (LVEF≥50%, μέσος όρος LVEF 61%± 6,3%), οι υπόλοιποι είχαν καρδιακή ανεπάρκεια με μέτρια επηρεασμένο κλάσμα εξώθησης (n = 211; LVEF40-49%; μέση LVEF 44%± 2,9%) ή καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (n = 132; LVEF <40%; μέσο LVEF 31% ± 5,5%). Κατά τη διάρκεια της μέσης παρακολούθησης των 5,1 ετών, η σύνθετη πρωτογενής έκβαση καρδιαγγειακού θανάτου, εγκεφαλικού επεισοδίου ή νοσηλείας για επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας ή για οξύ στεφανιαίο σύνδρομο εμφανίστηκε λιγότερο συχνά σε ασθενείς τυχαιοποιημένους στο ERC (94/396, 5.7ανά 100 ασθενείς-έτη) σε σύγκριση με ασθενείς τυχαιοποιημένους στο UC (130/402, 7,9 ανά 100 έτη ασθενών, λόγος κινδύνου 0,74 [0,56-0,97], p = 0,03), που δεν μεταβάλλεται από την κατάσταση της καρδιακής ανεπάρκειας (interaction pvalue=0.63). Το κύριο αποτέλεσμα ασφάλειας (θάνατος, εγκεφαλικό επεισόδιο ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την αποκατάσταση του ρυθμού) εμφανίστηκε σε 71/396 (17,9%) ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τυχαιοποιημένους στο σκέλος ERC και σε 87/402 (21,6%) ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τυχαιοποιημένους στο σκέλος UC ( λόγος κινδύνου 0,85 [0,62-1,17], ρ = 0,33). Το κλάσμα εξωθήσεως της LV βελτιώθηκε και στις δύο ομάδες (μεταβολή του LVEF σε δύο χρόνια: ERC 5,3%± 11,6%, UC 4,9%± 11,6%, p = 0,43). Το σκέλος ERC βελτίωσε το σύνθετο αποτέλεσμα θανάτου ή νοσηλείας για επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Συμπεράσματα: Ο έλεγχος του καρδιακού ρυθμού αποφέρει κλινικό όφελος όταν ξεκινά μέσα σε ένα έτος από τη διάγνωση της κολπικής μαρμαρυγής, σε ασθενείς με σημεία ή συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας. Τι νέο μάθαμε ? • Η παρούσα υποανάλυση της τυχαιοποιημένης μελέτης EAST-AFNET 4 δεικνύει ότι η συστηματική, πρώιμη αποκατάσταση του καρδιακού ρυθμού χρησιμοποιώντας αντιαρρυθμικά φάρμακα ή κατάλυση, είναι ασφαλής και μειώνει τα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και καρδιακή ανεπάρκεια. • Το κλινικό όφελος του πρώιμου ελέγχου του καρδιακού ρυθμού, παρατηρήθηκε σε ασθενείς με διατηρημένο και μέτρια μειωμένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. • Η στρατηγική του πρώιμου ελέγχου του ρυθμού χρησιμοποίησε συνδυασμό αντιαρρυθμικών φαρμάκων και κατάλυσης AF με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες. • Η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας, τα συμπτώματα και η ποιότητα ζωής των ασθενών βελτιώθηκαν εξίσου και στις δύο στρατηγικές. Ποιο είναι το κλινικό μήνυμα; • Η μελέτη υποστηρίζει ότι ο πρώιμος έλεγχος του καρδιακού ρυθμού σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (με αντιαρρυθμικά φάρμακα ή κατάλυση AF) εντός ενός έτους από τη διάγνωση της κολπικής μαρμαρυγής, βελτιώνει την καρδιαγγειακή έκβαση. Επιμέλεια: Αγγελική Ζαχαράκη Καρδιολόγος Ηράκλειο Βιβλιογραφία: Early Rhythm Control Therapy in Patients with Atrial Fibrillation and Heart Failure 10.1161/CIRCULATIONAHA.121.056323

Categories:

 

Κοροναϊός: Η καρδιακή ανεπάρκεια ως επιπλοκή της λοίμωξης 

            Τι  πρέπει να γνωρίζουμε

Καταδεικνύεται η επιτακτική ανάγκη πρόληψης της νόσου ειδικά σε ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου.

Η συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης παραγόντων κινδύνου ή προϋπάρχουσας καρδιαγγεακής νόσου με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και θνητότητας σε ασθενείς με λοίμωξη COVID-19 είναι δυστυχώς διαπιστωμένη ήδη από τους πρώτους μήνες της πανδημίας.

Εξάλλου, οι περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού δημιουργούν σοβαρότερες επιπλοκές σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα και επιδεινώνουν την υποκείμενη νοσολογική οντότητα. Ειδικότερα στην περίπτωση λοίμωξης COVID-19 έχει παρατηρηθεί ένα ευρύ φάσμα καρδιακών επιπλοκών που εκτείνεται από την ασυμπτωματική αύξηση ειδικών μυοκαρδιακών ενζύμων όπως η τροπονίνη έως το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και την επιδείνωση ή ανάπτυξη νέας καρδιακής ανεπάρκειας.

Τι το προκαλεί

Οι πιθανοί άμεσοι και έμμεσοι μηχανισμοί μυοκαρδιακής βλάβης σε ασθενείς με COVID-19 περιλαμβάνουν βλάβες λόγω των χαμηλών επιπέδων οξυγόνου και της γενικευμένης φλεγμονής, θρομβώσεις μικρών αγγείων και αποσταθεροποίηση/ρήξη αθηρωματικών πλακών με απότοκο το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυοκαρδιοπάθεια προκαλούμενη από ακραία στρεσογόνα ερεθίσματα και λιγότερο συχνά φλεγμονή του μυοκαρδίου (μυοκαρδίτιδα).

Μέχρι πρότινος δεν ήταν πλήρως διευκρινισμένο το ποσοστό ασθενών που αναπτύσσουν καρδιακή ανεπάρκεια ως επιπλοκή της λοίμωξης COVID-19.

Τα περιστατικά επιβεβαιωμένης μυοκαρδίτιδας είναι σχετικά σπάνια στο γενικό πληθυσμό ασθενών με λοίμωξη COVID-19 όπως έχουν καταδείξει πρόσφατες μελέτες (https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.121.054824).

Τα ευρήματα πρόσφατης δημοσιευμένης αναδρομικής μελέτης στα πλαίσια της οποίας αναλύθηκαν δεδομένα από περισσότερους από 6000 νοσηλευόμενους ασθενείς με λοίμωξη COVID-19 στο μεγαλύτερο δίκτυο νοσοκομείων στην περιοχή της Νέας Υόρκης, συνοψίζουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Επίκουρος. Καθηγητής Αλέξανδρος Μπριασούλης και Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) (https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2021.03.006).

Το πιο ενθαρρυντικό εύρημα της συγκεκριμένης μελέτης ήταν ότι μεταξύ νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 χωρίς προηγούμενο ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας, το ποσοστό που ανέπτυξε νεοδιαγνωσθείσα καρδιακή ανεπάρκεια ως επιπλοκή κατά τη διάρκεια της νοσηλείας ήταν 0.6%. Από τους ασθενείς αυτούς με νεοδιαγνωσθείσα καρδιακή ανεπάρκεια ένας στους πέντε δεν είχαν άλλους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου και ήταν νεότεροι συγκριτικά με τους υπόλοιπους νοσηλευόμενους ασθενείς. Οι ασθενείς αυτοί είχαν υψηλότερο κίνδυνο εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας και διασωλήνωσης.

Επιτακτική ανάγκη πρόληψης

Ειδικά οι νεότεροι ασθενείς χωρίς καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου παρουσίασαν ακόμη υψηλότερο κίνδυνο διασωλήνωσης αλλά χαμηλότερη θνητότητα πιθανώς λόγω του νεαρού της ηλικίας τους και της απουσίας άλλων παραγόντων κινδύνου. Συμπερασματικά, η καρδιακή ανεπάρκεια ως επιπλοκή της λοίμωξης COVID-19 δεν είναι ιδιαίτερα συχνή σε ασθενείς χωρίς προηγούμενη διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας αλλά όταν συμβαίνει συνδέεται με σοβαρές ενδονοσοκομειακές επιπλοκές.

Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα, καταδεικνύεται η επιτακτική ανάγκη πρόληψης της νόσου ειδικά σε ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, η οποία έχει ως κύριους άξονες τη λήψη ατομικών μέτρων προστασίας και τον εμβολιασμό. Τέλος, αναδεικνύεται η αξία των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων ασθενών και η συλλογή δεδομένων σε εθνική και παγκόσμια κλίμακα, καθώς με την χρήση σύγχρονων αναλυτικών τεχνικών και μοντέλων μηχανικής μάθησης μπορούμε να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα που θα βελτιώσουν την υγεία των ασθενών αλλά και την απόδοση των συστημάτων υγείας

ingr

Categories:

Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19

 

Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19: μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή

Η κολχικίνη μπορεί να μειώσει την ανάγκη για συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου και τη διάρκεια της νοσηλείας σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νόσο κοροναϊού 2019 (COVID-19), σύμφωνα με αυτή τη μικρή μελέτη.

Αρχεία:

• Ευεργετικά αποτελέσματα της κολχικίνης για μέτρια έως σοβαρή COVID-19 μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή

ORIGINAL RESEARCH

Beneficial effects of colchicine for moderate to severe COVID-19: a randomised, double-blinded, placebocontrolled clinical trial

Outcomes

At least half of the patients receiving colchicine stopped using supplemental oxygen for the fourth day (median 4.0; IQR 2.0–6.0days) of intervention, while the same happened to the patients receiving placebo on the seventh day (median 6.5; IQR 4.0–9.0days; p<0.001). Significant difference (p=0.003) between the groups was found for the time of hospitalisation, in detriment of the placebo group (median 7.0; IQR 5.0–9.0days vs median 9.0; IQR 7.0–12.0days).

The majority of adverse events (table 2) was mild (exception for pneumonia) and, to some extent, attributable to the viral infection itself or its complications, not entailing patients withdrawal. It seems to be the case of aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase transient elevations, under 3× the upper limit of normal, with no difference between the groups (data not shown). New or worsened diarrhoea was more frequent in the intervention group (17% vs 6%). None of the patients suffered dehydration, and the diarrhoea was controlled with the prescription of an antisecretory agent (eg, racecadotril). Cardiac adverse events, undoubtedly the main issue on the use of hydroxychloroquine and/or azithromycin for COVID-19, did not have an augmented frequency by adding colchicine. No participant had QT interval above 450 ms during the observational period (data not shown). No difference between the groups on QT interval variation was observed from the value of day 0 to the highest value.

CONCLUSIONS Patients who received colchicine in this randomised, double-blinded, placebo-controlled clinical trial presented better evolution in terms of the need for supplemental oxygen and the length of hospitalisation. Serum CRP was a laboratory marker of clinical improvement. Colchicine was safe and well tolerated. Clinical trials with larger numbers of patients should be conducted to further evaluate the efficacy and safety of colchicine as an adjunctive therapy for hospitalised patients with moderate to severe COVID-19.

Author affiliations 1 Department of Internal Medicine, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 2 Department of Pharmacology, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 3 Department of Cell Biology, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 4 Department of Emergency Medicine, Ribeirao Preto Medical School, University of Sao Paulo, Ribeirao Preto, Brazil 5

Categories: iatrika

 CLINICAL SUMMARY

Green tea, coffee are linked to reduced mortality after stroke or MI

Teramoto M & al.. Stroke, 04 February 2021

Emily Willingham, PhD   |   11 February 2021

Takeaway

• Green tea intake is linked to reduced all-cause mortality following stroke or myocardial infarction (MI), and coffee intake is linked to mortality reduction after MI.
• Coffee intake is also associated with reduced all-cause mortality without a history of stroke or MI.

Why this matters

• Results from previous studies have been mixed.
• The question is of interest because of an aging population, improved acute survival after MI and stroke, and relevant lifestyle factors.

Key results

• 9253 deaths in median 18.5 years of follow-up.
• Adjusted risks (aHRs, 95% CIs) for poststroke mortality with green tea intake (vs none):
  • 1-6 cups/week: 0.73 (0.42-1.27).
  • 1-2 cups/day: 0.65 (0.36-1.15).
  • 3-4 cups/day: 0.56 (0.34-0.92).
  • 5-6 cups/day: 0.52 (0.31-0.86).
  • 7+ cups/day: 0.38 (0.20-0.71).
    • P trend=.002.
• Similar pattern post-MI.
• No association without stroke/MI history.
• Adjusted risks (aHRs, 95% CIs) for mortality without stroke/MI history, by coffee intake (vs none):
  • 1-6 cups/week: 0.86 (0.82-0.91).
  • 1 cup/day: 0.86 (0.80-0.92).
  • 2+ cups/day: 0.82 (0.77-0.89).
    • P trend<.001.
• Coffee was also linked to reduced mortality risk after MI:
  • 1-6 cups/week: 0.69 (0.53-0.91).
  • 1 cup/day: 0.78 (0.55-1.10).
  • 2+ cups/day: 0.61 (0.41-0.90).
• No association was seen between coffee intake and poststroke survival.
• Most deaths were cardiovascular.

Study design

• Prospective, questionnaire-based cohort study, Japan, with 46,213 participants (478 poststroke, 1214 post-MI), ages 40-79 years.
• Funding: Government grants.

Limitations

• Self-reported data.
• No tracking of behavioral changes.

View abstract          View full text

References  Disclaimer 

Teramoto M, Muraki I, Yamagishi K, Tamakoshi A, Iso H. Green Tea and Coffee Consumption and All-Cause Mortality Among Persons With and Without Stroke or Myocardial Infarction. Stroke. 2021 Feb 4 [Epub ahead of print]. doi: 10.1161/STROKEAHA.120.032273. PMID: 33535784

Categories: