Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Πως να προστατεύσετε την καρδιά σας από τη ζέστη


Δημοσίευση: 31-7-2008, 07 Τελευταία ανανέωση: 14-6-2010, 09:43
Εκτύπωση Αποστολή σε φίλο  
Ρεπορτάζ: Ρούλα Τσουλέα
Αύξηση της εφίδρωσης και των καρδιακών παλμών, μείωση της αρτηριακής πίεσης: όταν ο υδράργυρος «κτυπάει κόκκινο», ο ανθρώπινος οργανισμός δοκιμάζει τις αντοχές του- και επιστρατεύει τον πυρήνα της ύπαρξής του, την καρδιά, για να αντεπεξέλθει στις αυξημένες απαιτήσεις.

Όπως εξηγεί ο κ. Χρήστος Πίτσαβος, αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, για να αντιμετωπίσει ο οργανισμός την έντονη ζέστη χρησιμοποιεί τον φυσικό μηχανισμό ρύθμισης της εσωτερικής θερμοκρασίας που διαθέτει: την εφίδρωση.

Η εφίδρωση δημιουργείται όταν ο οργανισμός παράγει θερμότητα, μέσω της καύσης των τροφών και των συσπάσεων των μυών, την οποία και αποβάλλει κυρίως μέσω της εξάτμισης του ιδρώτα. Σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να παραχθεί μέχρι και ένα λίτρο ιδρώτα την ώρα. Για να μπορέσει, όμως, ο ιδρώτας να αποβληθεί ανεμπόδιστα και να διατηρηθεί η σωματική θερμοκρασία σε φυσιολογικά επίπεδα, η καρδιά πρέπει να κτυπήσει πιο γρήγορα, ώστε να ωθηθεί περισσότερο αίμα προς τους μυς και το δέρμα.

Οι υγιείς 
Στους υγιείς ανθρώπους, οι προαναφερθέντες μηχανισμοί λειτουργούν ομαλά, γι΄ αυτό και σπανίως εκδηλώνουν προβλήματα υγείας λόγω ζέστης. Αντιθέτως, όμως, στους πάσχοντες από ορισμένες ασθένειες της καρδιάς ή σε όσους παίρνουν ορισμένα καρδιολογικά φάρμακα, οι μηχανισμοί ρύθμισης της σωματικής θερμοκρασίας συχνά υπολειτουργούν- και αυτό μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο.

Τα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, βαριά στεφανιαία νόσο ή υπέρταση είναι εκείνα που μπορεί να αντιμετωπίσουν συχνότερα προβλήματα με τη ζέστη, επειδή «η καρδιά τους δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αυξημένης περιβαλλοντικής θερμοκρασίας, γεγονός που συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο θερμοπληξίας λόγω μη ρύθμισης της σωματικής θερμοκρασίας», τονίζει ο κ. Πίτσαβος. «Γι΄ αυτό και σε μέρες καύσωνα συνιστάται επισταμένα προσοχή στους καρδιοπαθείς».

Οι καρδιοπαθείς 
Πώς, όμως, εμποδίζουν οι καρδιοπάθειες τη ρύθμιση της σωματικής θερμοκρασίας; «Στους πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια, δεν είναι δυνατόν να αυξηθούν οι καρδιακοί παλμοί λόγω της ανεπάρκειας καθαυτής», απαντά ο κ. Πίτσαβος. «Στους ασθενείς με βαριά στεφανιαία νόσο, η αύξηση των καρδιακών παλμών εμποδίζεται από τη στένωση των στεφανιαίων αρτηριών: η αύξηση των παλμών και του έργου της καρδιάς απαιτεί κατανάλωση περισσότερου οξυγόνου, το οποίο όμως δεν μπορούν να προσφέρουν οι στενωμένες αρτηρίες, με συνέπεια να αναπτύσσει ο ασθενής στηθάγχη ή δύσπνοια».

Στην περίπτωση της υπέρτασης, η οποία εκτιμάται ότι προσβάλλει 2 εκατομμύρια Έλληνες, τα εμπόδια είναι διαφορετικά. «Όταν έχει κανείς υπέρταση, η καρδιά εξ ορισμού αναγκάζεται να “δουλεύει” συνεχώς πιο έντονα, γεγονός που την καταπονεί», εξηγεί ο κ. Πίτσαβος. «Για να αποφευχθεί αυτό, συνήθως συνιστούμε στους ασθενείς να τρώνε λιγότερο αλάτι, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα το καλοκαίρι».

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η παρεμπόδιση της εφίδρωσης, διότι όταν ιδρώνουμε ο οργανισμός δεν αποβάλλει μόνον υγρά αλλά και ηλεκτρολύτες- και το αλάτι είναι ένας βασικός ηλεκτρολύτης, που δεν πρέπει να λείπει από τον οργανισμό ώστε να αποβάλλεται στις απαιτούμενες ποσότητες.

Ο ρόλος των φαρμάκων 
Αυξημένο κίνδυνο όταν κάνει ζέστη διατρέχουν και όσοι παίρνουν ορισμένα φάρμακα, όπως τα διουρητικά και οι επονομαζόμενοι βήτα-αναστολείς. Τα διουρητικά χορηγούνται για την καρδιοπάθεια και για την υπέρταση και μπορεί να προκαλέσουν στους ασθενείς μια σχετική αφυδάτωση, επειδή διεγείρουν την αποβολή υγρών από τον οργανισμό.

«Η αποβολή αυτή μπορεί να είναι επιθυμητή τον υπόλοιπο χρόνο, αλλά σε συνθήκες υψηλής περιβαλλοντικής θερμοκρασίας μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στους ασθενείς, διότι ο οργανισμός τους δεν θα μπορεί να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς της εφίδρωσης», εξηγεί ο κ. Πίτσαβος.

Οι βήτα-αναστολείς με τη σειρά τους χορηγούνται σε πάσχοντες από καρδιακές αρρυθμίες, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια ή στεφανιαία νόσο και εμποδίζουν την καρδιά να κτυπάει πιο γρήγορα- και η αύξηση των καρδιακών παλμών αποτελεί, όπως προαναφέρθηκε, αναγκαία συνθήκη για την ανεμπόδιστη εφίδρωση.

Επιπλέον, το καλοκαίρι η αρτηριακή πίεση παρουσιάζει μείωση σε πολλά άτομα, λόγω της μεγάλης αγγειοδιαστολής και της έστω και μικρής εφίδρωσης λόγω της ζέστης. Όταν, όμως, ένας ασθενής παίρνει διουρητικά για να «ρίξει» την πίεσή του και αυτή είναι ούτως ή άλλως χαμηλότερη απ΄ ό,τι τον χειμώνα, όχι μόνον διατρέχει κίνδυνο να αφυδατωθεί, όπως προαναφέρθηκε, αλλά κινδυνεύει να φτάσει και στο άλλο άκρο της πίεσης, δηλαδή στην υπόταση.

Συμβουλές για να αντέξει η υγιής καρδιά τη ζέστη 
Αποφεύγετε τα βαριά και ζεστά φαγητά.

Αποφεύγετε τον ήλιο. Ο ήλιος είναι πιο επικίνδυνος μεταξύ 11 π.μ. και 3 μ.μ. Μείνετε λοιπόν σε σκιά, τουλάχιστον αυτές τις ώρες.

Περιορίστε την άσκηση. Αν θέλετε να περπατήσετε, να το κάνετε νωρίς το πρωί ή το απόγευμα μετά τη δύση του ηλίου. Αν κάποια στιγμή αισθανθείτε την καρδιά σας να χτυπά πολύ γρήγορα (πάνω από 100-110 παλμούς το λεπτό) και δυνατά, σταματήστε αμέσως και προσπαθήστε να μειώσετε τη θερμοκρασία του σώματός σας με ένα δροσερό μπάνιο.

Φορέστε ελαφρά, βαμβακερά ρούχα, ανοιχτού χρώματος όταν βρίσκεστε σε υπαίθριους χώρους.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται η διατροφή σας. Οι ειδικοί συνιστούν τα εξής:
 Να καταναλώνετε μικρά και συχνά γεύματα, που έχουν μικρή περιεκτικότητα σε λίπη (κυρίως ζωικής προέλευσης), διότι η πέψη των λιπών αυξάνει τη θερμότητα του οργανισμού. Με άλλα λόγια, να προτιμήσετε ψάρια αντί για κρέας, να καταναλώνετε άπαχα ή λίγων λιπαρών τυριά και γαλακτοκομικά προϊόντα, φαγητά χωρίς βαριές σάλτσες και καρυκεύματα και ψητά ή βραστά φαγητά αντί για τηγανητά. Πριν από το μαγείρεμα να αφαιρείτε το λίπος από τα ζωικής προέλευσης τρόφιμα.

Να τρώτε λιτά, δίνοντας βάση στα φρούτα και τα λαχανικά, στο μαύρο ψωμί, στα όσπρια και στα λαδερά φαγητά. Να επιλέγετε δημητριακά ολικής αλέσεως και να περιορίζετε την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων (μεταξύ αυτών τα γλυκά και τα παγωτά με πολλά λιπαρά).

Να πίνετε αρκετό νερό, ακόμα κι αν δεν διψάτε. Να πίνετε σε τακτά χρονικά διαστήματα νερό δροσερό και όχι παγωμένο (το δροσερό νερό είναι ευκολότερο να καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες). Επειδή με την εφίδρωση ο οργανισμός αποβάλλει από τον οργανισμό και αλάτι και άλλους ηλεκτρολύτες, που επίσης πρέπει να αναπληρώνονται, να πίνετε και φρουτοχυμούς.

Να περιορίσετε την υπερκατανάλωση ροφημάτων με καφεΐνη ή μεγάλες ποσότητες ζάχαρης- και στο ελάχιστο την κατανάλωση αλκοόλ.

Να βάζετε λίγο αλάτι παραπάνω στο φαγητό σας όταν έχει καύσωνα.

Μετά τα κύρια γεύματα να αφήνετε να περνούν τουλάχιστον 3 ώρες πριν ασχοληθείτε με οποιαδήποτε κοπιώδη δραστηριότητα- από το βάδην και τις βαριές δουλειές του σπιτιού μέχρι το παρατεταμένο, έντονο κολύμπι στη θάλασσα- για να δοθεί στον οργανισμό χρόνος να επεξεργαστεί τις τροφές που καταναλώσατε.

Εκμεταλλευθείτε τη ζέστη για να κάνετε λίγη δίαιτα και να χάσετε τα περιττά κιλά, εάν είστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι (τα περιττά κιλά επίσης επιβαρύνουν τη λειτουργία της καρδιάς).

Τι πρέπει να κάνουν οι ασθενείς 

Για να διαφυλάξουν την υγεία τους το καλοκαίρι οι καρδιοπαθείς, θα πρέπει να λαμβάνουν ορισμένα μέτρα.

Το πρώτο είναι να συμβουλευθούν τον γιατρό τους και να ρωτήσουν εάν και κατά πόσον πρέπει να τροποποιηθεί η φαρμακευτική αγωγή τους, καθώς και να λάβουν εξατομικευμένες συμβουλές για το τι πρέπει να κάνουν ή να αποφεύγουν σε περίπτωση ακραίων θερμοκρασιών.

Απαραίτητο είναι ακόμα να αποφεύγουν τη σωματική καταπόνηση στην έντονη ζέστη, κατά τον αναπληρωτή καθηγητή κ. Χρήστο Πίτσαβο. «Η συμβουλή αυτή είναι συνηθισμένη, αλλά παρερμηνεύεται από πολλούς ανθρώπους», επισημαίνει. «Πολλοί πιστεύουν πως σημαίνει απλώς ότι δεν πρέπει να εργάζονται στον ήλιο ή σε υπαίθριους χώρους, αλλά ότι αντιθέτως δεν θα πάθουν κάτι εάν κάνουν μια βόλτα. Αυτό είναι λάθος. Ακόμα και το περπάτημα μπορεί να τους δημιουργήσει πρόβλημα, διότι αποτελεί αεροβική άσκηση, συνεπώς έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από την καρδιά».

Σημαντικό ρόλο στην προστασία τους παίζει και η διατροφή: πρέπει να κάνουν μικρά, συχνά και ελαφρά γεύματα, καθώς και να πίνουν αρκετά υγρά ακόμα και αν δεν διψούν.

Από την τελευταία συμβουλή εξαιρούνται οι πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια, οι οποίοι δεν πρέπει να καταναλώσουν υπερβολικές ποσότητες υγρών διότι υπάρχει κίνδυνος συσσώρευσής τους στους πνεύμονες - και αν συμβεί αυτό κινδυνεύουν να εκδηλώσουν δύσπνοια και πνευμονικό οίδημα.

45άρηδες: προσοχή σε θαλάσσιο σκι και ιστιοσανίδα 
Το καλοκαίρι δεν κινδυνεύει μόνο η καρδιά των πασχόντων από καρδιολογικά προβλήματα αλλά και των μεσηλίκων οι οποίοι, έπειτα από έναν χειμώνα καθιστικής ζωής χωρίς γυμναστική, αρχίζουν να ασχολούνται με τα θαλάσσια σπορ σαν να είναι 20χρονοι.

Δύο από τα πιο επίπονα για την καρδιά καλοκαιρινά αθλήματα είναι το θαλάσσιο σκι και η ιστιοσανίδα (γουίντ σέρφινγκ). Και τα δύο αυξάνουν πολύ την αρτηριακή πίεση διότι το σώμα μένει ουσιαστικά ακίνητο, με τους μυς σφιγμένους, ενόσω ο ασκούμενος προσπαθεί να διατηρήσει την ισορροπία του στο νερό.

Η απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, όμως, μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες. Γι΄ αυτό, «καλό είναι όσοι έχουν ηλικία άνω των 45 ετών, είναι αγύμναστοι και προγραμματίζουν να κάνουν σέρφινγκ ή θαλάσσιο σκι, να φροντίσουν να βελτιώσουν σταδιακά τη φυσική τους κατάσταση» συνιστά ο αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας κ. Χρήστος Πίτσαβος.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα κολυμπήσουν συστηματικά για λίγες ημέρες και όταν έλθει η ώρα των θαλάσσιων σπορ θα ασχοληθούν με αυτά με προοδευτικό τρόπο, αντί να «τα δώσουν όλα» από την πρώτη φορά.

Τον νου σας στην αφυδάτωση 
Η αφυδάτωση αποτελεί μία από τις πλέον οδυνηρές συνέπειες της υψηλής περιβαλλοντικής θερμοκρασίας.

«Η απώλεια υπερβολικής ποσότητας υγρών από το σώμα μας που δεν αναπληρώνονται εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει σε συγχυτικό φαινόμενο, λήθαργο και προβλήματα με την καρδιακή συχνότητα (ταχυκαρδία) και την αναπνοή», εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής κ. Χρήστος Πίτσαβος. Για να αποφύγει κανείς την αφυδάτωση, πρέπει διαρκώς να αναπληρώνει τα υγρά που χάνει ιδρώνοντας.

Σε μια μέρα με μέση θερμοκρασία, ένας άνθρωπος βάρους 60 κιλών χρειάζεται περίπου οκτώ (8) ποτήρια υγρών που αντιστοιχούν σε περίπου 1,5 λίτρο. «Η ποσότητα αυτή δεν είναι σκέτο νερό, αλλά συμπεριλαμβάνει τα υγρά που καταναλώνουμε με τη μορφή αναψυκτικών (που πρέπει να αποφεύγονται), καφέ κ.τ.λ.», διευκρινίζει ο κ. Πίτσαβος. «Τις πολύ ζεστές μέρες η ποσότητα αυτή πρέπει να αυξάνεται, όχι όμως να φθάνει κανείς σε υπερβολές, όπως λ.χ. να πίνει 5 ή 6 λίτρα ημερησίως».

Συμπεριλαμβάνονται άραγε στα υγρά που μας ενυδατώνουν και τα οινοπνευματώδη ποτά, όπως η μπίρα; «Από πλευράς περιεκτικότητας σε νερό, η μπίρα δεν δημιουργεί πρόβλημα, αλλά αν σκεφθεί κανείς πως το οινόπνευμα που περιέχει αφυδατώνει το σώμα, είναι σαφές ότι η κατανάλωσή της πρέπει να είναι πολύ περιορισμένη- το ίδιο και κάθε άλλου ποτού με αλκοόλ», απαντά ο κ. Πίτσαβος.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ 



Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς, σήμερα, που μπορεί να ακουμπήσει ο Άρρωστος; Που μπορεί να προσφύγει για να βρει την υγειά του; Πώς διεκπεραιώνει την ιατρική επιστήμη ο γιατρός και που βρίσκει την υγεία του ο άρρωστος;
Ανέκαθεν, στην ιστορία της ιατρικής επιστήμης από την εποχή του Ιπποκράτη, η σχέση ανάμεσα στο γιατρό και στον ασθενή ήταν μια δυνατή Ανθρώπινη Σχέση.
Ο δεσμός που αναπτύσσεται στη σχέση ασθενή και γιατρού, όταν ο πρώτος εναποθέτει τη ζωή του και ο δεύτερος νιώθει την ιδιαίτερη ευθύνη αυτής, οριοθετεί μια επαγόμενη αμοιβαία εμπιστοσύνη που κορυφώνεται στην ίαση.
Ακόμη και σε νοσήματα που ίαση δεν υπάρχει, ο ασθενής ξέρει ότι υπάρχει ο γιατρός του: είναι εκεί σε ό,τι και αν του συμβεί για να ακουμπήσει και να ανακουφίσει τον πόνο του.
Αυτή η πανανθρώπινη σχέση, που επί πολλούς αιώνες αποτέλεσε το εφαλτήριο της θεραπείαςμέσα από τον ανθρωπισμό και τη γνώση, σήμερα κλονίζεται περισσότερο από ποτέ.Τη στιγμή που ο ασθενής κατακλύζεται από μια αδυσώπητη επικοινωνιακή τρομολαγνία του «άκαρδου» γιατρού φακελάκια, του γιατρού υπερσυνταγογράφου, του γιατρού απάνθρωπουπου θέλει να εκμεταλλευτεί τον ασθενή, πως ο ασθενής να εμπιστευθεί το θεράποντα γιατρό στη διάγνωση και στη θεραπεία; πως να ακολουθήσει τη σωτήρια συμβουλή του γιατρού του, αφού φρόντισαν ανεύθυνα κάποιοι να χαθεί η εμπιστοσύνη σε αυτόν που θα μπορούσε να θεραπεύσει;
Η αμφιβολία του ασθενή προς το γιατρό, ως προς τη διάγνωση ή τις θεραπευτικές επιλογές ή τη φαρμακευτική αγωγή, δρα καταλυτικά και καταστροφικά στην υγεία και στη θεραπεία του αρρώστου.
Ο ασθενής αμφιταλαντεύεται, αμφισβητείτη διάγνωση του γιατρού, απορρίπτει το προτεινόμενο θεραπευτικό σχήμα…και εκεί τελειώνει και η θεραπεία, πριν καλά καλά αρχίσει. Εκεί χάνεται πολύτιμος χρόνος για την υγεία του ασθενή.
Πολλές φορές, ο πολύτιμος αυτός χρόνος δεν αντιστρέφεται, πολλές φορές η ολιγωρία μπορεί να κοστίσει την υγεία και τη ζωή του ασθενή. Γιατί; Ίσως γιατί οι λίγοι επίορκοι δεν τιμωρούνται, ίσως γιατί πολλές φορές, ο Τύπος αλλά και οι ίδιοι οι ιθύνοντες της υγείας μεγιστοποιούν τα γεγονότα και σπείρουν ανεύθυνα την καθολική αμφισβήτηση, χωρίς να προσδιορίζουν ονόματα επιόρκων, με μόνο στόχο την καθολική αμαύρωση του ιατρικού λειτουργήματος.
Σήμερα, απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, ο καθένας θα πρέπει να αντιληφθεί και και να αντιδράσει ανάλογα με το ρόλο του. Το κράτος πρέπει να πληρώνει στους λειτουργούς υγείας, έστω και αυτούς τους εξευτελιστικούς μισθούς και τις εφημερίες στην ώρα τους, έτσι ώστε ο γιατρός να μπορέσει να ζήσει, βάσει των αναγκών του, και ως επιστημονική οντότητα και ως κοινωνική υπόσταση.
Όμως, ο ρόλος του γιατρού, είναι να φροντίζει όποιον ασθενή του χτυπά την πόρτα, μέσα από την αγάπη και την αλληλεγγύη, είτε είναι ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος, είτε είναι πλούσιος ή φτωχός, είτε είναι έλληνας ή αλλοδαπός: ένα είναι το κοινό γνώρισμα για το γιατρό – είναι άνθρωπος και είναι άρρωστος.
Οι γιατροί φακελάκηδες πρέπει να εκλείψουν. Η ηθική ευθύνη του γιατρού δεν περιορίζεται μόνο στη σωστή εφαρμογή των κανόνων της ιατρικής επιστήμης και της διαχείρισης της νόσου. Ο γιατρός πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να είναι Ανθρωπος. Σε αυτή την πανανθρώπινη σχέση του λειτουργού υγείας με τον άρρωστο, είναι ξεκάθαρο ότι αν κάποιοι άνθρωποι δυστυχούν δίπλα μας, αν κάποιοι πεθαίνουν αβοήθητοι, κανένας δε μπορεί να είναι ευτυχισμένος, όπου και αν βρίσκεται.
Ο Ιατρικός κόσμος θα πρέπει να αναλάβει και τις δικές του ευθύνες, στο να διευθετηθεί η σωστή άσκηση του ιατρικού λειτουργήματος σε αυτή την οικονομική κρίση, προκειμένουνα αποφευχθεί η ανθρωποκτονική κρίση.
Οι Υπουργοί έρχονται και παρέρχονται, άλλοι κάνουν έργο και άλλοι αφήνουν μόνο καταστροφή. Οι ηγεσίες του Υπουργείου Υγείας είναι εκείνες που θα έπρεπε να καθορίζουν την πολιτική του συστήματος υγείας. Δυστυχώς όμως, οι περισσότερες ηγεσίες έχουν αποτύχει οικτρά στην επίτευξη ισότιμηςπαροχής υγείαςγια όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας.
Όμως ο σημερινός γιατρός πρέπει, όσο ποτέ άλλοτε, να παραμένει ταγμένος απέναντι στον ασθενή του, στην ασθένεια και στη θεραπεία της. Ο γιατρός είναι ο πρεσβευτής της ιατρικής διακονίας. Είναι ο καθοδηγητής του ασθενή και έχει την αποκλειστική ευθύνη της διάγνωσης και της θεραπείας.
Γι αυτό, το Πάσχα, ας αναλογιστούμε όλοι μας το δρόμο προς την Ανάσταση: να μην αφήσουμε κανέναν ασθενή μας χωρίς ιατρική βοήθεια, όπου και αν βρίσκεται, όσο πλούσιος ή φτωχός και αν είναι. Εμείς, ως Λειτουργοί της Υγείας,καλούμεθα να καλύψουμε όλες τις ανεπάρκειες και τα κενά των πολιτικών, μέσα από το ανθρωπιστικό και επιστημονικό μας πρόσωπο.
Μέσα σε αυτές τις Αναστάσιμες Ημέρες, ο καθένας ας ζήσει την Ανάστασή του.
Γιώργος Πατούλης
Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

γιατρός στην Ελλάδα

Είσαι γιατρός στην Ελλάδα; ….. Αμαρτία!

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Κάθε μέρα πια γίνομαι γνώστης περιστατικών που πραγματικά με κλονίζουν. Πάντα στον ιατρικό χώρο υπήρχαν προβλήματα αλλά όσο αυτά που υπάρχουν σήμερα δεν υπήρχαν ποτέ. Τώρα βλέπεις γιατρούς που έχουν χάσει την δουλειά τους, έχουν κλείσει το ιατρείο τους ή ακόμα χειρότερα οι τράπεζες τους έχουν πάρει το σπίτι. Δεν πάει πολύς καιρός που έβγαινε στο σφυρί το σπίτι καρδιολόγου που ο ΕΟΠΥΥ του χρωστά πολλαπλά σε σχέση με αυτά που χρωστούσε ο άνθρωπος στην εφορία. Έπρεπε να γράψουμε και να κάνουμε γνωστό το θέμα για να προσπαθήσουν να βρουν μια λύση οι αρμόδιοι.

Και μην βιαστείτε να πείτε ότι "σίγα όλοι οι Ελληνες (οι περισσότεροι) τα ίδια έχουν και τραβάνε". Το κακό με τον γιατρό είναι ότι θεωρείται ελευθεροεπαγγελματίας, όχι μισθωτός (εκτός αν είναι του ΕΣΥ), και έτσι είναι δύσκολο να μπορέσει να ζητήσει την προστασία του νόμου και να σώσει έστω την περιουσία του. Άλλωστε τα τελευταία πέντε με έξι χρόνια όταν άρχισαν τα ταμεία να μην πληρώνουν, οι τράπεζες φρόντισαν να καλύψουν ποικιλοτρόπως το πρόβλημα. Έτσι έδιναν μηχανήματα με leassing ή έδιναν δάνεια για τα τρέχοντα έξοδα με προοπτική ότι κάποια στιγμή θα πληρώσει το κράτος και θα μπορέσει έτσι να καλυφτεί το χρέος. Αλλά φευ.

Πέντε χρόνια χρωστούμενα είναι πολλά. Με αποτέλεσμα να φτάνει να χρωστάει ο κάθε γιατρός ποσά μεγάλα που δεν μπορεί να τα καλύψει.

Πίεση στην πίεση των Ιατρικών Συλλόγων φτάσαμε σε μια περίοδο υποσχέσεων. Έτσι άρχισαν οι υποσχέσεις ότι θα πληρωθούν τα παλιά χρωστούμενα μέχρι το τέλος του 2012. Αναθάρρησαν οι γιατροί και περίμεναν όλοι ότι θα πληρωθούν αλλά μάταια.

Μετά δόθηκε μια καταληκτική ημερομηνία ότι θα πληρωθούν μέχρι τον Μάρτιο του 2013. Αλλά και πάλι η ημερομηνία πέρασε χωρίς να γίνει το παραμικρό. Στην συνέχεια φτάσαμε να λέγεται ότι μέχρι τον Ιούνιο το πολύ θα έχει γίνει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων. Φυσικά πέρασε και αυτή έτσι.

Εκεί βρέθηκε κώλυμα στο Ελεγκτικό Συνέδριο με αποτέλεσμα να περιμένει κανείς να βγουν αποφάσεις.

Εν τω μεταξύ όσο περνά ο καιρός ο ΕΟΠΥΥ βυθίζεται στα χρέη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βουτά όλο και πιο πολύ στα χρωστούμενα και να βάζει χέρι, αφού έχει το μαχαίρι και την πίτα.

Έτσι στην αρχή αποφάσισε να κάνει κούρεμα. Το να κάνει κούρεμα σε οφειλές της περασμένης πενταετίας, που οι γιατροί έχουν πληρώσει φόρους, έχουν δανειστεί από τις τράπεζες και πληρώνουν τόκους για ποσά που ήξεραν ότι τους τα οφείλει το ……. κράτος.
Έτσι έρχονται οι τράπεζες που τους έχουν εκχωρηθεί τα ποσά και να λένε, ότι τα λεφτά μας τα θέλουμε στο ακέραιο και όχι κουρεμένα. Επίσης και το ίδιο το κράτος έχει το θράσος να ζητά τα χρωστούμενα του στο ακέραιο και μάλιστα βγάζει σπίτια στο σφυρί!.

Δεν φτάνουν όλα τα παραπάνω αλλά υπάρχει και ο ενδιάμεσος εμπαιγμός. Δηλαδή;

1. Ο ΕΟΠΥΥ όπως προβλέπει ο κανονισμός του έπρεπε να πληρώνει τις τρέχουσες οφειλές του εντός 45 ημερών. Αυτή την στιγμή ο ΕΟΠΥΥ χρωστά τα ληξιπρόθεσμα αλλά και από τα τρέχοντα από το Νοέμβριο του 2012 (9 μήνες, με τον Ιούλιο).

2. Έχοντας όλοι υπαχθεί στον ΕΟΠΥΥ δεν υπάρχει προς τους γιατρούς καμιά πηγή εσόδου (κάποιου άλλου ταμείου) για μια ανάσα παρά μόνο η συμμετοχή ασθενών, που όμως δεν έχουν και αδυνατούν.

3. Για να πληρωθούν  τα ληξιπρόθεσμα τον περασμένο Νοέμβριο ο ΕΟΠΥΥ, εκμεταλλευόμενο την αγωνία των γιατρών να πληρωθούν, τους υποχρέωσε να τρέχουν από ταμείο σε ταμείο για να συλλέξουν καταστάσεις οφειλών και στην συνέχεια να τις καταχωρούν μία μία απόδειξη στο σύστημα του ΕΟΠΥΥ με προοπτική να πληρωθούν τον Δεκέμβριο. Κάτι που μπορούσε να κάνει αυτόματα ο ΕΟΠΥΥ.
Φυσικά όλη αυτή η δουλειά πήγε στον βρόντο με αποτέλεσμα τον Μάιο να υποχρεωθούν να ξαναπερνούν στο σύστημα εκ νέου άλλα στοιχεία πιστεύοντας ότι θα πληρωθούν τον Ιούνιο.

4. Έφτασαν, στο τραγικό να παίρνουν τηλέφωνο και να ζητούν από μεμονωμένα ταμεία  ασφαλιστικές και φορολογικές ενημεροτητες καθώς και αποδείξεις για τα λεφτά που κουρεύουν και να τρέχουν γιατροί να τα πάνε και να τους λένε στην συνέχεια ότι έκαναν λάθος και δεν θα προχωρήσει η διαδικασία και ότι θα πρέπει να περιμένουν νεώτερες οδηγίες. 

Για να βγάλουν τις ενημερότητες οι γιατροί πρέπει να πληρώνουν οφειλές στο ΙΚΑ και στο δημόσιο και στο τέλος το οφειλόμενα να μην εισπράττονται, οι ενημερότητες να λήγουν και να πρέπει να ξαναπληρωθούν οι νέες οφειλές για να εκδοθούν νέες!.

Έτσι φτάσαμε μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα ο ΕΟΠΥΥ να χρωστά όλο και πιο πολλά και τα λεφτά να μην υπάρχουν. Το αποτέλεσμα; Εύκολο. Για να πληρώσουν θα πρέπει οι γιατροί να δεχθούν μειώσεις. Επιστρατεύονται δε τα γνωστά σλόγκαν, όπου οι γιατροί, κάνουν σπατάλες και γράφουν περισσότερο από ότι πρέπει σε εξετάσεις, σε φάρμακα.

Ποτέ δεν είχα φανταστεί την κατάντια του γιατρού στην σημερινή Ελλάδα.

Με την τρόικα παρούσα και επιβάλλοντας τους κανόνες της, σε αυτόν τον τόπο τελικά η δουλειά πρέπει να διώκεται.

Η τρόικα ζητά και άλλο αίμα από την υγεία σε βάρος των γιατρών και φυσικά όλων των ασθενών. Η κατάσταση είναι εκρηκτική αφού πάρα πολλοί γιατροί κρατούν την λειτουργία τους σε μια κλωστή. Όσοι πάντως μπορούν μεταναστεύουν.

Τελικά είτε γιατρός είτε ασθενής είσαι στην σημερινή Ελλάδα........ Αμαρτία είναι!!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

..ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ..ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ..

PAULO COELHO







Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Μπορούμε να νικήσουμε το έμφραγμα!

Παρόλο που δεν μπορούμε να το προβλέψουμε, μπορούμε να αποτρέψουμε το έμφραγμα, αν δώσουμε σημασία σε ενοχλήματα που σχεδόν πάντοτε προηγούνται.

Δημοσίευση: 8 Ιουλίου 2013
Σπανός Ν. ΒασίλειοςΓράφει: Σπανός Ν. Βασίλειος
Καρδιολόγος

Μπορούμε να νικήσουμε το έμφραγμα!
Καθημερινά χάνουμε ανθρώπους από έμφραγμα, δηλαδή τη νέκρωση ενός τμήματος της καρδιάς λόγω αιφνίδιας έμφραξης της αρτηρίας που το τροφοδοτούσε με αίμα. Η έμφραξη της αρτηρίας συνοδεύεται από ηλεκτρική αστάθεια, η οποία οδηγεί στην απώλεια του ασθενούς σε λίγα λεπτά της ώρας.
Ξέρουμε πως μειώνουμε την πιθανότητα να μας συμβεί ένα έμφραγμα, όταν βαδίζουμε καθημερινά, διατρεφόμαστε υγιεινά, ελέγχουμε την πίεση, το σάκχαρο μας και τα επίπεδα της «κακής» (LDL) χοληστερίνης στο αίμα μας, καθώς και αποφεύγοντας κλειστούς χώρους όπου καπνίζουν. 
Δυστυχώς όμως, η μειωμένη πιθανότητα δεν μας εξασφαλίζει πως δεν θα μας συμβεί κάποιο έμφραγμα, ακόμα και αν ακολουθούμε όλες τις οδηγίες, που το καθιστούν λιγότερο πιθανό.
Δεν μπορεί επίσης να μας καθησυχάσει η σύγχρονη ιατρική, αφού αδυνατεί να προβλέψει αν και πότε θα συμβεί ένα έμφραγμα, με αποτέλεσμα να βλέπουμε εμφράγματα και σε ανθρώπους που μόλις ολοκλήρωσαν τον ετήσιο καρδιολογικό τους έλεγχο χωρίς ανησυχητικά σημάδια.
Παρόλο που δεν μπορούμε να το προβλέψουμε, μπορούμε να αποτρέψουμε το έμφραγμα, αν δώσουμε σημασία σε ενοχλήματα που σχεδόν πάντοτε προηγούνται. Κατά κανόνα, αρκετές ώρες πριν από το έμφραγμα - συχνότερα μία, δύο ή και περισσότερες ημέρες - προηγείται αιφνίδια ενόχληση στο στήθος.
Πρόκειται για «βάρος», «σφίξιμο» ή «κάψιμο» πίσω από το στέρνο και προς τα αριστερά του στήθους, που μπορεί να αντανακλά στην πλάτη ή στον αριστερό ώμο και αγκώνα.
Ο πάσχων το ξεχωρίζει από άλλες ενοχλήσεις που μπορεί κατά καιρούς να είχε, γιατί είναι εντελώς διαφορετικό, ενώ είναι χαρακτηριστικό πως δεν του επιτρέπει να κινείται ελεύθερα, αφού επιδεινώνεται ακόμα και σε ελάχιστη προσπάθεια.
Η εμφάνιση αιφνίδιας ενόχλησης στο στήθος ίσως αποτελεί σημάδι βαθμιαίας έμφραξης κάποιας αρτηρίας της καρδιάς. Ο οργανισμός αντιστέκεται στην αρχόμενη έμφραξη της αρτηρίας, οπότε η ενόχληση συνήθως υποχωρεί μετά από λίγα λεπτά της ώρας, επανέρχεται όμως αργότερα. 
Αν η αρτηρία φράξει ολοσχερώς, το ενόχλημα πλέον δεν υποχωρεί, αντίθετα γίνεται εντονότερο και συνοδεύεται από ναυτία, εφίδρωση ή δύσπνοια. Η ολοσχερής έμφραξη της αρτηρίας οδηγεί σε νέκρωση του τμήματος της καρδιάς, το οποίο τροφοδοτούσε με αίμα, δηλαδή σε έμφραγμα.

…παρεμβαίνοντας όταν εμφανίζονται τα πρόδρομα συμπτώματα

Η καλύτερη εξέλιξη για τον πάσχοντα προϋποθέτει τη διάγνωση της κρισιμότητας της κατάστασης με την αρχική εμφάνιση του ξαφνικού ενοχλήματος στο στέρνο, που συνήθως προηγείται της πλήρους έμφραξης της αρτηρίας. 
Αιφνίδιο «σφίξιμο», «κάψιμο» ή «βάρος» πίσω από το στέρνο και προς τα αριστερά του στήθους, που επιδεινώνεται ακόμα και σε ελάχιστη προσπάθεια πρέπει να μας οδηγήσει σε εφημερεύουσα Καρδιολογική Κλινική.
Καλό είναι να πάρουμε, μασώντας την, μία κλασσική ασπιρίνη των 500 mgr (αυτήν που παίρνουμε για τον πονοκέφαλο - αν βέβαια δεν μας έχει απαγορευθεί η λήψη ασπιρίνης, λόγω κάποιας αιμορραγίας ή αλλεργίας στο φάρμακο).
Στην εφημερεύουσα Καρδιολογική Κλινική θα διευκρινιστεί εάν το ενόχλημα προέρχεται από επαπειλούμενη έμφραξη κάποιας αρτηρίας της καρδιάς και όταν η αντίστοιχη πιθανότητα είναι σημαντική θα γίνει στεφανιογραφία, εξέταση με την οποία απεικονίζονται οι αρτηρίες της καρδιάς. 
Στα πλαίσια της στεφανιογραφίας άλλωστε αντιμετωπίζεται θεραπευτικά ενδεχόμενη στένωση με αγγειοπλαστική, δηλαδή διάνοιξη με μπαλόνι και τοποθέτηση stent, οπότε η ροή του αίματος απελευθερώνεται και αποτρέπεται το έμφραγμα.

…ή με την έναρξη της νέκρωσης της καρδιάς

Η δεύτερη καλύτερη εξέλιξη για τον πάσχοντα είναι η διάγνωση και η θεραπεία ενός εμφράγματος να γίνει στο συντομότερο δυνατό χρόνο από την ολοσχερή έμφραξη της αρτηρίας.
Η νέκρωση του τμήματος της καρδιάς που βασίζεται για την αιμάτωσή του στην κλειστή αρτηρία αρχίζει τριάντα περίπου λεπτά μετά την πλήρη έμφραξη της και ολοκληρώνεται αρκετές ώρες αργότερα.
Η άμεση διενέργεια στεφανιογραφίας με ταυτόχρονη αγγειοπλαστική στη φραγμένη αρτηρία αποκαθιστά την αιματική ροή και διασώζει την καρδιά από τη νέκρωση. Αν μάλιστα η αγγειοπλαστική γίνει μέσα στην πρώτη ώρα από την έναρξη των ενοχλημάτων, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι δεν περάσαμε έμφραγμα.
Εναλλακτικός τρόπος αποκατάστασης της ροής στην φραγμένη αρτηρία για την πλειοψηφία των νοσοκομείων που δεν διαθέτουν τμήμα όπου γίνεται αγγειοπλαστική είναι η χορήγηση φαρμάκων που διαλύουν τον θρόμβο (θρομβόλυση). 
Παρ’ όλο που η θρομβόλυση υπολείπεται της διάνοιξης της αρτηρίας με μπαλόνι, έχει συγκρίσιμα αποτελέσματα όταν χορηγείται ενωρίς, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες τρεις ώρες από την έναρξη του εμφράγματος.
Σε κάθε περίπτωση, είναι κρίσιμο να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη σημασία ενός αιφνιδίου ενοχλήματος στο στήθος, γιατί η άμεση αναζήτηση και παροχή ιατρικής βοήθειας μπορεί να αποτρέψει την εξέλιξη προς τη νέκρωση της καρδιάς.
iatronet.gr

οικονομια....


Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Θερίζουν οι 'ξεχασμένες' ασθένειες


Θερίζουν οι 'ξεχασμένες' ασθένειες

H Δύση τρομάζει μπροστά στον 'άγνωστο' εχθρό της γρίπης των χοίρων γιατί νομίζει ότι έχει ξεμπερδέψει με τις παλιές και γνωστές νόσους που μαστίζουν τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική. Και όμως, ακόμη σκοτώνουν η ελονοσία και ο 'μαύρος πυρετός'...

Δημοσίευση: 22 Ιουλίου 2009
Τσιάκος ΘεόδωροςΓράφει: Τσιάκος Θεόδωρος
Ειδικός Παθολόγος, Ειδικός Τροπικής Λοιμωξιολογίας, Διδακτωρ Ιατρικης Παν/μιου Βιεννης
 0  0 Google +0  0  0
Ενώ τα βλέμματα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι στραμμένα το τελευταίο διάστημα σε έναν ‘άγνωστο’ εχθρό της δημόσιας υγείας - ένα στέλεχος της γρίπης το οποίο μπορεί να εμφανιστεί ύστερα από μετάλλαξη και να προκαλέσει πανδημία -, σε όλον τον πλανήτη καταγράφονται καθημερινά επιδημίες, ξεσπάσματα που προκαλούν πολύ ‘γνωστοί’ εχθροί.
Μια απλή αναζήτηση στο αρχείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), στο τμήμα σχετικά με την καταγραφή των εστιών ασθενειών ανά τον κόσμο, δείχνει ότι δεν υπάρχει ημέρα που να μην πλήττεται κάποια χώρα - κυρίως στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική - από νόσους, ορισμένες εκ των οποίων έρχονται από το μακρινό παρελθόν.
Ο κατάλογος είναι μακρός και γίνεται συνεχώς μεγαλύτερος: φυματίωση, λεϊσμανίαση, αφρικανική τρυπανοσωμίαση, νόσος Τσάγκας, ελονοσία, είναι ορισμένοι μόνο από τους εφιάλτες που ξαναζούν.
Ασθένειες ‘ξεχασμένες’, που όμως υπενθυμίζουν καθημερινά με την παρουσία τους ότι είναι εδώ και σκοτώνουν εκατομμύρια άτομα. Και μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν μακρινά για τους κατοίκους του δυτικού κόσμου, οι ειδικοί όμως προειδοποιούν ότι στο μικρό ‘παγκόσμιο’ χωριό που είναι σήμερα ο πλανήτης μας αυτοί οι ξεχασμένοι ‘δολοφόνοι’ μπορεί να βρεθούν στην πόρτα μας ανά πάσα στιγμή.


Ελονοσία
Μόνιμη ‘κάτοικος’ της αφρικανικής ηπείρου, η ελονοσία σκοτώνει ένα παιδί στην Αφρική κάθε 30 δευτερόλεπτα. Καταγράφονται 300 ως 500 εκατομμύρια νέα περιστατικά ετησίως - το 90% στην υποσαχάρια Αφρική - και πεθαίνουν εξαιτίας της νόσου ένα ως δύο εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο.
H ασθένεια ενδημεί σε περισσότερες από 100 τροπικές και υποτροπικές χώρες απειλώντας το 40% του παγκοσμίου πληθυσμού. Μεταδίδεται από τα θηλυκά κουνούπια του γένους Anopheles.
Στο παρελθόν πιστευόταν ότι προερχόταν από τα έλη, εξ ου και το όνομά της (έλος - νόσος, στα αγγλικά malaria, mal aria, κακός αέρας). Το 1880 επιστήμονες ανακάλυψαν την αιτία του κακού για τη μετάδοση της νόσου σε ένα μονοκύτταρο παράσιτο που ονομάζεται πλασμώδιο (Plasmodium).
Η περίοδος από τη νύξη του μολυσμένου κουνουπιού ως την εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι συνήθως μία ως δύο εβδομάδες, αλλά και μήνες μερικές φορές. H νόσος προκαλεί υψηλό πυρετό και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνδεθεί με εν δυνάμει θανατηφόρες επιπλοκές στους νεφρούς, στο ήπαρ, στον εγκέφαλο και στο αίμα.
Υπάρχουν θεραπείες για την αντιμετώπισή της, ωστόσο σε ορισμένα φάρμακα (όπως η χλωροκίνη και η σουλφαδοξίνη-περιμεθαμίνη) εμφανίζεται ανθεκτικότητα σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπάρχει σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η πιο αποτελεσματική θεραπεία είναι ένας συνδυασμός φαρμάκων από παράγωγα της αρτεμισίνης (προέρχονται από το κινεζικό φυτό Artemesia annua).
Ωστόσο στην πλειονότητα των χωρών όπου ενδημεί η ασθένεια δεν έχει υιοθετηθεί η αποτελεσματική αυτή συνδυαστική θεραπεία - μόνο 40 χώρες την έχουν συμπεριλάβει στα πρωτόκολλα θεραπείας.
Φυματίωση
Υπαίτια για οκτώ εκατομμύρια κρούσματα και δύο εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο - οι περισσότερες περιπτώσεις καταγράφονται στη Νοτιοανατολική Ασία- όπου εντοπίζεται το 33% του συνολικού αριθμού των κρουσμάτων, και στην υποσαχάρια Αφρική.
Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι ως το 2020 ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι θα έχουν μολυνθεί από τη νόσο και 35 εκατομμύρια θα πεθάνουν εξαιτίας της αν δεν υπάρξουν αποτελεσματικότεροι τρόποι αντιμετώπισης.
Αν και η φυματίωση θεωρείται από τους περισσοτέρους στον ανεπτυγμένο κόσμο μια ασθένεια του 20ού αιώνα που εξαλείφθηκε μαζί με την ευλογιά, εκείνη παρουσιάζει εντεινόμενη παρουσία με αύξηση των περιστατικών κατά 10% μέσα στην τελευταία δεκαετία κυρίως εξαιτίας της εξάπλωσης του AIDS - εκτιμάται ότι το 70% των ατόμων με HIV ή AIDS εμφανίζουν και φυματίωση λόγω του εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματός τους.
H φυματίωση μεταδίδεται μέσω του αέρα, ενώ υπολογίζεται ότι ένα άτομο που έχει προσβληθεί μολύνει 10-15 άλλα άτομα κάθε χρόνο.
Δεν είναι απαραίτητο ότι ένα άτομο που θα μολυνθεί με τον βάκιλο της φυματίωσης θα νοσήσει. Ενεργή νόσο αναπτύσσει το 10% των ατόμων που μολύνονται (εκτός από εκείνους που πάσχουν από AIDS). Οι ασθενείς εμφανίζουν επίμονο βήχα ο οποίος ορισμένες φορές συνοδεύεται από αιμόπτυση, πυρετό, απώλεια βάρους, πόνο στο στήθος και αδυναμία αναπνοής.
H υπάρχουσα θεραπεία για τη νόσο αφορά ένα συνδυασμό φαρμάκων, ο οποίος όμως είναι απαραίτητο να λαμβάνεται για μεγάλο διάστημα (έξι-οκτώ μήνες). Για το λόγο αυτό πολλοί ασθενείς διακόπτουν τη θεραπεία με κίνδυνο να αναπτύξουν πολυανθεκτική φυματίωση, η οποία θεραπεύεται ιδιαιτέρως δύσκολα.
Λεïσμανιάσεις
Οι λεϊσμανιάσεις ενδημούν σε 88 χώρες θέτοντας σε κίνδυνο 350 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι αρμόδιοι οργανισμοί εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη ομάδα ασθενειών - προκαλούνται από τα παράσιτα Leishmania και μεταδίδονται από το τσίμπημα του εντόμου φλεβοτόμος - έχει προσβάλει ως σήμερα 12 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ κάθε χρόνο εμφανίζονται ενάμισι ως δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά.
Το 90% των περιστατικών Κάλα-Αζάρ (‘μαύρος πυρετός’ στα χίντι, την κύρια διάλεκτο στην Ινδία) εμφανίζεται σε πέντε αναπτυσσόμενες χώρες: Μπανγκλαντές, Βραζιλία, Ινδία, Νεπάλ και Σουδάν. Στον άνθρωπο η ασθένεια παρουσιάζεται με τέσσερις μορφές: σπλαγχνική λεϊσμανίαση, γνωστή και ως Κάλα-Αζάρ, η οποία είναι άκρως απειλητική για τη ζωή, λεϊσμανίαση βλεννογόνου, αυτοιάσιμη δερματική λεϊσμανίαση και μετα-Κάλα-Αζάρ δερματική λεϊσμανίαση.
Όσο για τη θεραπεία αυτής της ομάδας ασθενειών, το πιο διαδεδομένο φάρμακο είναι το πεντασθενές αντιμόνιο.
Το φάρμακο όμως αυτό ανακαλύφθηκε πριν από έναν αιώνα (!), έχει σοβαρές παρενέργειες, πρέπει να λαμβάνεται για μακρό χρονικό διάστημα, ενώ συγχρόνως σε αρκετές ενδημικές περιοχές δεν είναι αποτελεσματικό εξαιτίας της αυξανόμενης ανθεκτικότητας στα παράσιτα.
Αν και υπάρχουν πιο νέες θεραπείες, ορισμένες εξ αυτών εμφανίζουν υψηλή τοξικότητα, ενώ άλλες υψηλή τιμή - π.χ., το sodium stibogluconate (SSG), το οποίο θεωρείται θεραπεία ‘πρώτης γραμμής’, κοστίζει 150 δολάρια ανά δόση και στις αφρικανικές χώρες όπου δεν υπάρχει άδεια για αντίγραφα του φαρμάκου η πλειονότητα των ασθενών βρίσκεται στο έλεος της ασθένειας.
Την ίδια στιγμή εκτιμάται ότι οι ασθενείς με σπλαγχνική λεϊσμανίαση - υπολογίζεται ότι 500.000 άτομα προσβάλλονται από αυτή τη θανατηφόρο μορφή της ασθένειας ετησίως - δεν έχουν καμία ελπίδα ζωής.
Αφρικανική τρυπανοσωμίαση (ασθένεια του ύπνου)
Νόσος που είχε τεθεί υπό έλεγχο τη δεκαετία του 1960, η ασθένεια του ύπνου έχει κάνει δυναμική επάνοδο τις τελευταίες δεκαετίες στην Αφρική εξαιτίας των πολέμων και της κατάρρευσης της οικονομίας στην περιοχή. Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι περίπου 300.000 άτομα είναι αυτή τη στιγμή μολυσμένα από τρυπανοσωμίαση και ότι 50.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της ετησίως.
Οι κύριες εστίες της ασθένειας βρίσκονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στην Ανγκόλα, στην Ουγκάντα και στο Νότιο Σουδάν H αφρικανική τρυπανοσωμίαση προκαλείται από το παράσιτο Trypanosoma brucei και μεταδίδεται από το τσίμπημα της μύγας τσε τσε.
H νόσος εξαπλώνεται στο μυελό, οπότε και εμφανίζονται συμπτώματα όπως ο αποπροσανατολισμός, οι αυξημένες διαταραχές του ύπνου και τελικώς κώμα και θάνατος. Ελάχιστα είναι τα φάρμακα που έχουμε για τη θεραπεία της αφρικανικής τρυπανοσωμίασης και αυτά συνδέονται με σοβαρές παρενέργειες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ η ασθένεια απειλεί σήμερα 60 εκατομμύρια ανθρώπους σε 36 χώρες στην υποσαχάρια Αφρική, μόνο το 7% εξ αυτών έχει πρόσβαση σε διαγνωστικά μέσα και θεραπεία. Σημείωση: χωρίς θεραπεία η ασθένεια του ύπνου σκοτώνει το 100% των ανθρώπων που μολύνει!
Αμερικανική τρυπανοσωμίαση (νόσος Τσάγκας)
Πρόκειται για μια μορφή τρυπανοσωμίασης που διαφέρει από την αφρικανική. Εκτιμάται ότι έχει μολύνει 16-18 εκατομμύρια άτομα σε 21 χώρες της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής καθώς και ότι κινδυνεύουν από τη νόσο 100 εκατομμύρια άνθρωποι - περίπου το 25% του συνολικού πληθυσμού της Λατινικής Αμερικής.
Κάθε χρόνο 50.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της.
Προκαλείται από το παράσιτο Trypanosoma cruzi και μεταδίδεται στον άνθρωπο από το τσίμπημα εντόμων, από μετάγγιση αίματος ή κατά τη γέννηση. Ένα άτομο μπορεί να μολυνθεί και να μην εμφανίσει κλινικά συμπτώματα για διάστημα που αγγίζει ακόμη και τα 10 ως 12 έτη.
Ανάλογα με την ενδημική περιοχή, περίπου το 20%-50% των περιπτώσεων αναπτύσσει συμπτώματα που περιλαμβάνουν μη αναστρέψιμες καρδιακές, πεπτικές ή νευρολογικές διαταραχές. Υπάρχουν μόνο δύο φάρμακα για τη θεραπεία της ασθένειας, ωστόσο δεν εμφανίζουν αποτελεσματικότητα σε χρόνιους ασθενείς.
Μάλιστα, ενώ η νόσος είναι θανατηφόρος αν δεν αντιμετωπιστεί με θεραπεία, δεν υπάρχει καμία προσπάθεια έρευνας και ανάπτυξης νέων φαρμάκων για αυτήν.
H ουσιαστική εξαφάνιση των μεταδοτικών λοιμωδών νοσημάτων που παρατηρήθηκε μετά τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο στο δυτικό κόσμο είναι αποτέλεσμα της παρουσίας ενός συστήματος υγείας το οποίο ενεργητικά καταπολεμά αυτά τα νοσήματα μέσα από το καθαρό νερό, την αποχέτευση, τους εμβολιασμούς, την επιτήρηση.
Τυχόν άμβλυνση ή εξαφάνιση αυτού του συστήματος πιθανότατα θα οδηγήσει σε επανεμφάνιση αυτών των νοσημάτων, όπως π.χ. έγινε στις χώρες της τέως Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όπου η παραμέληση των εμβολιασμών οδήγησε σε επιδημία διφθερίτιδας.
Παράλληλα η πολύ εύκολη μετακίνηση πλέον μεγάλου αριθμού ατόμων σε διάφορα σημεία του πλανήτη (μετανάστες, άτομα που κάνουν συχνά ταξίδια αναψυχής ή επαγγελματικά ταξίδια) κάνει πολύ πιθανή την παρουσία ασθενών με κάποιο λεγόμενο τροπικό νόσημα σε κάποια δυτική πρωτεύουσα μέσα στον χρόνο επωάσεως του νοσήματος.
Έτσι, π.χ., ο ασθενής που θα κολλήσει πυρετό Λάσα στην Κεντρική Αφρική μπορεί προτού καν εκδηλώσει το νόσημα να βρεθεί σε μια μεγάλη δυτικοευρωπαϊκή πρωτεύουσα, όπου και θα αποτελέσει την πηγή μιας επιδημίας. Αυτό είναι ακόμη πιο εύκολο με δεδομένο ότι οι γιατροί δεν θα έχουν ούτε την ετοιμότητα ούτε ίσως και τις γνώσεις να διαγνώσουν εγκαίρως το νόσημα.
Άρα πρέπει το σύστημα να είναι πάντα σε εγρήγορση και να μη θεωρεί αυτά τα ζητήματα ως μόνο τού υπό ανάπτυξη κόσμου ή του παρελθόντος.
Εκείνοι που δεν ξεχνούν
Οι περισσότερες κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων κρατών δείχνουν να αδιαφορούν για τις ασθένειες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Ωστόσο υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν να φέρουν στο προσκήνιο τις ξεχασμένες νόσους. Τέτοια προσπάθεια αποτελεί η Πρωτοβουλία ‘Φάρμακα για Ξεχασμένες Ασθένειες’, η οποία υποστηρίζεται από 12 προσωπικότητες που έχουν λάβει βραβείο Νομπέλ, διάσημους επιστήμονες, ερευνητικά κέντρα και μη κυβερνητικές οργανώσεις.
Στα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας ανήκουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Ίδρυμα Οσβάλντο Κρουζ, το Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας της Κένυας, το Ινδικό Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, το υπουργείο Υγείας της Μαλαισίας και το Ινστιτούτο Παστέρ και η Royal society of tropical medicine and hygiene .

Εφιάλτες από το παρελθόν
Ο ΠΟΥ έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για επανεμφάνιση ασθενειών όπως η φυματίωση, η ιλαρά, η ελονοσία, η μικροβιακή δυσεντερία, η χολέρα και ο τύφος στο δυτικό κόσμο. Και ήδη ξεχασμένες ασθένειες κάνουν την εμφάνισή τους στα προηγμένα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας.
Π.χ., το Κάλα-Αζάρ έχει ‘χτυπήσει’ την Ευρώπη - στη Νότια Ευρώπη το τελευταίο διάστημα έχουν αναφερθεί περισσότερα από 1.600 κρούσματα σε άτομα που είναι μολυσμένα και με τον ιό HIV του AIDS.
Πριν από 15 χρόνια στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ εμφανίστηκε επιδημία διφθερίτιδας - οξύ μικροβιακό νόσημα που προκαλεί φαρυγγίτιδα και πυρετό και ορισμένες φορές συνδέεται με θανατηφόρες επιπλοκές - με 150.000 κρούσματα και 4.000 νεκρούς, ενώ κρούσματα της νόσου έχουν αναφερθεί στη Φινλανδία, στη Γερμανία, στη Νορβηγία και στην Πολωνία.
Σε χώρες γύρω από την Κασπία και τη Μεσόγειο έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια ξεσπάσματα χολέρας - λοίμωξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από το βακτηρίδιο δονάκιο της χολέρας -, ενώ τα κρούσματα ελονοσίας έχουν δεκαπλασιαστεί στην Ευρώπη το τελευταίο διάστημα.
Σημαντική αύξηση εμφανίζουν τόσο στην Ανατολική όσο και στη Δυτική Ευρώπη και οι περιπτώσεις φυματίωσης, κυρίως μεταξύ μεταναστών (αύξηση κατά 40%-50%).
H αθρόα προσέλευση μεταναστών οδηγεί σε αύξηση των κρουσμάτων φυματίωσης και στη χώρα μας. Υπολογίζεται ότι οι περιπτώσεις ενεργού φυματίωσης στην Ελλάδα ανέρχονται σε 25/100.000 πληθυσμού και όχι σε 5-7/100.000, όπως αναφέρεται σε διεθνή επιδημιολογικά δελτία.
Αύξηση της επίπτωσης της φυματίωσης έχει παρατηρηθεί όμως και στα παιδιά. Σύμφωνα με μελέτη του Κέντρου Παιδιατρικής Μέριμνας που αφορούσε σύγκριση της δεκαετίας του 1980 με αυτήν του 1990, στον Νομό Αττικής παρατηρήθηκε αύξηση της επίπτωσης κατά 28%.
ιατρονετ

ανώνυμα γενόσημα

Η Ινδία δεν μπορεί να ελέγξει τα ανώνυμα γενόσημα που παράγει
Σοκάρει το πόρισμα επιτροπής του ινδικού κοινοβουλίου.
Η Ινδία παραδέχτηκε ότι δε διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές για τον έλεγχο της ποιότητας των ανώνυμων γενόσημων που παράγονται στις φαρμακοβιομηχανίες της και κυκλοφορούν στις αγορές όλου του κόσμου.
Τι έχουν να πουν τώρα όσοι υπερθεμάτιζαν για την ποιότητα των ανώνυμων γενόσημων της Ινδίας, όπως είχε κάνει και στη χώρα μας ο τότε υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος, για να δικαιολογήσει την κατά πολλούς άκρως επικίνδυνη πολιτική της συνταγογράφησης δραστικής που επέβαλε η τρόικα;
Οι αποκαλύψεις για την επικινδυνότητα των ανώνυμων γενόσημων που παράγονται σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, ακόμα και για λογαριασμό γιγάντιων πολυεθνικών, έχουν πάρει διαστάσεις τσουνάμι το τελευταίο διάστημα.
Ο μεγάλος κρότος μπορεί να έγινε με αφορμή το πρόστιμο-μαμούθ που επέβαλε η αμερικανική δικαιοσύνη στην ινδική Ranbaxy για τα νοθευμένα γενόσημα, όμως, είχε προηγηθεί ο εντοπισμός θραυσμάτων γυαλιού σε χάπια, το αντικαταθλιπτικό που προκαλούσε τάσεις αυτοκτονίας και τα δημοσιεύματα στο γερμανικό Τύπο για τις αμέτρητες παρενέργειες που προκαλούν τα φάρμακα-δολοφόνοι στους ασθενείς.
Όπως φαίνεται, όμως, η υπόθεση της Ranbaxy είναι η κορυφή του παγόβουνου για τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες παράγονται οι τόνοι των επικίνδυνων γενόσημων στην Ινδία. Και αν συμβαίνουν όλα αυτά στην κατά πολλούς ναυαρχίδα των ινδικών γενόσημων, φανταστείτε τι επικρατεί στα διάσπαρτα εργοστάσια παραγωγής φτηνών, ανώνυμων φαρμάκων όλης της χώρας.
Επιτροπή του ινδικού κοινοβουλίου ανέλαβε να ερευνήσει τον ελεγκτικό μηχανισμό της Ινδίας, τον Κεντρικό Οργανισμό Ελέγχου Ποιότητας Φαρμάκων (CDSCO), όπως ονομάζεται. Το πόρισμα προκαλεί σοκ, καθώς αναφέρει ρητά ότι ο CDSCO δε διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές, για να γίνονται σωστά οι έλεγχοι.
Συγκεκριμένα η κοινοβουλευτική επιτροπή αναφέρει ότι τα εργαστήρια του CDSCO σε μια σειρά από μεγάλες πόλεις της Ινδίας δεν είναι «πλήρως εξοπλισμένα και χρειάζονται αναβάθμιση με εγκαταστάσεις τελευταίας τεχνολογίας για έλεγχο και ανάλυση περίπλοκων συνθέσεων, ώστε να εντοπίζονται ύποπτα και νοθευμένα φάρμακα».
Με απλά λόγια, η μεγαλύτερη παραγωγός ανώνυμων γενόσημων σε όλο τον κόσμο, με πεπαλαιωμένα τεχνολογικά μέσα έδινε όλα τα προηγούμενα χρόνια έγκριση σε σκευάσματα αμφιβόλου ποιότητας με αποτέλεσμα να φτάνουν σε εκατομμύρια ασθενείς σε όλον τον κόσμο.
Είναι σαφές ότι προκύπτει θέμα διασφάλισης εθνικών συμφερόντων και στη χώρα μας, στον πλέον ευαίσθητο τομέα της Υγείας, από τη στιγμή που το σύστημα συνταγογράφησης δραστικής αφήνει διάπλατη την πόρτα στα ανώνυμα ινδικά γενόσημα, να αλώσουν το εθνικό σύστημα υγείας. Η εξοικονόμηση πόρων δεν αποτελεί άλλοθι, πολλώ δε μάλλον, όταν φαίνεται να προκύπτει απειλή για τη ζωή των Ελλήνων πολιτών.


newsbomb.gr

Τα «λάθη» της τρόικας

Τα «λάθη» της τρόικας σκοτώνουν τους Έλληνες
Χωρίς ίχνος αιδούς, οι εκπρόσωποι των δανειστών ζητούν ακόμα περισσότερα ανώνυμα, επικίνδυνα γενόσημα στην ελληνική αγορά.
Παραδέχτηκαν ότι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε οικονομικό «πειραματόζωο» για να σώσουν την ευρωζώνη με τις εγκληματικές πολιτικές της λιτότητας, οι οποίες στραγγάλισαν τον ελληνικό λαό.
Δεν έφτανε όμως αυτό. Τρόικα και Μέρκελ έβαλαν στόχο την ίδια τη ζωή των Ελλήνων. Μετέτρεψαν τους Έλληνες σε «πειραματόζωα» στην κυριολεξία, επιβάλλοντας τη συνταγογράφηση δραστικής ουσίας και άνοιξαν την πόρτα στη δολοφονική επέλαση των ανώνυμων, επικίνδυνων γενόσημων από χώρες τους Τρίτου Κόσμου στην ελληνική αγορά.
Τα παραδείγματα πια στο διεθνή Τύπο είναι αναρίθμητα. Βρέθηκαν νοθευμένα σκευάσματα από την Ινδία, βρέθηκαν θραύσματα γυαλιού σε επικίνδυνα γενόσημα, εντοπίστηκαν σοβαρές παρενέργειες –μέχρι και τάσεις αυτοκτονίας- εξαιτίας ανώνυμων γενόσημων και ένας ακόμα άνθρωπος έχασε τη ζωή του πρόσφατα από τα φάρμακα-δολοφόνους.
Πόσο πια θα εθελοτυφλεί η τρικομματική κυβέρνηση μπροστά στη δολοφονία του ελληνικού λαού; Η ανάγκη διόρθωσης του εγκλήματος σε βάρος της υγείας των Ελλήνων είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Τώρα, που τα λάθη του ΔΝΤ «ξεγυμνώθηκαν» ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης, με τη δημοσίευση της μυστικής έκθεσης στην εφημερίδα «Wall Street Journal».
Η τρόικα όμως το «χαβά» της. Απόρρητο έγγραφο που ήρθε σήμερα στη δημοσιότητα αποκαλύπτει ότι τα σχέδιά της, σε συμπόρευση με τα συμφέροντα πολυεθνικών ανώνυμων, επικίνδυνων γενόσημων, δεν έχουν τέλος. Οι δανειστές θέλουν να κατακλύσουν την ελληνική αγορά με τα φάρμακα-δολοφόνους, απαιτώντας ακόμα πιο «ευρεία χρήση» ανώνυμων γενόσημων.
Πρέπει να μπει τέλος στην πολιτική που δολοφονεί τους Έλληνες. Η τρικομματική κυβέρνηση έχει ευθύνη απέναντι στη ζωή του ελληνικού λαού, στη ζωή όλων μας.
newsbomb.gr


Λοβέρδος και πολιτική ηγεσία «συγκάλυψαν» τον εφιάλτη στην Υγεία
Έρευνα-σοκ για την κατάσταση της Υγείας στην Ελλάδα από διεθνείς ερευνητές

HIV, ελονοσία, φυματίωση και άλλες μεταδοτικές ασθένειες επανακάμπτουν στην Ελλάδα του 2013: είναι οι επιπτώσεις τριών χρόνων μνημονίων και της πολιτικής λιτότητας που έχει επιβάλει η τρόικα με στόχο τον αφανισμό του ελληνικού λαού.
Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανθρωπιστική καταστροφή, καθώς η τρικομματική κυβέρνηση συνεχίζει το εγκληματικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων και στήνει στο απόσπασμα τη δημόσια υγεία. Τη χαριστική βολή έδωσε με την επιβολή συνταγογράφησης δραστικής ουσίας, υπακούοντας πειθήνια στην τρόικα, και έδωσε το πράσινο φως για να «δολοφονηθεί» ο ελληνικός λαός με τα επικίνδυνα,ανώνυμα γενόσημα του Τρίτου Κόσμου και να πλουτίσουν κάποιες πολυεθνικές –σύμμαχοι της Μέρκελ και των ομοίων της.
Η απαίτηση είναι μία και επείγουσα: να διορθωθεί τώρα το έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων, πριν οι θλιβερές συνέπειες από τα ανώνυμα γενόσημα γίνουν στατιστικά στοιχεία μιας μελλοντικής επιστημονικής έρευνας.
Έρευνας σαν και αυτή που έκαναν οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Στάκλερ και Σανγιάου Μπασού, ερευνητής στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και καθηγητής Ιατρικής και Επιδημιολογίας στο Στάνφορντ αντίστοιχα, στο βιβλίο τους «Το Οικονομικό Σώμα: Πώς η λιτότητα σκοτώνει» (The Body Economic: How austerity kills).
Ολόκληρο κεφάλαιο αφιερώνουν στην Ελλάδα οι δύο ερευνητές, υπό τον τίτλο «Ελληνική Τραγωδία». Αντικείμενο της μελέτης είναι πώς τα μεγάλα οικονομικά σοκ έχουν επηρεάσει την υγεία του πληθυσμού την τελευταία δεκαετίαΗ Ελλάδα βρίσκεται στην πιο δεινή θέση μεταξύ των χωρών της Ευρώπης, με τους συγγραφείς να εξιστορούν συγκλονιστικά στοιχεία και να αποκαλύπτουν πώς προσπάθησαν να τα κουκουλώσουν Έλληνες πολιτικοί. Εξέχουσα θέση στην έρευνα έχει ο πρώην υπουργός Υγείας, κ. Ανδρέας Λοβέρδος, όπου αποκαλύπτεται το σχέδιο που εφάρμοσε για να δικαιολογήσει τις περικοπές στην Υγεία.
Οι συνέπειες της λιτότητας στην ψυχική υγεία, για τους συγγραφείς, αντανακλούνται στην αύξηση των αυτοκτονιών και των κρουσμάτων κατάθλιψης. Η Ελλάδα είχε από τους πιο χαμηλούς αριθμούς αυτοκτονιών στην Ευρώπη, αυτό όμως άλλαξε το διάστημα 2007-2009 όταν οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 17%. Μόνο πέρυσι αυξήθηκαν κατά 26%, σε απόλυτο αριθμό δηλαδή περίπου 4.000 συνάνθρωποί μας έβαλαν τέλος στη ζωή τους.
Παράλληλα, με 40% μείωση του προϋπολογισμού για την υγεία σημειώθηκε 200% αύξηση θυμάτων του HIV και καταγράφηκε το πρώτο κρούσμα ελονοσίας από το 1970.
Τα μεγαλύτερα θύματα είναι οι ευαίσθητες πληθυσμιακές δυνάμεις, κυρίως οι συνταξιούχοι που χάνουν την πρόσβαση στο σύστημα υγείας και τα παιδιά. Τραγικό στοιχείο αποτελεί ότι η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 40% μεταξύ του 2008 και 2010.
Επί ημερών Λοβέρδου στο υπουργείο Υγείας, οι περικοπές σε βάρος του ελληνικού λαού περνούσαν με άξονα το δόγμα «ρίξτε το φταίξιμο στα θύματα», όπως αποκαλύπτεται στο βιβλίο. Προσέξτε τη διαφορά στάσης ενός ομολόγου του κ. Λοβέρδου, ο οποίος πρόταξε το όφελος του λαού του στις απαιτήσεις των διεθνών δανειστών. Όταν η Ισλανδία βρέθηκε σε κατάσταση χρεοκοπίας ο πρωθυπουργός της στράφηκε για βοήθεια στο ΔΝΤ και μεταξύ των απαιτήσεων ήταν η μείωση του προϋπολογισμού για την Υγεία κατά 30%. Ο Ισλανδός υπουργός Υγείας, αρνούμενος να βάλει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών, παραιτήθηκε!
Αντίθετα, ο κ. Λοβέρδος όχι μόνο υλοποίησε την εξουθενωτική, όχι μόνο κόπτονταν από το βήμα της Βουλής για την «ποιότητα» των ινδικών γενόσημων, αλλά κατέστρωσε σχέδιο κατά τον Έλληνα πανεπιστημιακό για να «παραπλανήσει» και τη διεθνή κοινή γνώμη...


.newsbomb.gr