Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013
| Οικονομική ύφεση και λιτότητα επιβαρύνουν τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα | |
![]() | |
| doctors.in.gr | |
Η ύφεση και η λιτότητα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, έχουν οδηγήσει σε μεγάλη επιδείνωση των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, με γενικότερες συνέπειες για το επίπεδο της δημόσιας υγείας στη χώρα, σύμφωνα με έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Υγιεινής και Κοινωνικής Ιατρικής σε συνεργασία με συναδέλφους τους του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικό, με επικεφαλής τους Ηλία Κονδύλη Αλέξη Μπένο, δημοσίευσαν στοιχεία στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Public Health, σύμφωνα με τα οποία μια σειρά από δείκτες-κλειδιά για τη δημόσια υγεία έχουν επιδεινωθεί παράλληλα με την ύφεση και τις πολιτικές λιτότητας.
Η μελέτη συσχέτισε διαχρονικά την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα σε σχέση με τις υπηρεσίες και το επίπεδο της δημόσιας υγείας.
Οι ερευνητές αναφέρουν μια αυξανόμενη τάση στις αυτοκτονίες, τις ψυχικές παθήσεις, τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, τις λοιμώδεις νόσους κ.α. Ακόμα επισημαίνουν ότι, λόγω της ανεργίας και της πτώσης των ατομικών εισοδημάτων, οι ασθενείς μείωσαν τις επισκέψεις σε ιδιώτες γιατρούς και ιδιωτικά νοσοκομεία, ενώ αντίστοιχα αυξήθηκε η ζήτηση για τις υπηρεσίες των ήδη επιβαρυμένων δημόσιων υπηρεσιών υγείας.
Για «κατάσταση πολύ χειρότερη από ό,τι φανταζόμασταν», έκανε λόγο ο κ.Κονδύλης ενώ ο καθηγητής Κοινωνιολογίας και Ιατρικής Χάουαρντ Γουέιτζκιν, εξέφρασε τον φόβο του ότι, μετά την Ελλάδα, και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και οι ΗΠΑ, απειλούνται με παρόμοια επιδείνωση της δημόσιας υγείας, στο μέτρο που θα εφαρμοστούν παρόμοιες περικοπές. Τόσο οι Έλληνες, όσο και οι Αμερικανοί ερευνητές, τόνισαν ότι χρειάζεται αύξηση των δημοσίων δαπανών στον τομέα της υγείας, ώστε να προστατευθεί η υγεία των πολιτών.
Εξάλλου, στο περιοδικό Nature, δημοσιεύεται άρθρο της Βαρβάρας Τραχανά, επίκουρης καθηγήτριας Κυτταρικής Βιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η οποία προειδοποιεί ότι, λόγω της οικονομικής κρίσης και των χρηματοδοτικών περικοπών στην έρευνα στην Ελλάδα, καθώς και του παγώματος των προσλήψεων, οι νέοι ερευνητές εξωθούνται να φύγουν σε άλλες χώρες, ενώ γενικότερα η επιστήμη στη χώρα μας κάνει βήματα οπισθοδρόμησης.
Όπως επισημαίνει, η έλλειψη κονδυλίων απειλεί τη δημιουργική έρευνα στα ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα και τα στερεί από νέους επιστήμονες. «Το νεανικό εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, ένας παράγων- κλειδί για την ανάπτυξη, εξαφανίζεται ακριβώς όταν η κοινωνία το χρειάζεται περισσότερο», αναφέρει.
IN.GR
|
Categories: iatrika
Τρίτη 13 Αυγούστου 2013
Παρότι ένας στους τέσσερις ανθρώπους έχει υπέρταση, μόνο το 5% των περιπτώσεων οφείλεται σε κάποια συγκεκριμένη αιτία, η οποία μπορεί να εντοπιστεί και να θεραπευτεί. Πώς ερμηνεύεται λοιπόν ο τόσο μεγάλος αριθμός υπερτασικών, τι σημαίνει όταν λέμε 'έχω πίεση', πώς τη μετράμε σωστά και πώς μπορούμε να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας;
Υπέρταση ονομάζεται η κατάσταση στην οποία η αρτηριακή πίεση είναι αυξημένη. Αρτηριακή είναι η πίεση που ασκεί το αίμα στο τοίχωμα των αρτηριών, οι οποίες το μεταφέρουν από την καρδιά σε όλο το σώμα.
Η αρτηριακή πίεση καταγράφεται με δύο αριθμούς, π.χ. 130/80. Ο μεγαλύτερος αριθμός είναι η 'συστολική' πίεση (που είναι γνωστή ως 'μεγάλη') και πρόκειται για την πίεση που ασκείται στις αρτηρίες όταν η καρδιά συσπάται για να διοχετεύσει το αίμα μέσω των αρτηριών προς τα όργανα του σώματος.
Ο μικρότερος αριθμός είναι η 'διαστολική' (ή 'μικρή' πίεση) και πρόκειται για την πίεση που ασκείται στο τοίχωμα των αρτηριών όταν η καρδιά χαλαρώνει για να δεχτεί νέο αίμα. Ο κόσμος συχνά για συντομία αναφέρει ότι π.χ. έχει πίεση 13 με 8 που σημαίνει ότι έχει 130/80.
Η πίεση ενός ατόμου ανάλογα με το επίπεδό της κατατάσσεται σε:
- Ιδανική: συστολική κάτω από 120 και διαστολική κάτω από 80.
- Φυσιολογική: συστολική μεταξύ 120 και 129 και διαστολική μεταξύ 80 και 84.
- Οριακή υπέρταση: συστολική 130 - 139 είτε διαστολική 85 - 89.
- Υπέρταση: συστολική πάνω από 140 είτε διαστολική πάνω από 90.
- Μεμονωμένη συστολική υπέρταση: συστολική πάνω από 140 και διαστολική κάτω από 90. Η τελευταία παρατηρείται στα ηλικιωμένα άτομα και οφείλεται στο ότι το τοίχωμα των αρτηριών σκληραίνει όσο μεγαλώνουμε.
Οι αιτίες
Στις περισσότερες περιπτώσεις η υπέρταση είναι ιδιοπαθής, που σημαίνει ότι δεν οφείλεται σε κάποιο γνωστό αίτιο. Σε μικρό ποσοστό (5%) των υπερτασικών ανθρώπων η υπέρταση είναι δευτεροπαθής, δηλαδή οφείλεται σε κάποιο αίτιο που με κατάλληλες εξετάσεις μπορεί να βρεθεί και να θεραπευτεί.
Μερικά από αυτά τα αίτια είναι η άπνοια ύπνου, παθήσεις των νεφρών των επινεφριδίων.
Η υπέρταση είναι πολύ συχνή και μάλιστα γίνεται ακόμη συχνότερη με την πάροδο της ηλικίας. Ένας στους τέσσερις ανθρώπους έχει υπέρταση, ενώ στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (άνω των 65 ετών) η αναλογία είναι ένας στους δύο. Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι τα υπερτασικά άτομα είναι περίπου δύο εκατομμύρια.
Σε αντίθεση με αυτό που πολύς κόσμος πιστεύει, η υπέρταση δεν είναι δυνατό να γίνει αντιληπτή, διότι δεν έχει κανένα σύμπτωμα. Γι’ αυτό το λόγο έχει ονομαστεί 'σιωπηλός δολοφόνος'. Επομένως, ο μόνος τρόπος για τη διάγνωση είναι η μέτρηση με πιεσόμετρο και μάλιστα δεν αρκεί μόνο μία.
Αυτό οφείλεται στο ότι η πίεσή μας διαρκώς μεταβάλλεται, ακόμη και από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο.
Επιπρόσθετα, όταν έχουμε συναισθηματική φόρτιση, δηλαδή άγχος, χαρά, φόβο, η πίεση ανεβαίνει παροδικά, χωρίς αυτό να είναι επικίνδυνο για τον οργανισμό. Επομένως, για να θεωρηθεί ότι κάποιος έχει υπέρταση θα πρέπει αυτό να επιβεβαιωθεί με δύο τουλάχιστον επισκέψεις και μετρήσεις από γιατρό.
Επίσης, στις μετρήσεις της πίεσης θα πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες, όπως το άτομο θα πρέπει να έχει παραμείνει ήρεμο στην καθιστή θέση για 5 λεπτά πριν από τις μετρήσεις, να έχει τη σωστή θέση (καθιστό, με τα πόδια στο πάτωμα και τη ράχη να ακουμπά στην καρέκλα, το χέρι να ακουμπά σε κάποιο τραπέζι δίπλα).
Σε ένα ποσοστό ατόμων (περίπου 15%) παρά την τήρηση όλων των κανόνων η πίεση βρίσκεται ανεβασμένη μόνο στο ιατρείο, ενώ είναι φυσιολογική στο σπίτι. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε την 'υπέρταση λευκής μπλούζας' και συνήθως δεν χρειάζεται αντιυπερτασική θεραπεία.
Για να ανιχνευτούν τα άτομα με αυτό το φαινόμενο θα χρειαστούν μετρήσεις στο σπίτι με αξιόπιστο πιεσόμετρο και επίσης 24ωρη καταγραφή της πίεσης με ειδική συσκευή.
Η θεραπεία
Από τη στιγμή που θα διαγνωστεί η υπέρταση είναι απαραίτητο να αρχίσει αντιυπερτασική θεραπεία. Ο λόγος είναι ότι η υπέρταση αν μείνει αθεράπευτη αυξάνει πολύ τον κίνδυνο για εγκεφαλικά επεισόδια, έμφραγμα, αιφνίδιο θάνατο, καρδιακή ανεπάρκεια και για νεφρική βλάβη.
Δυστυχώς, για πολλούς λόγους, το μεγαλύτερο ποσοστό υπερτασικών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο παραμένει χωρίς ή με ανεπαρκή θεραπεία.
Η αντιυπερτασική θεραπεία περιλαμβάνει δύο σκέλη: τα φάρμακα και τη βελτίωση του τρόπου ζωής. Υπάρχουν 5 κύριες κατηγορίες αντιυπερτασικών φαρμάκων και ο γιατρός θα διαλέξει τα καταλληλότερα για εσάς. Συνήθως θα χρειαστεί συνδυασμός 2 ή και περισσότερων φαρμάκων για τη σωστή ρύθμιση της πίεσης.
Η αντιυπερτασική θεραπεία είναι απαραίτητο να συνεχίζεται διά βίου με καθημερινή λήψη φαρμάκων. Η περιστασιακή χρήση αντιυπερτασικών φαρμάκων (π.χ. υπογλώσσια) δεν ωφελεί σε τίποτε και αντιθέτως μπορεί να προκαλέσει ζημιά με την απότομη πτώση της πίεσης.
Εκτός από τη θεραπεία με τα φάρμακα, το υπερτασικό άτομο μπορεί να κάνει από μόνο του μερικά πράγματα, τα οποία σίγουρα θα μειώσουν την πίεσή του. Αυτές οι ενέργειες μπορεί να ωφελήσουν επίσης και τα άτομα που δεν είναι υπερτασικά, διότι θα καθυστερήσουν ή θα αποτρέψουν την εμφάνιση της υπέρτασης.
Η πιο σημαντική ενέργεια είναι η ελάττωση του σωματικού βάρους, η οποία εκτός από τη μείωση της πίεσης φέρει και άλλα πολλαπλά οφέλη στον οργανισμό.
Η μείωση της πρόσληψης του αλατιού (π.χ. να μην υπάρχει αλατιέρα στο τραπέζι) ελαττώνει το επίπεδο της πίεσης και βελτιώνει τη δράση των αντιυπερτασικών φαρμάκων. Απαραίτητη είναι η περιορισμένη λήψη αλκοολούχων ποτών σε δύο ποτά την ημέρα για τους άντρες και σε ένα για τις γυναίκες.
Τέλος, η άσκηση τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας (π.χ. περπάτημα με γρήγορο ρυθμό για μισή ώρα) θα βελτιώσει όχι μόνο την πίεση αλλά και άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως την αυξημένη χοληστερίνη και το σάκχαρο.
Είναι αυτονόητο ότι το κάπνισμα απαγορεύεται στα υπερτασικά άτομα όχι διότι ανεβάζει την πίεση, αλλά γιατί πολλαπλασιάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ο καφές δεν ανεβάζει την πίεση στα άτομα που τον έχουν συνηθίσει και έτσι η λογική χρήση του δεν απαγορεύεται.
Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν πολλοί, τα πορτοκάλια μειώνουν την πίεση, διότι περιέχουν κάλιο, με αποτέλεσμα να είναι τροφή ωφέλιμη για τους υπερτασικούς.
iatronet.gr
Categories: iatrika
Ο αθλητισμός είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να έχουμε καλή φυσική κατάσταση, που θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος για την υγεία. Σε οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα η καρδιά έχει έναν από τους σημαντικότερους ρόλους. Τι πρέπει να προσέχουμε, λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε τη συστηματική άθληση;
Η άθληση είναι πολλαπλά ωφέλιμη για την υγεία του ανθρώπου, με θετική επίδραση στην ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, στο μυοσκελετικό και το καρδιοαγγειακό σύστημα καθώς και στον ανοσολογικό μηχανισμό.
Η άθληση είναι πολλαπλά ωφέλιμη για την υγεία του ανθρώπου, με θετική επίδραση στην ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, στο μυοσκελετικό και το καρδιοαγγειακό σύστημα καθώς και στον ανοσολογικό μηχανισμό.
Ο Ιπποκράτης θεωρούσε την άσκηση και τη σωστή διατροφή ακρογωνιαίους λίθους της υγείας του ανθρώπου. Η άποψη αυτή, που εκφράστηκε αιώνες πριν, καταξιώνεται συνεχώς και ισχύει μέχρι σήμερα. Ειδικά στην καρδιολογία, έπειτα από πολυετείς παρατηρήσεις και αναφορές, δημιουργήθηκε ειδικό κεφάλαιο 'Η καρδιά των αθλητών'.
Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από την κίνηση, η οποία πραγματοποιείται χάρη στη συνεργασία πολλών συστημάτων του οργανισμού, όπως του νευρικού, του ενδοκρινικού, του μυοσκελετικού. Κυρίαρχο είναι βέβαια το μυοσκελετικό, αλλά χρειάζεται την απόλυτη υποστήριξη από το καρδιαγγειακό.
Η υποστήριξη απαιτεί την επάρκεια του καρδιαγγειακού συστήματος, ανατομική και λειτουργική.
Τον αθλητισμό μπορούμε να τον διακρίνουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: τον πρωταθλητισμό, τον μαζικό αθλητισμό και τον θεραπευτικό. Ο θεραπευτικός αθλητισμός εφαρμόζεται σήμερα συστηματικά στην αποκατάσταση έπειτα από εγχείρηση bypass και έμφραγμα μυοκαρδίου, στην αντιμετώπιση της υπέρτασης, του σακχαρώδη διαβήτη και της παχυσαρκίας, ως νόσου πλέον, μαζί με την πρέπουσα φαρμακευτική αγωγή.
Διαφορετικές συνθήκες
Η άσκηση επιφέρει τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου, η οποία δρα θετικά στην εξέλιξη της πορείας της νόσου (δευτερογενής πρόληψη). Σημαντικός είναι ο ρόλος του αθλητισμού (πρωταθλητισμού και μαζικού αθλητισμού) στην πρωτογενή πρόληψη.
Πολλά νοσήματα είναι αποτέλεσμα του 'πολιτισμού'.
Η απομάκρυνση από τον ιδανικό τρόπο ζωής, με το άγχος διεκπεραίωσης των καθημερινών υποχρεώσεων, τον καθιστικό τρόπο ζωής και την ακατάλληλη διατροφή να κυριαρχούν, δημιουργεί το υπόστρωμα που συντελεί στη συνεχή αύξηση του αριθμού και της εμφάνισης σε μικρότερη ηλικία νοσημάτων που αποκαλούνται 'νόσοι του πολιτισμού'.
Ιδιαίτερης μνείας χρήζει ο πρωταθλητισμός, επειδή θαυμάζοντας τους αθλητές παρακινούμαστε όλοι να αθληθούμε. Πρωταθλητισμός σημαίνει συστηματική καθημερινή άσκηση με υψηλές σωματικές επιβαρύνσεις, με τη νίκη να είναι το ιδανικό επίτευγμα και στόχος ζωής.
Οι υψηλές επιβαρύνσεις σε καθημερινή βάση, που πρέπει να υποστηριχτούν από την καρδιά και το αγγειακό σύστημα, αναγκάζουν την καρδιά να υποστεί 'προσαρμογές' προκειμένου να ανταποκριθεί επιτυχώς.
Οι προσαρμογές εκδηλώνονται με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα που διαφοροποιούνται από τα γνωστά φυσιολογικά δεδομένα και πρέπει να διευκρινιστεί σαφώς πότε είναι αποτέλεσμα προσαρμογής και πότε είναι παθολογικά. Αυτό απαιτεί διαρκή ενασχόληση, ενημέρωση και πείρα του γιατρού.
Οι αθλητές που παρουσιάζουν ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, λόγω των υψηλών επιβαρύνσεων, διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο και ιερός στόχος των γιατρών είναι η προστασία της ζωής τους.
Οι κίνδυνοι και οι εξετάσεις
Οι καρδιολόγοι δεν επιτρέπουν την άθληση στις ακόλουθες παθολογικές καταστάσεις: υπερτροφική καρδιοπάθεια αποφρακτικού τύπου, συγγενή ανωμαλία των στεφανιαίων, στεφανιαία νόσο, αρρυθμιογόνο δεξιά κοιλία, σύνδρομο Marfan, συγγενή στένωση της αορτής, σύνδρομο μακρού QT, σύνδρομο βραχέος QT, σύνδρομο προδιεγέρσεως, σύνδρομο Brugada και σύνδρομο ή κατεχολαμινεργική πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία.
Πολλά από τα σύνδρομα αυτά έχουν γενετική βάση και οφείλονται σε μεταλλάξεις συγκεκριμένων γονιδίων.
Ο αιφνίδιος θάνατος αθλητή μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι συγκλονιστικό γεγονός, επειδή αφορά στο κατεξοχήν υγιές δείγμα πληθυσμού, αλλά ευτυχώς είναι πολύ σπάνιο. Η επιστημονική κοινότητα παγκοσμίως προβληματίστηκε έντονα και δίνει απόλυτη προτεραιότητα στην πρόληψη με την έγκαιρη διάγνωση.
Προς το σκοπό αυτόν, υπάρχουν οδηγίες τόσο από την Αμερικανική όσο και από την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία.
Άξονες της εκτίμησης σχετικά με την ικανότητα προς άθληση ενός ατόμου αποτελούν η κλινική εξέταση και η ειλικρίνεια του εξεταζομένου στις ερωτήσεις που τίθενται. Από την ιατρική πλευρά απαραίτητα πλέον θεωρούνται: η λεπτομερής λήψη του ιστορικού, η πλήρης κλινική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα, το triplex καρδιάς και οποιαδήποτε άλλη εργαστηριακή εξέταση κρίνει απαραίτητη ο γιατρός.
Εάν το αποτέλεσμα όλων αυτών δεν δημιουργεί βάσιμες υπόνοιες για παθολογικό υπόστρωμα, δίνεται η έγκριση για άθληση, με την προϋπόθεση ότι με την εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος πρέπει απαραιτήτως να γίνεται επανεκτίμηση.
Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις μπορεί να μην είναι απαγορευτικές για άθληση που δεν προκαλεί αξιόλογες επιβαρύνσεις, όπως π.χ. η σκοποβολή.
Άρα, ο γιατρός πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη το είδος της αθλητικής δραστηριότητας και τις επιβαρύνσεις που προκαλεί, πριν δώσει τη συγκατάθεσή του. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί η αθλητική δραστηριότητα να επιτραπεί, όταν η παθολογική κατάσταση έχει θεραπευτεί.
Συνοψίζοντας, χρειάζεται να γίνει συνειδητά αποδεκτό απ’ όλους ότι η άθληση οφείλει να αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της ζωής μας, ώστε να αναστραφεί η αυξανόμενη εμφάνιση νοσημάτων που στιγματίζουν αρνητικά το σύγχρονο άνθρωπο και έχουν υψηλό κόστος σε ποιότητα ζωής, αλλά και σε οικονομικό επίπεδο.
Πόλος έλξης είναι οι πρωταθλητές και η προσπάθεια κάθε κράτους προς αυτήν την κατεύθυνση. Μεγάλη ευθύνη έχουν και οι γιατροί, οι οποίοι οφείλουν να περιορίσουν τα φαινόμενα αιφνίδιου θανάτου που δρουν αποτρεπτικά σε αυτήν την προσπάθεια.
Δεν αξίζει σε κανέναν -και πολύ περισσότερο στους πρωταθλητές- να πεθαίνει αιφνίδια σε αγωνιστικούς χώρους.
Πηγές: Πάνος Σταματόπουλος, Καρδιολόγος
Categories: iatrika
Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013
Νέες τιμές στα φάρμακα
Posted by Mantzalardas Evanghelos | 2:16 μ.μ. |
Νέες τιμές στα φάρμακα από Δευτέρα
Γενική ανακοστολόγηση στα πρωτότυπα με πατέντα φάρμακα, κοστολόγηση γενοσήμων και έγκριση 100 νέων πρωτοτύπων φαρμάκων, ολοκλήρωσε σήμερα η Επιτροπή Τιμών Φαρμάκων του υπουργείου Υγείας.

Της Άννας Παπαδομαρκάκη
Γενική ανακοστολόγηση στα πρωτότυπα με πατέντα φάρμακα, κοστολόγηση γενοσήμων και έγκριση 100 νέων πρωτοτύπων φαρμάκων, ολοκλήρωσε σήμερα η Επιτροπή Τιμών Φαρμάκων του υπουργείου Υγείας, ύστερα από τρεις μαραθώνιες συνεδριάσεις μέσα στην εβδομάδα που πέρασε. Για την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, χρειάστηκε η παρέμβαση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μετείχε στη σύσκεψη εξαιτίας σειράς αμφισβητήσεων που έθεσαν υπηρεσιακοί παράγοντες σχετικά με την ορθότητα των τιμών που παρατέθηκαν στο σχέδιο του δελτίου τιμών που ήταν υπό συζήτηση.
Τελικά, το σχετικό δελτίο τιμών φαρμάκων που αναμένεται να αναρτηθεί την ερχόμενη Δευτέρα 5 Αυγούστου θα περιλαμβάνει:
- 746 νέα γενόσημα φάρμακα που παίρνουν για πρώτη φορά τιμή, μειωμένη στο 75% της τιμής του πρωτοτύπου τους,
- ανακοστολόγηση περίπου 840 πρωτοτύπων φαρμάκων που ήδη κυκλοφορούν στη χώρα μας, καθώς και
- τιμές 100 νέα πρωτότυπα φάρμακα που για πρώτη φορά θα κυκλοφορήσουν στην ελληνική αγορά..
Κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής έγινε συζήτηση για περίπου 300 ιδιοσκευάσματα των οποίων οι παρασκευάστριες εταιρίες ζητούσαν διόρθωση τιμής σε αποκατάσταση λαθών από προηγούμενα δελτία τιμών και για τα οποία προκύπτουν αυξήσεις από 0,07% ως 115,32% και μειώσεις μέχρι 31,26%.
Το νέο δελτίο τιμών που θα ισχύσει άμεσα, αναμένεται να φέρει εξοικονόμηση στη φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ, αν και καθώς μπαίνουν νέα φάρμακα στην αγορά δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός της εξοικονόμησης αυτής, άμεσα.
Κατά τη συζήτηση, αποφασίσθηκε οι ανακοστολογήσεις και οι κοστολογήσεις γενοσήμων να ισχύσουν άμεσα – χωρίς να έχει διευκρινιστεί ακόμη αν θα υπάρξει διάστημα εξάντλησης των αποθεμάτων για φαρμακαποθήκες και φαρμακεία, ενώ από τον Σεπτέμβριο να ισχύσουν οι τιμές για τα 100 καινοτόμα σκευάσματα.
Categories:
Βλασταράκος: Πληρώστε άμεσα τους παρόχους του ΕΟΠΥΥ
Να προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες εξόφλησης, ζήτησε ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου.
Δημοσίευση: 9 Αυγούστου 2013

Την επίσπευση της διαδικασίας αποπληρωμής των χρεών του ΕΟΠΥΥ προς τους παρόχους Υγείας ζήτησε εκ νέου την Παρασκευή πρόεδρος του ΠΙΣ κ. Μιχάλης Βλασταράκος από τον υφυπουργό Υγείας κ. Αντώνη Μπέζα και τον πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ κ. Δημήτρη Κοντό.
Ο κ. Βλασταράκος, πέραν του χρονοδιαγράμματος το οποίο ήδη ανακοινώθηκε, επέμεινε στην - με κάθε τρόπο - επίσπευση της διαδικασίας εξόφλησης του συνόλου των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τους γιατρούς.
Παράλληλα, επικοινώνησε με τον υπουργό Υγείας κ. Αδωνι Γεωργιάδη από τον οποίο ζήτησε την απασχόληση, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, των οπλιτών γιατρών στα μικρά νησιά, μέσω της αξιοποίησης της υπηρεσίας υπαίθρου (αγροτικό ιατρείο).
Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας, οι δύο άνδρες αναφέρθηκαν στο Πρωτόκολλο Συνεργασίας των Υπουργείων Υγείας και Εθνικής Άμυνας για την υγειονομική κάλυψη των ακριτικών και νησιωτικών περιοχών, κυρίως του Ανατολικού Αιγαίου.
Σύμφωνα με τον κ. Βλασταράκο, 'πέραν της περιοδικής μετάβασής τους στα μικρά νησιά, οι οπλίτες γιατροί πρέπει να απασχοληθούν στις περιοχές αυτές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μέσω της αξιοποίησης του θεσμού της υπηρεσίας υπαίθρου'.
Ο πρόεδρος του ΠΙΣ χαρακτηρίζει την ενέργεια ως θετικό βήμα προς την κατεύθυνση προάσπισης της Υγείας των κατοίκων των νησιωτικών και ακριτικών περιοχών: 'Είναι μια πρωτοβουλία,την οποία ο ΠΙΣ σθεναρά υποστηρίζει'.
Categories: iatrika
διολογίαΕπεμβατική Καρδιολογία
Η Επεμβατική Καρδιολογία σήμερα
Με τον όρο επεμβατική καρδιολογία εννοούμε την αγγειοπλαστική, το γνωστό σε όλους μας μπαλονάκι και τις παραλλαγές του, καθώς και αρκετές άλλες επεμβάσεις, λιγότερο γνωστές. Στην τελευταία κατηγορία συγκαταλέγονται, εκτός των άλλων, οι επεμβάσεις που γίνονται με σκοπό την καταστροφή μίας εστίας που προκαλεί αρρυθμίες και παλαιότερα απαιτούσαν πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις.
Δημοσίευση: 17 Οκτωβρίου 2001
Με τον όρο επεμβατική καρδιολογία εννοούμε την αγγειοπλαστική, το γνωστό σε όλους μας "μπαλονάκι" και τις παραλλαγές του, καθώς και αρκετές άλλες επεμβάσεις, λιγότερο γνωστές. Στην τελευταία κατηγορία συγκαταλέγονται, εκτός των άλλων, οι επεμβάσεις που γίνονται με σκοπό την καταστροφή μίας εστίας που προκαλεί αρρυθμίες και παλαιότερα απαιτούσαν πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις.
Σήμερα, με τη βοήθεια ειδικών καθετήρων που εισάγονται στην καρδιά με τοπική αναισθησία, είναι δυνατόν με υψίσυχνο ρεύμα να καυτηριάσουμε την αρρυθμιογόνο εστία και ο ασθενής να φύγει την επομένη μέρα από το νοσοκομείο υγιής . Η επέμβαση αυτή είναι γνωστή με τον ξένο όρο ablation. Εκτός αυτού ο επεμβατικός καρδιολόγος είναι σε θέση να διορθώσει συγγενείς ανωμαλίες, παθήσεις της καρδιάς δηλαδή που υπάρχουν από την ώρα της γέννησης. Έτσι ένα μικρό παιδί είναι δυνατόν, για λίγες τουλάχιστον παθήσεις, να αποφύγει τη δυσάρεστη και τραυματική εμπειρία του χειρουργείου και να λύσει το πρόβλημά του απλά και χωρίς την καρδιοχειρουργική τομή που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή.
Μια άλλη επέμβαση που διενεργεί σήμερα ο επεμβατικός καρδιολόγος είναι η βαλβιδοπλαστική δηλαδή η διάνοιξη μιάς στενωμένης καρδιακής βαλβίδας με μπαλόνι αντικαθιστώντας μια καρδιοχειρουργική επέμβαση, με ότι αυτή συνεπάγεται , με μια επέμβαση με τοπική αναισθησία στο αιμοδυναμικό εργαστήριο. Η χώρα μας μάλιστα πρωτοπορεί στο συγκεκριμένο θέμα αφού στην Ελλάδα και ειδικότερα στην πανεπιστημιακή καρδιολογική κλινική του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου, που διευθύνει ο καθηγητής ο κ Π. Τούτουζας, αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε μια μέθοδος για τη διάνοιξη της μιτροειδούς βαλβίδος από τον κύριο Στεφανάδη και την ερευνητική του ομάδα. Η μέθοδος αυτή συγκεντρώνει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι των υπολοίπων και ήδη εφαρμόζεται και σε χώρες του εξωτερικού με πολύ καλά αποτελέσματα.
Είναι γνωστή σε όλους μας η εμφύτευση βηματοδοτών που γίνεται εδώ και πολλά χρόνια σε πλήθος καρδιολογικών κλινικών. Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι ότι σήμερα ο επεμβατικός καρδιολόγος είναι σε θέση με αρκετά απλό αλλά αξιόπιστο τρόπο να εμφυτεύει συσκευές περισσότερο πολύπλοκες όπως είναι οι απινιδωτές. Ο απινιδωτής είναι μία αρκετά πολύπλοκη συσκευή που σε περίπτωση κοιλιακής μαρμαρυγής, που είναι μία θανατηφόρος αρρυθμία, είναι σε θέση να την αναγνωρίσει και αυτόματα να κάνει ηλεκτρική απινίδωση της καρδιάς. Το αποτέλεσμα είναι αντί θανάτου ο ασθενής να νιώσει ένα ισχυρό χτύπημα στο στήθος αλλά να παραμείνει ζωντανός.
Είναι γνωστή σε όλους μας η εμφύτευση βηματοδοτών που γίνεται εδώ και πολλά χρόνια σε πλήθος καρδιολογικών κλινικών. Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι ότι σήμερα ο επεμβατικός καρδιολόγος είναι σε θέση με αρκετά απλό αλλά αξιόπιστο τρόπο να εμφυτεύει συσκευές περισσότερο πολύπλοκες όπως είναι οι απινιδωτές. Ο απινιδωτής είναι μία αρκετά πολύπλοκη συσκευή που σε περίπτωση κοιλιακής μαρμαρυγής, που είναι μία θανατηφόρος αρρυθμία, είναι σε θέση να την αναγνωρίσει και αυτόματα να κάνει ηλεκτρική απινίδωση της καρδιάς. Το αποτέλεσμα είναι αντί θανάτου ο ασθενής να νιώσει ένα ισχυρό χτύπημα στο στήθος αλλά να παραμείνει ζωντανός.
Πρακτικά όμως ο όρος επεμβατική καρδιολογία τείνει να ταυτισθεί σήμερα με την αγγειοπλαστική και τα παρακλάδια της. Έχουν περάσει είκοσι δύο χρόνια από το Σεπτέμβριο του 1977, όταν ο Andreas Gruentzig διενήργησε την πρώτη αγγειοπλαστική. Ο πρώτος αυτός ασθενής είναι σήμερα πολύ καλά σε αντίθεση με το γιατρό του ο οποίος έπεσε θύμα ατυχήματος και εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Στα είκοσι χρόνια που μεσολάβησαν, από την πρώτη αγγειοπλαστική, πολλά πράγματα άλλαξαν. Οι ενδείξεις της αγγειοπλαστικής διευρύνθηκαν, οι εναλλακτικές προσεγγίσεις πέραν της κλασικής αγγειοπλαστικής με μπαλόνι αυξήθηκαν και η αγγειοπλαστική στην οξεία φάση του εμφράγματος τείνει να γίνει επέμβαση ρουτίνας. Η αγγειοπλαστική είναι πλέον μία εδραιωμένη μέθοδος αντιμετώπισης της στεφανιαίας νόσου και η θέση της στη σύγχρονη καρδιολογία δεν φαίνεται να απειλείται και να αμφισβητείται, προς το παρόν, από κανέναν. Σήμερα ο ασθενής χρειάζεται να παραμείνει στο νοσοκομείο μόνο για μία ημέρα και είναι δυνατόν να υποβληθεί ταυτόχρονα σε αγγειοπλαστική (δηλαδή διάνοιξη) σε περισσότερα του ενός αγγεία. Σημαντικός σταθμός της επεμβατικής καρδιολογίας θεωρείται η ανάπτυξη και εξέλιξη των stent τα οποία είναι ειδικά μεταλλικά πλέγματα που τοποθετούνται στο σημείο του στενώματος και παραμένουν εκεί σαν υποστύλωμα που κρατά τα τοιχώματα του αγγείου ανοικτά. Εκτός από το κλασσικό "μπαλόνι" και τα stent έχουν αναπτυχθεί πάρα πολλές τεχνικές με περιορισμένες ενδείξεις και σχετικά μικρή κλινική σημασία και εφαρμογή. Το μόνο μελανό σημείο της αγγειοπλαστικής, το οποίο αποτελεί και τη μεγαλύτερη πρόκληση της επεμβατικής καρδιολογίας είναι η επαναστένωση. ΄Οταν λέμε επαναστένωση εννοούμε την πιθανότητα που έχει ένα αγγείο που υπεβλήθη επιτυχώς σε διαστολή να ξαναστενέψει. Αυτό συμβαίνει συνήθως τους πρώτους τρεις με έξι μήνες μετά την επέμβαση. Με την επιλεκτική χρήση των stent η πιθανότητα επαναστένωσης μειώθηκε από το 30-40 % στο 10-20 %. Ομως το πρόβλημα παραμένει και σήμερα το παγκόσμιο ερευνητικό ενδιαφέρον εστιάζεται στην αναζήτηση μεθόδων πρόληψης και αντιμετώπισης της επαναστένωσης. Με σκοπό την μείωση της επαναστένωσης έχουν χρησιμοποιηθεί αρκετά φάρμακα αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα Ακόμη, με εξαίρεση τα stent, καμία από τις νεότερες τεχνικές, όπως η αθηρεκτομή η τα laser, δεν κατάφεραν να την μειώσουν. Για το σκοπό αυτό έχει επιστρατευθεί και η ραδιενεργός ακτινοβολία, τοπικά στο σημείο της διαστολής, σε δόσεις φυσικά ακίνδυνες για γενικευμένες επιπλοκές. Προς την ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η ανάπτυξη ενός είδους βιολογικού stent που επινοήθηκε και εξελίχθηκε από τον κύριο Στεφανάδη και την ερευνητική του ομάδα. στην Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική, που διευθύνει ο καθηγητής ο κ Π. Τούτουζας. Είναι ένα κοινό stent καλυμμένο με τμήμα αγγείου που παίρνουμε από τον ίδιο τον ασθενή την ώρα της επέμβασης. Αναγκαστικά η λύση παραπέμπεται στην μοριακή βιολογία και τη γενετική. Οριοθετώντας την επεμβατική καρδιολογία σήμερα πρέπει να πούμε ότι ο επεμβατικός καρδιολόγος σήμερα διαθέτει στο οπλοστάσιό του σωρεία τεχνικών και τεχνολογικών εξελίξεων που του επιτρέπουν να διανοίξει μία ή περισσότερες βλάβες, σε λεπτά αγγεία ή φλεβικά μοσχεύματα, ασβεστωμένες βλάβες αλλά και ολικές αποφράξεις. Με τις παρεμβάσεις αυτές σημαντικός αριθμός ασθενών ωφελείται βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωή των ή αποφεύγοντας πολυπλοκότερες επεμβάσεις όπως το by-pass. Το τελευταίο είναι σημαντικό, ιδιαίτερα σήμερα που σημαντικός αριθμός ασθενών έχει ήδη υποβληθεί σε μία επέμβαση by-pass και μία δεύτερη επέμβαση συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών.
Η σημαντικότερη όμως συμβολή της επεμβατικής καρδιολογίας είναι ότι μας έβαλε μέσα στο αγγείο και μας επέτρεψε να έρθουμε σε άμεση επαφή ή να δούμε και να μελετήσουμε καταστάσεις και προβλήματα που για αρκετά χρόνια απλά περιγράφαμε . Σήμερα καταλαβαίνουμε καλύτερα τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα και τους μηχανισμούς που προηγούνται. Με τη βοήθεια της αγγειοσκόπισης το μάτι μας μπήκε μέσα στο αγγείο και πλέον ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει θρόμβος στον αυλό του αγγείου και γιατί άλλες φορές η θρομβόλυση βοηθάει και άλλες όχι. ¨Ένα άλλο ερώτημα που για χρόνια απασχολεί τους καρδιολόγους και όχι μόνο είναι το ερώτημα ποιά αθηρωματική πλάκα θα εξελιχθεί σε έμφραγμα και ποιά όχι ή διαφορετικά γιατί σημαντικές στενώσεις δεν καταλήγουν ποτέ σε έμφραγμα ενώ άλλες, λιγότερο σημαντικές, σπάνε και προκαλούν απόφραξη και έμφραγμα. Ετσι συχνά αποκαλούσαμε αυτές που προκαλούν οξέα φαινόμενα και έμφραγμα "θερμές πλάκες" ενώ τις άλλες ψυχρές. Σήμερα κατέστη δυνατόν να μετρήσουμε την θερμοκρασία της αθηρωματικής πλάκας με ειδικό καθετήρα-θερμόμετρο και να δείξουμε ότι αυτό που επί χρόνια αποκαλούσαμε "θερμό" είναι πράγματι θερμότερο από τα γειτονικά υγιή τμήματα. Ο καθετήρας-θερμόμετρο επινοήθηκε και εξελίχθηκε από τον κύριο Στεφανάδη και την ερευνητική του ομάδα στην Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική, που διευθύνει ο καθηγητής ο κ Π. Τούτουζας, και επέτρεψε για πρώτη φορά την θερμομέτρηση της αθηρωματικής πλάκας ανοίγοντας νέους δρόμους στην μελέτη, εξέλιξη, πρόγνωση και ενδεχομένως και την θεραπευτική προσέγγιση της στεφανιαίας νόσου.
Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι η επεμβατική καρδιολογία την τελευταία δεκαετία γνώρισε εκρηκτική εξέλιξη βελτιώνοντας την πρόγνωση αλλά και την ποιότητα ζωής των καρδιοπαθών. Τα προς επίλυση προβλήματα είναι ακόμη αρκετά αλλά το ευχάριστο είναι ότι αναζητώντας τις απαντήσεις μάθαμε και συνεχώς μαθαίνουμε πολλά και μπορούμε να "καυχηθούμε" ώς χώρα ότι όχι μόνο δεν παραμένουμε απλοί θεατές αλλά συμμετέχουμε ενεργά και σε αρκετές περιπτώσεις διαμορφώνουμε τις εξελίξεις.
Πηγές: Γράφει ο Λευτέρης Τσιάμης Επιμελητής στην Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του ΙΓΝΑ
Categories: iatrika
Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















